II OZ 1084/25

II OZ 1084/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-07-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Miron /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 194 par. 2, art. 198, art. 227 par. 1, art. 177 par. 1, art. 197 par. 2, art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 25 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., D. K. i D.K.1 na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2613/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 902/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić zażalenie.
Uzasadnienie
K. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "WINB", z dnia 25 lipca 2024 r., nr 902/2024, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 18 stycznia 2024 r., nr IIWT/69/2024, o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego nietrwale połączonego z gruntem, tj. obiektu typu blaszak o wym. 3,0 m x 5,0 m i wysokości 2,20 m - 1,9 m, usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w W.
W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy (postanowienie WSA w Warszawie z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 788/24, utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy; patrz: art. 260 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 15 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221 poz. 2193 ze zm.).
W tym miejscu należy wskazać, że przedmiot niniejszej sprawy dotyczy zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2025 r., którym do uiszczenia wpisu od skargi wezwano K. P.
K. P. oraz D. K. i D.K.1 wnieśli zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII. W uzasadnieniu zażalenia zawarto argumentację odnoszącą się do problemów finansowych, do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji WINB oraz wnioskując o zawieszenie postępowania, a także domagając się rozpoznania sprawy na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu jako złożone po terminie.
Zgodnie z art. 194 § 2 w związku z art. 198 i art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych. Ponadto należy wskazać, że zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych wnosi się do sądu, który je wydał, co wynika z art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.
Stosownie natomiast do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. sąd odrzuci zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia z dnia 15 kwietnia 2025 r. został doręczony K. P. w dniu 21 maja 2025 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia (punkt 3 pouczenia zawierał informację o możliwości wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Sądu I instancji, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu). Oznacza to, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 28 maja 2025 r. Pomimo prawidłowego pouczenia zażalenie zostało skierowane bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem za datę złożenia środka odwoławczego należało przyjąć datę jego przekazania do Sądu I instancji, co nastąpiło w dniu 6 czerwca 2025 r., a więc po terminie. Taka ocena wynika z tego, że wskazane powyżej przepisy nie dopuszczają możliwości wniesienia zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a więc z pominięciem wojewódzkiego sądu administracyjnego, a w takiej sytuacji o dotrzymaniu terminu wniesienia zażalenia decyduje data przekazania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Zaznaczyć przy tym należy, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale 2 Działu IV w odniesieniu do zażalenia nie przewidują odrębnych regulacji dotyczących zachowania terminu w przypadku wniesienia tego środka odwoławczego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest także przepisu szczególnego umożliwiającego w niniejszej sprawie bezpośrednie wniesienie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. odpowiednio postanowienia NSA: z 12 lipca 2018 r., II OZ 769/18; z 12 kwietnia 2018 r., II OZ 335/18; z 26 kwietnia 2019 r., II OZ 369/19; z 1 grudnia 2021 r., II OZ 838/21; z 16 lipca 2024 r., II OZ 331/24).
Z tych względów zażalenie podlega odrzuceniu jako wniesione z uchybieniem terminu.
Dodatkowym zaś argumentem za odrzuceniem zażalenia jako wniesionego przez D. K. i D.K.1 jest jego niedopuszczalność, ponieważ osoby te nie były adresatami zaskarżonego zarządzenia. Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia – w tym przypadku wyłącznie K. P.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. jak w postanowieniu.