II OZ 652/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-06-24
NSAAdministracyjneŚredniansa
prawo pomocysądy administracyjnezażalenielegitymacja procesowainteres prawnyniedopuszczalność skargipostanowienieNSA

NSA oddalił zażalenie K.P. na odmowę przyznania prawa pomocy, uznając skargę za oczywiście bezzasadną z powodu braku legitymacji skarżącej, a zażalenie D.K. odrzucił jako niedopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia K.P. i D.K. na postanowienie WSA w Warszawie, które odmówiło K.P. prawa pomocy. Sąd I instancji uznał skargę K.P. za oczywiście bezzasadną z powodu braku jej interesu prawnego w sprawie. NSA podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie K.P. Ponadto, NSA odrzucił zażalenie D.K. jako niedopuszczalne, wskazując, że nie była ona adresatem postanowienia WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia K.P. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 696/24, którym odmówiono K.P. przyznania prawa pomocy. Sąd I instancji uzasadnił odmowę oczywistą bezzasadnością skargi, wskazując na brak legitymacji procesowej K.P., która nie posiadała interesu prawnego w złożeniu skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. NSA, powołując się na art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), potwierdził, że prawo pomocy nie przysługuje w przypadku oczywistej bezzasadności skargi. Sąd uznał, że skoro skarga K.P. podlegała odrzuceniu z powodu niedopuszczalności, to wniosek o przyznanie prawa pomocy również był niezasadny. W związku z tym, zażalenie K.P. zostało oddalone. Natomiast zażalenie D.K. zostało odrzucone jako niedopuszczalne, ponieważ D.K. nie była stroną postępowania przed WSA i nie była adresatem zaskarżonego postanowienia, co stanowiło przyczynę niedopuszczalności w świetle art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, prawo pomocy nie przysługuje stronie w przypadku oczywistej bezzasadności skargi, co obejmuje również sytuacje braku legitymacji procesowej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oczywista bezzasadność skargi, uzasadniająca odmowę przyznania prawa pomocy, zachodzi, gdy bez konieczności głębszej analizy prawnej jest niewątpliwe, że skarga nie zostanie uwzględniona. Brak legitymacji procesowej skarżącego stanowi taką oczywistą bezzasadność.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (4)

Główne

p.p.s.a. art. 247

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

p.p.s.a. art. 184

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 178

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przewidziano odrzucenie skargi kasacyjnej z innych przyczyn niedopuszczalności.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga K.P. jest oczywiście bezzasadna z powodu braku jej legitymacji procesowej. Zażalenie D.K. jest niedopuszczalne, ponieważ nie była ona adresatem postanowienia WSA.

Godne uwagi sformułowania

o oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy jest niewątpliwe, że skarga nie może zostać uwzględniona. Prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych. D. K. nie była adresatem postanowienia z dnia 26 lutego 2025 r., jego adresatem była wyłącznie K. P.

Skład orzekający

Tomasz Zbrojewski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek odmowy przyznania prawa pomocy oraz dopuszczalności zażalenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku legitymacji procesowej i niedopuszczalności zażalenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy i dopuszczalnością zażalenia, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 652/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Zbrojewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 247, art. 184, art. 178, art. 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P.i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 696/24, odmawiające K. P. przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r., nr 856/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P., 2. odrzucić zażalenie D. K.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 696/24, odmówił K. P. przyznania prawa pomocy.
Sąd wskazał na art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") oraz wyjaśnił, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy jest niewątpliwe, że skarga nie może zostać uwzględniona. Prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka braku legitymacji skargowej K. P., nie posiada ona bowiem interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę. Zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie dokonanej przez organ oceny w zakresie dopuszczalności wniesionego przez R. P. odwołania od decyzji PINB [...] z dnia 18 stycznia 2024 r., nr IIWT/55/2024, a zatem nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną K. P..
Zażalenie na ww. postanowienie złożyły K. P. i D. K..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Wskazać należy, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Ocena skargi jest zatem dokonywana w oderwaniu od sytuacji materialnej strony.
Prawidłowo Sąd Wojewódzki uznał, w tej konkretnej sprawie, że skoro wniosek K. P. o przyznanie prawa pomocy dotyczył skargi, która podlegała odrzuceniu wobec jej niedopuszczalności, to również uznać należy, że na obecnym etapie skarżąca nie nabyła prawa do wnioskowania/ubiegania się o przyznanie jej prawa pomocy.
W związku z powyższym zażalenie wniesione przez K. P. należało oddalić. Tym bardziej, że jego treść nie odnosi się wprost do zasadności wydania przez Sąd I instancji zaskarżonego postanowienia.
Zażalenie wniesione przez D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. D. K. nie była adresatem postanowienia z dnia 26 lutego 2025 r., jego adresatem była wyłącznie K. P..
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o oddaleniu zażalenia (pkt 1 sentencji) oraz, w oparciu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o odrzuceniu zażalenia (pkt 2 sentencji).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI