II OZ 739/06
Podsumowanie
NSA oddalił zażalenie na odmowę dopuszczenia do udziału w postępowaniu osób zamieszkujących nieruchomość na podstawie umowy użyczenia, uznając brak interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił dopuszczenia osób zamieszkujących nieruchomość na podstawie umowy użyczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej. NSA oddalił zażalenie na to postanowienie, stwierdzając, że umowa użyczenia nie stanowi podstawy do wykazania interesu prawnego w postępowaniu, a decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu ani nie narusza praw osób trzecich.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło dopuszczenia T., K. i P. K. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestników. Postępowanie toczyło się ze skargi Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. Sąd I instancji uznał, że wnioskodawcy, zamieszkujący nieruchomość na podstawie ustnej, bezpłatnej umowy użyczenia z właścicielem (skarżącym Z. K.), nie mają interesu prawnego w rozumieniu art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a umowa użyczenia nie może być podstawą do udziału w postępowaniu. W zażaleniu skarżący podnosili, że są najbliższą rodziną właściciela, zameldowani na pobyt stały i powoływali się na uchwałę NSA dotyczącą najemców. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podkreślając, że interes prawny musi mieć charakter obiektywny i znajdować podstawę w przepisach prawa materialnego. Sąd wskazał, że umowa użyczenia, zwłaszcza nieformalna, nie daje podstaw do posiadania interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odnosząc się do przywołanej uchwały NSA, sąd stwierdził, że dotyczyła ona innej sytuacji prawnej (zwrot nieruchomości) i nie ma zastosowania do sprawy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, która zgodnie z przepisami (art. 46 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) nie rodzi praw do terenu ani nie narusza praw osób trzecich.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba taka nie posiada interesu prawnego uzasadniającego dopuszczenie do udziału w postępowaniu.
Uzasadnienie
Interes prawny musi mieć charakter obiektywny i znajdować podstawę w przepisach prawa materialnego. Umowa użyczenia, zwłaszcza nieformalna, nie stanowi podstawy do wykazania takiego interesu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto, decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu ani nie narusza praw osób trzecich.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
P.p.s.a. art. 33 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
P.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
P.p.s.a. art. 197 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
Stroną postępowania jest tylko ten podmiot, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie.
u.z.p. art. 46 § ust. 2
Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym
Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu ani nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.
u.p.z.p. art. 63 § ust. 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu ani nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Umowa użyczenia, nawet ustna, nie stanowi podstawy do wykazania interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu ani nie narusza praw osób trzecich, co wyklucza interes prawny osób niebędących stroną postępowania administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Osoby zamieszkujące nieruchomość na podstawie umowy użyczenia posiadają interes prawny uzasadniający ich udział w postępowaniu. Uchwała NSA dotycząca najemców ma zastosowanie również do osób korzystających z nieruchomości na podstawie umowy użyczenia.
Godne uwagi sformułowania
kategoria interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, należy do prawa materialnego interes prawny [...] musi mieć charakter obiektywny – powinien znajdować podstawę w przepisach ustawy decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich
Skład orzekający
Krystyna Borkowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów posiadających interes prawny w postępowaniach dotyczących warunków zabudowy, zwłaszcza w kontekście umów użyczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku interesu prawnego osób trzecich w postępowaniu o uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy, gdy ich tytuł prawny opiera się na umowie użyczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zagadnienie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, jak sąd interpretuje granice dopuszczalności udziału w postępowaniu.
“Czy umowa użyczenia daje prawo do udziału w sądzie? NSA wyjaśnia granice interesu prawnego.”
Sektor
nieruchomości
Lexedit Research — analiza prawna z AI
Zadaj pytanie prawne i otrzymaj dogłębną analizę opartą o orzecznictwo, przepisy i doktrynę. Agent AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne przepisy.
Analiza orzecznictwa
Wyszukiwanie i analiza orzeczeń sądów powszechnych, SN i NSA
Aktualne przepisy
Treść ustaw i kodeksów w brzmieniu na dowolną datę z ISAP
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II OZ 739/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-07-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-14 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Krystyna Borkowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Telekomunikacja Sygn. powiązane IV SA/Wa 232/05 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-10-26 Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T., K. i P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2006r. sygn. akt IV SA/Wa 232/05 o odmowie dopuszczenia T., K. i P. K. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestników w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 stycznia 2005r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: - oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 232/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T., K. i P. K. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika w sprawie toczącej się ze skargi Z. K. na postanowienie uzgadniające decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że - zgodnie z oświadczeniem ich pełnomocnika – wnioskodawcy zamieszkują nieruchomość przy ul. [...] w Warszawie na podstawie ustnej, bezpłatnej umowy użyczenia, zawartej z właścicielem nieruchomości – Z. K.. Sąd podniósł, że zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Wnioskodawcy nie mają interesu prawnego w niniejszej sprawie, a umowa użyczenia nie może być podstawą uzasadniającą udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli T., K. i P. K., podnosząc, że są najbliższą rodziną skarżącego Z. K., który jest właścicielem nieruchomości. Wnioskodawcy są zameldowani na pobyt stały w domu przy ul. Konwaliowej 12 w Warszawie. Stwierdzili, iż w świetle uchwały NSA z dnia 13 października 2003r., sygn. akt OPS 6/03 nie można odmówić przyznania im, jako korzystającym z prawa użyczenia, interesu prawnego w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pojęcie strony, a więc podmiotu, któremu w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym przysługuje szczególna pozycja procesowa, zostało zbudowane w art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego na kategorii interesu prawnego (obowiązku). Zgodnie z tym przepisem stroną postępowania jest tylko ten podmiot, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie. Zarówno w literaturze, jak i w orzecznictwie NSA, nie budzi wątpliwości pogląd, że kategoria interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, należy do prawa materialnego. Interes prawny, o którym mowa w art. 33 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi mieć charakter obiektywny – powinien znajdować podstawę w przepisach ustawy. Sąd I instancji trafnie stwierdził, iż w niniejszej sprawie interes prawny przysługuje właścicielowi nieruchomości, a nie osobom, które zawarły z nim umowę o użyczenie tejże nieruchomości, w dodatku nieformalną. W odniesieniu do argumentów zawartych w zażaleniu należy zauważyć, że w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2003r., sygn. akt OPS 6/03, wyrażono pogląd, iż najemca, który zawarł umowę ze Skarbem Państwa lub jednostką samorządu terytorialnego, jest stroną w postępowaniu o zwrot nieruchomości. Nie sposób jednak uznać, aby pogląd ten miał jakikolwiek związek ze sprawą dotyczącą uzgodnienia pod względem sanitarnym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarówno bowiem w świetle art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 415 ze zm.), jak i w świetle art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Zasada ta rozciąga się na postępowania w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Sąd I instancji trafnie zatem wywiódł, iż K., T. i P. K. nie mają interesu prawnego uzasadniającego dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.