II OZ 746/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odrzucił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od odmowy przyznania prawa pomocy, wskazując na brak podstawy prawnej do zaskarżenia takiego postanowienia.
K. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych związanych ze skargą kasacyjną. Referendarz WSA odmówił, a następnie WSA odrzucił sprzeciw od tej odmowy z powodu uchybienia terminu. Pełnomocnik K. B. złożył zażalenie na postanowienie WSA, zarzucając naruszenie przepisów o doręczeniach. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił to zażalenie, stwierdzając, że postanowienie WSA o odrzuceniu sprzeciwu nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do NSA.
Wnioskodawczyni K. B. ubiegała się o prawo pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej. Wskazała na trudną sytuację materialną spowodowaną chorobami i niskimi dochodami, posiadając jednocześnie nieruchomość rolną i dom. Referendarz WSA odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że dochody i majątek wnioskodawczyni nie odbiegają od przeciętnych. Pełnomocnik K. B. złożył sprzeciw od tej decyzji, który Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił z powodu uchybienia 7-dniowego terminu. Następnie pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie WSA, argumentując, że termin nie rozpoczął biegu z powodu braku doręczenia postanowienia ustanowionym pełnomocnikom. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu sprzeciwu jest niedopuszczalne w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ ustawa nie przewiduje takiej możliwości. W związku z tym NSA, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uzasadnienie
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie WSA o odrzuceniu sprzeciwu. W związku z tym takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu przez NSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 180
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Obowiązek odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia spoczywa na NSA, jeśli WSA go nie odrzucił.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 259 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna odrzucenia sprzeciwu przez WSA z powodu uchybienia terminu.
p.p.s.a. art. 67 § § 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis, na który powoływał się pełnomocnik skarżącej w zażaleniu, kwestionując doręczenie.
p.p.s.a. art. 194
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje zasady oceny dopuszczalności zażalenia do NSA.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie WSA o odrzuceniu sprzeciwu nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do NSA na mocy przepisów PPSA.
Odrzucone argumenty
Zażalenie pełnomocnika K. B. kwestionujące postanowienie WSA o odrzuceniu sprzeciwu z powodu uchybienia terminu.
Godne uwagi sformułowania
zażalenie jest niedopuszczalne w znaczeniu art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Żaden przepis prawa nie przewiduje zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu.
Skład orzekający
Ludwik Żukowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia WSA o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy dopuszczalności środka zaskarżenia, co jest mało interesujące dla szerszej publiczności, ale może mieć znaczenie dla praktyków prawa administracyjnego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 746/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-09-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-07-19 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Ludwik Żukowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Prawo pomocy Sygn. powiązane IV SA 4422/03 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-07-08 II OSK 1430/05 - Wyrok NSA z 2006-11-29 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 180 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ludwik Żukowski po rozpoznaniu w dniu 13 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2005 r. sygn. akt IV SA 4422/03 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2005 r. sygn. akt IV SA 4422/03 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 września 2003 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a zażalenie odrzucić Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 24 lutego 2005 r. złożonym na urzędowym formularzu, K. B. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, ubiegając się o zwolnienie od kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2004 r. sygn. akt IV SA 4422/03. Uzasadniając swoje żądanie wnioskodawczyni wskazała, że jej obecna sytuacja materialna uniemożliwia poniesienie kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jej liczne dolegliwości i choroby wymagają intensywnego leczenia, którego kosztom nie jest w stanie podołać czerpiąc środki utrzymania z renty o wysokości 1 119 zł i doraźnych świadczeń z pomocy społecznej. W skład jej majątku wchodzi nieruchomość rolna o powierzchni 1.47 ha oraz dom o powierzchni 150 m2. Postanowieniem z dnia 7 marca 2005 r. sygn. akt IV SA 4422/03 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówiła przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Argumentując rozstrzygnięcie wskazano w szczególności, że wysokość dochodów oraz stan majątkowy skarżącej w niczym nie odbiegają od przeciętnych. Wydatki na leczenie nie pochłaniają całości dochodów, zaś majątek w postaci wykazanych we wniosku nieruchomości stanowi wystarczające zabezpieczenie jej bytu. Postanowienie to pełnomocnik K. B. zaskarżyła sprzeciwem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponownie wnosząc o uwzględnienie wniosku. Rozpoznając sprzeciw, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 czerwca 205 r. sygn. akt IV SA 4422/03 odrzucił go, wskazując w uzasadnieniu, że pomimo prawidłowego pouczenia, środek ten został złożony z uchybieniem 7-dniowego terminu na jego wniesienie. Zakwestionowane sprzeciwem postanowienie doręczono skarżącej w dniu 17 marca 2005 r., zaś sprzeciw złożono w dniu 25 marca 2005 r. Jako podstawę odrzucenia sprzeciwu Sąd I instancji powołał art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Również i to postanowienie, tym razem zażaleniem, zaskarżyła pełnomocnik K. B.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 67 § 5 p.p.s.a. Podniosła przy tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie doręczył zaskarżonego sprzeciwem postanowienia ustanowionemu przez skarżącą pełnomocnikowi, przez co nie można mówić ani o rozpoczęciu biegu, ani o przekroczeniu terminu na złożenie sprzeciwu. W ocenie pełnomocnika skarżącej, osobami biernie legitymowanymi do doręczenia postanowienia z dnia 7 marca 2005 r. sygn. akt SA 4422/03 byli ustanowieni przy okazji wnoszenia skargi kasacyjnej pełnomocnicy: adwokat J. T.-K. oraz radca prawny W. C.. Z tych względów pełnomocnik skarżącej wniosła o uchylenie zaskarżonego zażaleniem postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Argumenty zażalenia nie mogą zostać poddane ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż złożone przez K. B. zażalenie jest niedopuszczalne w znaczeniu art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Sposób oceny dopuszczalności zażalenia został uregulowany w art. 194 p.p.s.a., w którym postanowiono, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Żaden przepis prawa nie przewiduje zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu. W tym względzie Naczelny Sąd Administracyjny aprobuje stanowisko zajęte już wcześniej w postanowieniu z dnia 27 września 2004 r. sygn. akt FZ 336/04, niepubl. Pogląd ten został również zaakceptowany przez doktrynę prawa (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 654, a także J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 338). Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie kwestionujące legalność postanowienia w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu podlegało odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny jako niedopuszczalne. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie odrzucił tego zażalenia, ale nadał mu bieg, to stosownie do art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 obowiązek ten spoczywa na Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Mając powyższe na względzie, należało w oparciu o art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.