II OZ 723/06

II OZ 723/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-07-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Sygn. powiązane
II SA/Bd 57/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2005-11-30
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 kwietnia 2006 r, sygn. akt II SA/Bd 57/04 odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 31 grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2006 r, sygn. akt II SA/Bd 57/04 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 31 grudnia 2003 r, nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż w przedmiotowej sprawie w stosunku do skarżącego nie zachodzą ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ wnioskodawca nie wykazał niemożności poniesienia kosztów w pełnym zakresie bez powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla rodziny. WSA uznał, iż w stosunku do skarżącego nie zachodzą ustawowe przesłanki przyznania przywileju jakim jest ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, ponieważ posiada określone dochody i majątek (dom mieszkalny, lokal mieszkalny). Ponadto z wykazanych przez niego wydatków i zaciągniętych zobowiązań, duża część stanowi spłatę pożyczki zaciągniętej na podjęcie działalności gospodarczej. Skarżący z małżonką posiadają nadto stałe źródło dochodu w postaci renty i emerytury oraz dochód z czynszu od wynajmowanego mieszkania. Sąd wskazał, iż posiadane środki finansowe pozwalają na utrzymanie domu mieszkalnego o znacznej wielkości oraz samochodu osobowego.
R. L. wniósł zażalenie na to postanowienie. Podniósł w nim, iż jego pismo zostało rozpatrzone nierzetelnie i że się wobec tego faktu nie może z nim zgodzić. Ponadto wskazał na swoją trudną sytuację zdrowotną i finansowa, co w efekcie skutkuje wg skarżącego niemożliwością zgromadzenia środków finansowych na opłacenie sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.
Zauważyć należy, iż zgodnie z generalną zasadą ponoszenia przez strony kosztów postępowania sądowego, wyrażoną między innymi w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr
Sygn. akt II OZ 723/06
153, poz. 1270 ze zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia przez strony kosztów postępowania, związanych z ich udziałem w sprawie.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a prawa pomocy w zakresie częściowym może domagać się osoba prawna gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. To na stronie ciąży obowiązek udowodnienia, że znajduje się w sytuacji, uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie Sądu zatem będzie zależało od tego, co zostało udowodnione przez stronę.
Ponadto dokonując oceny, czy skarżący jest w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania, trzeba mieć na uwadze nie tylko wysokość jego aktualnych dochodów, lecz również posiadany przez niego majątek. Znaczenie mają także możliwości zarobkowe z tym majątkiem związane, w szczególności gdy jego charakter pozwala na uzyskiwanie przychodów.
Nie ulega wątpliwości, iż skarżący wraz z małżonką prócz przyznanej renty i emerytury posiadają dochód w postaci czynszu od wynajmowanego mieszkania. Ponadto jak wynika ze stanu faktycznego sprawy uzyskiwane przez skarżącego dochody umożliwiają utrzymanie domu mieszkalnego o powierzchni 110 m kw.
Należy podnieść, iż konieczność wyodrębnienia z bieżących wydatków skarżącej sumy na pokrycie kosztów sądowych nie może samo stanowić przesłanki do przerzucenia tego obowiązku na budżet państwa.
Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 marca 1987r. w sprawie I CZ 26/87 (publ. OSNC 1988/7-8/103), jeżeli strona, która mogła liczyć się z obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych, bez ważnego powodu nie wykorzystała w całości lub w części swoich możliwości zarobkowych, to przy rozpoznawaniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy przyjąć, że stan majątkowy i dochody strony są takie, jakie miałaby ona, gdyby w pełni wykorzystała swoje możliwości zarobkowe.
W tym stanie rzeczy skoro zarzuty podniesione w zażaleniu nie podważyły oceny dokonanej przez Sąd Wojewódzki, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 197 w zw. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.