II SA/Lu 110/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2009-04-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
koszty postępowaniapomoc prawna z urzęduprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymirozporządzenie o opłatachoświadczenie o nieuiszczeniu opłategzekucja administracyjnaadwokat

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił adwokatowi przyznania kosztów pomocy prawnej z urzędu z powodu braku wymaganego oświadczenia o nieuiszczeniu opłat.

Adwokat A. P., pełnomocnik z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej, wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, stwierdził brak wymaganego przez § 20 rozporządzenia oświadczenia o nieuiszczeniu opłat. Brak ten, jako skutkujący odmową uwzględnienia wniosku, uniemożliwił przyznanie kosztów.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, Jarosław Harczuk, rozpoznał wniosek adwokata A. P. o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, poniesionych w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd odmówił przyznania adwokatowi kosztów, ponieważ skarga kasacyjna nie zawierała wymaganego przez § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości oświadczenia, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części. Referendarz podkreślił, że brak takiego oświadczenia, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a., ma skutki materialnoprawne i prowadzi do odmowy uwzględnienia wniosku. Powołano się na orzecznictwo sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego potwierdzające tę interpretację. W związku z tym, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia, postanowiono odmówić przyznania kosztów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek taki nie może zostać uwzględniony.

Uzasadnienie

Brak wymaganego przez § 20 rozporządzenia oświadczenia o nieuiszczeniu opłat, który nie podlega uzupełnieniu, ma skutki materialnoprawne i prowadzi do odmowy przyznania kosztów pomocy prawnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (3)

Główne

p.p.s.a. art. 250

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zasady otrzymywania wynagrodzenia przez adwokata wyznaczonego z urzędu.

p.p.s.a. art. 258 § 2 pkt 8

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia o odmowie przyznania kosztów.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § 20

Wymaga, aby wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawierał oświadczenie o nieuiszczeniu opłat w całości lub w części.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wymaganego przez przepisy oświadczenia o nieuiszczeniu opłat w całości lub w części.

Godne uwagi sformułowania

brak w niniejszej sprawie oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia, który to brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a., wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na odmowie uwzględnienia wniosku

Skład orzekający

Jarosław Harczuk

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu, w szczególności konieczność złożenia oświadczenia o nieuiszczeniu opłat."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy pełnomocnik działa z urzędu i ubiega się o zwrot kosztów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z kosztami pomocy prawnej, co jest istotne dla praktyków, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Lu 110/07 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2009-04-29
Data wpływu
2007-02-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jarosław Harczuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Pełnomocnik procesowy
Sygn. powiązane
II OSK 1865/07 - Wyrok NSA z 2009-01-15
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odmówiono adwokatowi przyznania kosztów pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
par. 20
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. P. o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zajęcia przez wierzyciela stanowiska w sprawie zarzutów egzekucyjnych p o s t a n a w i a odmówić adwokatowi A. P. przyznania kosztów pomocy prawnej za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Uzasadnienie
Adwokat A. P. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu strony skarżącej w skardze kasacyjnej od wydanego w sprawie niniejszej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarga kasacyjna nie zawiera oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części. Oświadczenie to nie zostało złożone także na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak w niniejszej sprawie oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia, który to brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a., wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na odmowie uwzględnienia wniosku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/2005 - Lex nr 242945; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt III SA/Gd 373/04 – Lex 235283; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63).
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 p.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI