II OZ 757/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA utrzymujące w mocy postanowienie referendarza o umorzeniu postępowania w sprawie prawa pomocy, uznając błędne zastosowanie przepisów o zmianie PPSA.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie WSA, które utrzymało w mocy postanowienie referendarza o umorzeniu postępowania w sprawie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w nowym brzmieniu, podczas gdy sprawa powinna być rozpoznana według przepisów obowiązujących przed nowelizacją z 15 sierpnia 2015 r. Sąd wskazał, że postępowanie zostało wszczęte przed wejściem w życie zmian, co skutkowało koniecznością zastosowania przepisów w brzmieniu dotychczasowym.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji zastosował art. 260 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to za błąd. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie daty wszczęcia postępowania przed WSA w kontekście przepisów przejściowych ustawy nowelizującej p.p.s.a. z dnia 9 kwietnia 2015 r. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, nowe brzmienie przepisów stosowano do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, z wyjątkiem określonych przypadków. W pozostałym zakresie stosowano przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Ponieważ postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte w dniu 2 listopada 2012 r., przed wejściem w życie nowelizacji, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że należało zastosować art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. W tym brzmieniu, wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza powodowało jego utratę mocy, a sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd, od którego postanowienia przysługiwało zażalenie. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Należy stosować przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie nowelizacji z dnia 9 kwietnia 2015 r., jeżeli postępowanie zostało wszczęte przed tym dniem, a przepis nowelizujący nie został wymieniony w art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez nowelizację nie miał zastosowania do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji, jeśli nie był objęty zdaniem pierwszym art. 2 ustawy nowelizującej. W związku z tym, do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. stosowano przepisy w brzmieniu dotychczasowym, co w przypadku sprzeciwu od postanowienia referendarza oznaczało jego utratę mocy i rozpoznanie sprawy przez sąd.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 260 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W brzmieniu obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie wydane przez sąd przysługiwało zażalenie na zasadach ogólnych.
ustawa nowelizująca art. 2 § 1
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zasady stosowania przepisów ustawy nowelizującej do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W zdaniu pierwszym wymienia przepisy stosowane w nowym brzmieniu, a w zdaniu drugim stanowi, że w pozostałym zakresie stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 258 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazany jako podstawa utrzymania w mocy postanowienia referendarza przez WSA, ale błędnie zastosowany przez sąd I instancji.
ustawa nowelizująca art. 3
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnymi
Określa datę wejścia w życie zmian.
p.p.s.a. art. 249a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa postanowienia referendarza o umorzeniu postępowania w sprawie prawa pomocy.
p.p.s.a. art. 185
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez NSA.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez NSA.
p.p.s.a. art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wspomniany w kontekście przysługującego zażalenia na postanowienie sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne zastosowanie przez sąd I instancji przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w nowym brzmieniu do postępowania wszczętego przed wejściem w życie nowelizacji.
Godne uwagi sformułowania
sąd I instancji błędnie przyjął, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie miał art. 260 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7, w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. Istota spornego w tej sprawie zagadnienia sprowadza się do odpowiedzi na pytanie z jaką datą wszczęto postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym w rozumieniu art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy nowelizującej należało stosować również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Jednocześnie w zdaniu drugim postanowiono, że "W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym". Ponieważ art. 1 pkt 73 ustawy nowelizującej nie został wymieniony w zdaniu pierwszym art. 2 tej ustawy nowelizującej, zgodnie z przyjętą w zdaniu drugim zasadą działania dawnego prawa, do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie należało stosować przepis 260 p.p.s.a. "w brzmieniu dotychczasowym", tj. obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r.
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwłaszcza w kontekście stosowania zmian w przepisach dotyczących prawa pomocy i postanowień referendarzy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego okresu przejściowego związanego z nowelizacją PPSA z 2015 r. i konkretnych przepisów dotyczących prawa pomocy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej ze stosowaniem przepisów przejściowych, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego i sądowoadministracyjnego.
“Kiedy nowe prawo nie działa wstecz? NSA wyjaśnia stosowanie przepisów przejściowych PPSA.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 757/16 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2016-07-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2016-07-01 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane IV SA/Po 1168/12 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2013-12-10 II OZ 115/16 - Postanowienie NSA z 2016-02-09 II OZ 758/16 - Postanowienie NSA z 2016-07-15 II OZ 476/16 - Postanowienie NSA z 2016-05-17 II OZ 478/16 - Postanowienie NSA z 2016-05-17 II OZ 477/16 - Postanowienie NSA z 2016-05-17 II OZ 1089/16 - Postanowienie NSA z 2016-10-12 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 260 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 1168/12 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2015 r. umarzające postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "p.p.s.a.") umorzył postępowanie w sprawie wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy. Sprzeciw od wskazanego powyżej postanowienia Referendarza wniósł R. P. podnosząc, że jest ono niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym oraz że budzi ono jego niezadowolenie i oburzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r., na podstawie art. 260 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 1 grudnia 2015 r. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 12 stycznia 2016 r. wniósł R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd I instancji błędnie przyjął, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie miał art. 260 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7, w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. Istota spornego w tej sprawie zagadnienia sprowadza się do odpowiedzi na pytanie z jaką datą wszczęto postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym w rozumieniu art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 685; dalej jako "ustawa nowelizująca"). W przepisie tym przyjęto regułę prawa międzyczasowego, zgodnie z którą przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy nowelizującej należało stosować również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Jednocześnie w zdaniu drugim postanowiono, że "W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym". Stosownie zaś do art. 3 ustawy nowelizującej, zmiany weszły w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Mający w rozpoznawanej sprawie zastosowanie art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r. stanowił że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie wydane przez sąd przysługiwało zażalenie na zasadach ogólnych. Od 15 sierpnia 2015 r., na podstawie art. 1 pkt 73 ustawy nowelizującej, art. 260 p.p.s.a. otrzymał w § 1 następujące brzmienie: "Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy". W § 2 przyjęto natomiast, że "W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu" a w § 3, że "Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym". Ponieważ art. 1 pkt 73 ustawy nowelizującej nie został wymieniony w zdaniu pierwszym art. 2 tej ustawy nowelizującej, zgodnie z przyjętą w zdaniu drugim zasadą działania dawnego prawa, do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie należało stosować przepis 260 p.p.s.a. "w brzmieniu dotychczasowym", tj. obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. Innymi słowy przepis powyższy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy nowelizującej, nie miał zastosowania "do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie". To zaś oznaczało, że jeżeli postępowanie wszczęto przed 15 sierpnia 2015 r. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie wydane przez sąd przysługiwało zażalenie na zasadach ogólnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 260 w związku z art. 194 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte w dniu 2 listopada 2012 r. (data złożenia skargi na biurze podawczym SKO w Poznaniu), a więc zastosowanie ma przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowy, tj. obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI