II OZ 744/12

Naczelny Sąd Administracyjny2012-09-12
NSAAdministracyjneŚredniansa
egzekucja administracyjnagrzywnapostępowanie sądowoadministracyjnewstrzymanie wykonaniazażaleniebezprzedmiotowość postępowaniaprawo pomocy

NSA umorzył postępowanie zażaleniowe dotyczące wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny, ponieważ sprawa została już zakończona wyrokiem WSA.

Skarżąca Administracja Nieruchomościami Ł. wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, argumentując trudnymi do odwrócenia skutkami finansowymi. WSA odmówił wstrzymania, uznając, że strona nie uprawdopodobniła przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. NSA rozpoznał zażalenie na to postanowienie, jednak uznał postępowanie za bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie prawomocnego wyroku przez WSA w sprawie głównej.

Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które odmówiło wstrzymania wykonania postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Skarżąca argumentowała, że wykonanie grzywny doprowadzi do trudnych do usunięcia skutków finansowych, pozbawiając ją środków na remonty. Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania, wskazując, że strona nie uprawdopodobniła przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a dolegliwość finansowa związana z grzywną nie może sama przez się przesądzać o spełnieniu tych przesłanek. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ sprawa ze skargi została już zakończona prawomocnym wyrokiem WSA w Łodzi. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu upada z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W związku z tym, NSA umorzył postępowanie zażaleniowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, postępowanie zażaleniowe staje się bezprzedmiotowe, ponieważ wstrzymanie wykonania aktu upada z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wydanie prawomocnego wyroku przez WSA w sprawie głównej powoduje, że sąd nie ma już obowiązku ani uprawnienia do udzielania ochrony tymczasowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (6)

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 61 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 61 § 3

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wymaga uprawdopodobnienia istnienia przesłanek (niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), a nie tylko twierdzeń strony. Dolegliwość finansowa związana z grzywną nie jest wystarczająca.

p.p.s.a. art. 61 § 6

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

p.p.s.a. art. 161 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 193

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie prawomocnego wyroku przez WSA w sprawie głównej.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącej o trudnych do odwrócenia skutkach finansowych grzywny jako podstawa do wstrzymania wykonania. Twierdzenie, że w sprawach budowlanych sąd powinien z urzędu wstrzymywać wykonanie decyzji.

Godne uwagi sformułowania

wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji rozpoznanie zażalenia na postanowienie Sądu I instancji [...] odmawiające wstrzymania wykonania [...] stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie w niniejszej sprawie [...] wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

Skład orzekający

Anna Łuczaj

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania zażaleniowego w sytuacji, gdy sprawa główna została już zakończona wyrokiem. Interpretacja przesłanek do wstrzymania wykonania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdy postępowanie wpadkowe (zażalenie na postanowienie o wstrzymaniu) toczy się po zakończeniu postępowania głównego wyrokiem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym – bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego po wydaniu wyroku. Jest to istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów.

Kiedy zażalenie traci sens? NSA wyjaśnia bezprzedmiotowość postępowania po wyroku WSA.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 744/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-09-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-08-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Łuczaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II SA/Łd 314/12 - Wyrok WSA w Łodzi z 2012-06-29
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 w zw. z art. 193 oraz 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Administracji Nieruchomościami Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 314/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Administracji Nieruchomościami Ł. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r. (sygn. akt II SA/Łd 314/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu wniosku skarżącej Administracji Nieruchomościami Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że w dniu [...] marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Administracji Nieruchomościami Ł. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2012r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Zarzucając naruszenie szeregu przepisów prawa procesowego, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania aktu strona argumentowała, iż wykonanie postanowienia doprowadzi do skutków trudnych do usunięcia, gdyż strona spłacając grzywnę zostanie pozbawiona środków przeznaczonych m.in. na remonty budynków w bieżącym półroczu, a z uwagi na zasady finansów publicznych, budżet nie będzie mógł być uzupełniony o środki pochodzące z innego źródła.
Oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Sąd podniósł, że stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. natomiast po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest katalogiem zamkniętym.
Sąd podkreślił, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). Nadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu.
Sąd wyjaśnił, iż dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem uiszczenia grzywny stanowi istotę zastosowania tego środka przymusu w postępowaniu egzekucyjnym i tym samym nie może przesądzać sama przez się o ziszczeniu się przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., szczególnie, że strona skarżąca może uniknąć uiszczenia nałożonej grzywny w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Powoływanie się przez stronę na dolegliwość nałożonej grzywny, nie może stanowić przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej. Funkcją grzywny w celu przymuszenia, jest stworzenie stanu ekonomicznego zagrożenia, które skłoni stronę, do wykonania nałożonego obowiązku.
W ocenie Sądu, strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wykazała przesłanek uzasadniających takie wstrzymanie. Użyte w powołanym przepisie nieostre pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji, czego strona nie uczyniła.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Administracja Nieruchomościami Ł. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpoznania.
Strona skarżąca podniosła, że z uzasadnienia postanowienia Sądu wynika jedynie, iż zastosowana w sprawie wykładnia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spowodowała błędne przyjęcie, że na stronie wnioskującej spoczywa prawo nie uprawdopodobnienia, a udowodnienia podnoszonych okoliczności. W ocenie skarżącej, okoliczności podniesione we wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2012 r. są notoryjnie znane Sądowi i ich dalsze dowodzenie stanowiłoby udowodnienie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie zaś uprawdopodobnienie. Skarżąca podkreśliła, że szkoda jest oczywista, w szczególności zważywszy na to, że skarga może okazać się zasadną, a wtedy roboty budowlane przeprowadzone przez stronę okażą się zbędne i trudne do odwrócenia. W ocenie skarżącej w sprawach z zakresu prawa budowlanego, których przedmiotem jest wykonanie robót budowlanych o szerokim spektrum powodujących znaczne nakłady finansowe, a zarazem daleko idące skutki budowlane, Sąd winien z urzędu wstrzymywać wykonanie decyzji i postanowień do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawie ze skargi Administracji Nieruchomościami Ł. zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2012 r.. Orzeczenie jest prawomocne od dnia 31 lipca 2012 r. – postanowienie WSA w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2012 r.
Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej poprzez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia jego kontroli pod względem zgodności z prawem, dokonywanej przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
W konsekwencji, zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego wydaniem prawomocnego wyroku powoduje, że sąd nie ma ani obowiązku ani też uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej.
Rozpoznanie zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia [...] maja 2012 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] stycznia 2012 r. stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie w niniejszej sprawie w dniu 29 czerwca 2012 r. wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI