II OZ 715/25

II OZ 715/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 2533/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-09-09
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2533/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 922/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie D. K.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2533/24 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. ze zm.; dalej "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003, poz. 2193 ze zm.).
Od powyższego zarządzenia zażalenie wniosły K. P. i D. K., wskazując że nie stać ich na ponoszenie kosztów procesowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie K. P. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.
Biorąc pod uwagę przedmiot w jakim została wydana zaskarżona decyzja należy uznać, że zarówno podstawa prawna jak i wysokość wpisu zostały ustalone prawidłowo.
Strona zobowiązana do uiszczenia wpisu ma możliwość uniknięcia tego obowiązku np. poprzez uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych w wyniku postępowania o przyznanie prawa pomocy. Z akt wynika, że skarżąca takie postępowanie zainicjowała, jednak postanowieniem z dnia 12 marca 2025 r. WSA w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2025 r., którym odmówił on przyznania K. P. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Jeżeli chodzi o zażalenie D. K. to podlegało ono odrzuceniu.
Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. W niniejszej sprawie D. K. nie była stroną postępowania – nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 922/2024, nie wniosła skargi i nie wykazała, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył jej interesu prawnego. Ponadto skutki prawne niewykonania przedmiotowego zarządzenia dotyczą wyłącznie jego adresata, tj. K. P. W konsekwencji zażalenie wniesione przez podmiot nieuprawniony jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.