II OZ 751/12

Naczelny Sąd Administracyjny2012-09-13
NSAAdministracyjneNiskansa
grzywnapostępowanie administracyjnesądy administracyjnenieprzekazanie aktopłata sądowaodrzucenie wnioskuzażalenieNSAWSA

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o nałożenie grzywny na SKO za nieprzekazanie akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o nałożenie grzywny na Samorządowe Kolegium Odwoławcze za nieprzekazanie akt sprawy sądowi. Powodem odrzucenia było nieuiszczenie przez wnioskodawcę opłaty sądowej pomimo wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, potwierdzając, że brak opłaty uniemożliwia nadanie biegu pismu.

Sprawa dotyczyła zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które odrzuciło jej wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Częstochowie grzywny. Grzywna miała być nałożona za nieprzekazanie przez SKO sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek, ponieważ wnioskodawczyni nie uiściła wymaganej opłaty sądowej, mimo że została prawidłowo wezwana do jej zapłaty pod rygorem odrzucenia wniosku. Wcześniej sąd odmówił jej prawa pomocy, a wniosek o wyłączenie sędziów został oddalony. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za bezzasadne, podkreślając, że zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma nieopłacone nie mogą być rozpoznawane merytorycznie, a brak opłaty stanowi wadę formalną uniemożliwiającą nadanie biegu sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek o wymierzenie grzywny podlega opłacie sądowej, a jego nieuiszczenie, pomimo wezwania, skutkuje odrzuceniem wniosku na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że wniosek składany w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. musi czynić zadość wymaganiom pisma procesowego i zostać opłacony. Nieuiszczenie należnej opłaty sądowej po skutecznym wezwaniu stanowi wadę formalną uniemożliwiającą nadanie biegu pismu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 55 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 220 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 220 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 64 § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieuiszczenie opłaty sądowej po wezwaniu stanowi podstawę do odrzucenia wniosku.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące nierozpoznania istoty sprawy i błędów w ustaleniach faktycznych przez WSA.

Godne uwagi sformułowania

niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie wniosek składany przez stronę w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. powinien czynić zadość wymaganiom dla pisma w postępowaniu sądowym, a nadto zostać opłacony

Skład orzekający

Maria Czapska - Górnikiewicz

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty opłacania wniosków w postępowaniu sądowoadministracyjnym i konsekwencje ich nieuiszczenia."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji nieuiszczenia opłaty od wniosku o grzywnę, nie stanowi ogólnej wykładni prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 2/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowego zastosowania przepisów o opłatach sądowych. Brak w niej elementów, które mogłyby zainteresować szersze grono odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 751/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-08-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Czapska - Górnikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Sygn. powiązane
II SO/Gl 21/10 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2012-06-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
II OZ 751 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 czerwca 2012 r. sygn. akt II SO/Gl 21/10 w zakresie odrzucenia wniosku R. K. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Częstochowie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Sygn. akt II OZ 751 / 12
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek R. K. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Częstochowie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w związku ze złożeniem powyższego wniosku, R. K. została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 listopada 2010 r. do uiszczenia stosownego wpisu. W odpowiedzi na nie wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie jej od wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Wobec uprawomocnienia się ww. postanowienia wezwano wnioskodawczynię do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 listopada 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone na adres wskazany we wniosku w dniu 5 czerwca 2012 r., jednak w wyznaczonym przez Sąd terminie strona nie dokonała tej czynności. W niniejszym postępowaniu skarżąca złożyła również wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach od orzekania w sprawie, który to wniosek został w dniu 17 czerwca 2011 r. prawomocnym postanowieniem oddalony.
Odrzucając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przytoczył treść art. 54 § 2, art. 55 § 1, art. 63 w związku z art. 64 § 3, a także art. 220 § 1 i art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.) oraz podkreślił, że wniosek składany przez stronę w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. powinien czynić zadość wymaganiom dla pisma w postępowaniu sądowym, a nadto zostać opłacony. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona R. K. osobiście w dniu 5 czerwca 2012 r., co oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 12 czerwca 2012 r. Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. K., zaskarżając je w całości i zarzucając mu nierozpoznanie istoty sprawy i błędy w ustaleniach faktycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Zasadą w postępowaniu sądowym jest stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłata sądowa, do której zaliczany jest również wpis od wniosku o wymierzenie organowi grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a., powinna być uiszczona przy wniesieniu do sądu pisma, które takiej opłacie podlega (art. 219 § 1 w związku z art. 211, art. 230 § 1 i 2 w związku z 64 § 3 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku pism, które nie są należycie opłacone, przewodniczący wydziału, na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., wzywa w drodze zarządzenia, stronę wnoszącą pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Kwestia wysokości wpisu uregulowana została w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2192).
Jak zasadnie dostrzegł Sąd pierwszej instancji, w okolicznościach niniejszej sprawy wnioskodawczyni została wezwana w wykonaniu prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2012 r. do wykonania zarządzenia z dnia 2 listopada 2010 r. o wezwaniu o wpis od przedmiotowego wniosku pod rygorem jego odrzucenia. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności wnioskodawczyni nie uiściła wymaganej kwoty pieniężnej. W związku z tym, z uwagi na nie usunięcie wad formalnych wniosku, pomimo skutecznego wezwania, nie można było pismu nadać biegu i odnieść się do niego merytorycznie. W odniesieniu natomiast do zarzucanych w rozpoznawanym zażaleniu błędów faktycznych wskazać należało, iż strona żaląca ani nie sprecyzowała, na czym miałyby one polegać, ani Sąd rozpoznający niniejsze zażalenie nie dostrzegł takowych z urzędu.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI