II OZ 137/05

II OZ 137/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Eugeniusz Mzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
II SA 3982/02 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-04-30
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2004 r., sygn. akt 6 II SA 3982/02 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 września 2002 r. nr [...] w przedmiocie uregulowania własności nieruchomości rolnej p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
II OZ 137/05
U z a s a d n i e n i e
Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2004 r., sygn. akt 6 II SA 3982/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił - jako wniesioną po upływie ustawowego terminu - skargę kasacyjną A. B. od wyroku tego Sądu z dnia 30 kwietnia 2004 r., sygn. akt 6 II SA 3982/02 oddalającego skargę A. B. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 września 2002 r. w przedmiocie uregulowania własności nieruchomości rolnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniosła - reprezentowana przez radcę prawnego – A. B..
Według twierdzeń skarżącej wystąpiła ona z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy a to, w jej ocenie, wstrzymuje bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Odmienny bowiem pogląd, a mianowicie, że przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pozbawiałby stronę uprawnienia do wniesienia tej skargi, a co najmniej ograniczałby ją w tym prawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione zaś twierdzenia tam zawarte uznać należy za chybione.
Zasadą wyrażoną w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest to, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 178 powołanej ustawy skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie bezspornym jest – co jednoznacznie ustalił Sąd Wojewódzki a ustalenia tego nie podważa skarżąca - że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu 11 czerwca 2004 r. Termin zatem do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 12 lipca 2004 r.. Skarga kasacyjna natomiast wniesiona została w dniu 5 listopada 2004 r., a więc po upływie ustawowego terminu. W świetle powyższego odrzucenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie było w pełni uzasadnione.
Powyższej oceny nie może skutecznie podważyć fakt, iż skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, i że został on uwzględniony. W świetle bowiem powołanych przepisów prawa złożenie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na określony w art. 178 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do wniesienia skargi kasacyjnej i nie przerywa biegu tego terminu. Niemożność wniesienia w terminie wskazanego środka zaskarżenia z przyczyn niezawinionych przez pełnomocnika strony i przez stronę może być jedynie podstawą do żądania przywrócenia terminu.
Stosowny wniosek w tym przedmiocie powinien zostać natomiast złożony dopiero po oddaleniu - jako bezzasadnego - zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Środki te (zażalenie i wniosek) wzajemnie się wykluczają i zbędne było jego składanie "z ostrożności procesowej" w samym zażaleniu.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się nieuzasadnione należało, na mocy art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec jak w sentencji..