II OZ 766/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu organu administracji.
Skarżąca B. P. wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu, które sprostowało z urzędu omyłkę w oznaczeniu organu administracji w poprzednim postanowieniu. NSA uznał, że sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, która nie zmieniała rozstrzygnięcia, było uzasadnione na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Zażalenie zostało oddalone, a kwestia kosztów pomocy prawnej przekazana do rozstrzygnięcia sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 marca 2025 r., które sprostowało z urzędu omyłkę w rubrum i uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 października 2024 r. Omyłka polegała na błędnym oznaczeniu organu administracji, którego decyzję objęto skargą – zamiast "Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...]" wpisano "Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]". NSA podkreślił, że zgodnie z art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie takie ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia bez zmiany jego treści. Oczywistość omyłki musi być pewna i natychmiast rozpoznawalna, a jej sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie błąd w oznaczeniu organu był oczywisty, wynikał z treści decyzji objętej skargą i jego sprostowanie nie zmieniało merytorycznego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W związku z tym, NSA uznał, że sprostowanie dokonane przez WSA było uzasadnione i nie naruszało prawa. Zażalenie zostało oddalone. Sąd wskazał również, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a., rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego nie leży w kompetencji NSA, a kwestia zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zostanie rozstrzygnięta przez Sąd I instancji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w oznaczeniu organu administracji, jeśli omyłka ta jest oczywista, nie budzi wątpliwości i jej sprostowanie nie prowadzi do zmiany zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny ma prawo sprostować z urzędu oczywiste omyłki pisarskie na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Oczywistość omyłki oznacza, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia lub akt sprawy. Sprostowanie nie może jednak prowadzić do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia sądu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia orzeczenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 258 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 8 - odnosi się do rozstrzygnięcia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez Sąd I instancji.
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy rozstrzygania o kosztach sądowych w orzeczeniach uwzględniających skargę oraz w orzeczeniach dotyczących postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu organu administracji było uzasadnione na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sprostowanie nie prowadziło do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia sądu. NSA nie jest właściwy do orzekania o kosztach postępowania zażaleniowego.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącej na postanowienie o sprostowaniu omyłki.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny.
Skład orzekający
Wojciech Mazur
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 156 § 1 p.p.s.a. dotyczącego sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w orzeczeniach sądów administracyjnych, a także kompetencje NSA w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sprostowania omyłki w oznaczeniu organu, nie stanowi przełomowej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, co jest standardową praktyką sądową. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 766/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-06-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-04-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Wojciech Mazur /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. art. 156 par. 1, 184, 197 par. 2, 258 par. 2 pkt 8 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 marca 2025 r. sygn. akt IV SA/Po 701/24 o sprostowaniu z urzędu omyłki w rubrum i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2024 r. sygn. akt IV SA/Po 701/24 w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 4 marca 2025 r. o sygn. IV SA/Po 701/24 sprostował z urzędu omyłkę w rubrum i uzasadnieniu postanowienia z 15 października 2024 r., wydanego w sprawie o sygn. IV SA/Po 701/24 w ten sposób, że w miejsce "Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]" wpisano prawidłową nazwę organu "Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...]". W uzasadnieniu Sąd I instancji przytoczył treść art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Wskazał, że jak wynika z akt sprawy, przedmiotem postępowania była decyzja z [...] września 2022 r. nr [...] wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła skarżąca – B. P., reprezentowana przez adwokata. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Przy czym zawsze przy ocenie celowości sprostowania każdorazowo sytuacja taka musi podlegać indywidualnej ocenie sądu, po rozważeniu wszystkich okoliczności danej sprawy (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 lutego 2022 r. o sygn. I FZ 291/21, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Sąd I instancji postanowieniem z 4 marca 2025 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w rubrum i uzasadnieniu postanowienia z 15 października 2024 r., polegającą na błędnym określeniu organu administracji, którego decyzję objęto skargą, poprzez wskazanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], gdy zaskarżoną decyzję wydał Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta [...]. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżona oczywista omyłka wystąpiła wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jej sprostowanie, podjęte z urzędu, nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie postanowienia. W celu stwierdzenia wspomnianej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania, a zaistniałe nieścisłości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści decyzji objętej skargą. Zarówno bowiem na pierwszej stronie decyzji, jak i w miejscu przewidzianym na złożenie pod nią podpisu, jako organ administracji wskazany jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta [...], nie zaś, jak błędnie wskazano w wydanym 15 października 2024 r. postanowieniu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]. W konsekwencji stwierdzić należy, że zmiany, jakich dokonał Sąd I instancji, stanowią uzasadnione sprostowanie dostrzeżonej oczywistej omyłki pisarskiej, rozstrzygnięcie zaś w tym przedmiocie wydano bez naruszenia prawa. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania należy wskazać, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy te dotyczą jednak wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Oznacza to, że ustawodawca w przepisach powołanej ustawy procesowej nie przewidział możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W kwestii zaś zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stosowne rozstrzygnięcie, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., wyda właściwy w sprawie Sąd I instancji. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI