II OZ 746/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które oddaliło wniosek o wyłączenie asesora od orzekania w sprawie dotyczącej nakazu przeprowadzenia prac konserwatorskich. Skarżący domagał się wyłączenia asesora, podnosząc jako podstawę zarzut wadliwego powołania. Sąd pierwszej instancji uznał, że argumenty dotyczące powołania nie stanowią podstawy do wyłączenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, zważył, że instytucja wyłączenia sędziego lub asesora ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu. Przepisy dotyczące wyłączenia stosuje się odpowiednio do asesorów sądowych. Sąd podkreślił, że wniosek o wyłączenie złożono w trybie art. 19 p.p.s.a., który dotyczy sytuacji, gdy zachodzą okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (asesora) w związku z jego powiązaniami ze stronami lub przedmiotem postępowania. NSA zaznaczył, że zakres przedmiotowy art. 19 p.p.s.a. nie obejmuje badania niezawisłości i bezstronności sędziego (asesora) w kontekście okoliczności towarzyszących jego powołaniu, co reguluje art. 5a p.u.s.a. Ponieważ wniosek został złożony w trybie art. 19 p.p.s.a., Sąd nie mógł badać zarzutu wadliwego powołania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił wniosek, a zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw. Dodatkowo, asesor złożył oświadczenie o braku okoliczności budzących wątpliwości co do jej bezstronności, które nie budziło wątpliwości NSA. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający