II OZ 378/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odrzucił zażalenia na postanowienie WSA odmawiające przyznania prawa pomocy, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na brak podstaw prawnych do ich wniesienia oraz brak legitymacji procesowej części skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. NSA odrzucił zażalenie K. P. z uwagi na brak podstaw prawnych do jego wniesienia, wskazując, że postanowienie WSA w przedmiocie prawa pomocy wydane po sprzeciwie od orzeczenia referendarza jest ostateczne. Zażalenie D. K. i D. R. zostało odrzucone z powodu braku legitymacji procesowej, gdyż nie byli oni stronami postępowania przed WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenia wniesione przez D. K., K. P. i D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 10 grudnia 2024 r. WSA utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2024 r. o odmowie przyznania prawa pomocy K. P. w sprawie dotyczącej stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. NSA uznał zażalenie K. P. za niedopuszczalne, powołując się na art. 194 § 1 P.p.s.a. i wskazując, że ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Postanowienia te są prawomocne z chwilą wydania. Zażalenie D. K. i D. R. zostało odrzucone jako niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, ponieważ nie byli oni stronami postępowania przed WSA, a postanowienie WSA dotyczyło wyłącznie K. P. NSA orzekł o odrzuceniu obu zażaleń na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie jest niedopuszczalne, ponieważ postanowienie WSA w przedmiocie prawa pomocy, wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza, jest ostateczne i nie przysługują od niego środki odwoławcze.
Uzasadnienie
Zgodnie z P.p.s.a., postanowienia WSA wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem do NSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
P.p.s.a. art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 260 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 168 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie WSA w przedmiocie prawa pomocy, wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza, jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu zażaleniem do NSA. Osoby niebędące stronami postępowania przed WSA nie posiadają legitymacji procesowej do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA.
Godne uwagi sformułowania
Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia.
Skład orzekający
Roman Ciąglewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących dopuszczalności zażaleń na postanowienia WSA w przedmiocie prawa pomocy oraz kwestii legitymacji procesowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i postanowieniami referendarza sądowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy i dopuszczalnością środków odwoławczych, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 378/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-06-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-26 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Roman Ciąglewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono zażalenia Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 260 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K., K. P. i D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 441/24 o utrzymaniu w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 441/24 w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 stycznia 2024 r. nr 93/2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie D. K. i D. R. Uzasadnienie Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 441/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 441/24 o odmowie przyznania prawa pomocy K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 stycznia 2024 r. nr 93/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. P., D. K. i D. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w tym przepisie. Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a. Tym samym wniesione w niniejszej sprawie przez K. P. zażalenie należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1. Zażalenie wniesione przez D. K. i D. R., podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne z innej przyczyny. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez D. K. i D. R., na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 grudnia 2024 r. jest niedopuszczalne, ponieważ D. K. i D. R. nie byli adresatami tego postanowienia. Była nią wyłącznie K. P. Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI