II OZ 65/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA umarzające postępowanie w sprawie prawa pomocy, uznając, że odmowa sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego radcę prawnego nie stanowi podstawy do ponownego przyznania prawa pomocy.
Skarżący A. L. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie, które umorzyło postępowanie w sprawie przyznania mu prawa pomocy. Powodem było to, że wyznaczony przez izbę radców prawnych radca prawny odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej. NSA oddalił zażalenie, wskazując, że sąd administracyjny jedynie ustanawia pełnomocnika, a jego wyznaczenie należy do korporacji prawniczej, a także że prawo pomocy zostało już przyznane w zakresie całkowitym.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które umorzyło postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. WSA umorzył postępowanie, ponieważ skarżącemu już przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych, a właściwa izba radców prawnych wyznaczyła mu pełnomocnika. Skarżący wniósł zażalenie, motywując je odmową sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego radcę prawnego. NSA uznał zażalenie za niezasadne. Sąd podkreślił, że właściwość sądu administracyjnego w sprawach prawa pomocy ogranicza się do ustanowienia pełnomocnika, a jego konkretne wyznaczenie należy do korporacji prawniczej. Fakt odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego pełnomocnika nie stanowi podstawy do ponownego orzekania o przyznaniu prawa pomocy, zwłaszcza że skarżący nadal jest zwolniony od kosztów i ma ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, odmowa sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego radcę prawnego nie stanowi podstawy do ponownego orzekania przez Sąd o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy.
Uzasadnienie
Właściwość sądu administracyjnego w sprawach prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika ogranicza się wyłącznie do ustanowienia takiego pełnomocnika, a jego konkretna osoba jest wyznaczana przez właściwą korporację prawniczą. Sąd nie może wpływać na wybór pełnomocnika ani nakazać wykluczenia konkretnego radcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 249a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2012 poz 270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 245 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 253
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Właściwość sądu administracyjnego w sprawach prawa pomocy ogranicza się do ustanowienia pełnomocnika, a jego wyznaczenie należy do korporacji prawniczej. Odmowa sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego radcę prawnego nie jest podstawą do ponownego przyznania prawa pomocy. Skarżący nadal posiada ustanowionego pełnomocnika i jest zwolniony od kosztów sądowych.
Godne uwagi sformułowania
właściwość sądu administracyjnego w sprawach z zakresu prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika ogranicza się wyłącznie do ustanowienia takiego pełnomocnika Konkretna osoba jest natomiast wyznaczana przez właściwą korporację prawniczą
Skład orzekający
Zdzisław Kostka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w zakresie właściwości sądu w kwestii ustanowienia pełnomocnika i wpływu odmowy jego działania na dalsze postępowanie w przedmiocie prawa pomocy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy prawo pomocy zostało już przyznane, a problemem jest jedynie odmowa wykonania przez pełnomocnika konkretnej czynności procesowej (sporządzenie skargi kasacyjnej).
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury przyznawania prawa pomocy i relacji między sądem a pełnomocnikiem, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 65/16 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2016-01-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2016-01-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane IV SA/Wa 1161/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2014-10-10 Skarżony organ Inne Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 184, art. 197 par. 1 i 2, art. 249a Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Dnia 28 stycznia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1161/14 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 13 listopada 2015 r., sygnatura akt IV SA/Wa 1161/14, Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku A. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, umorzył – na podstawie art. 249a p.p.s.a. – postępowanie wskazując, że postanowieniem z 9 lipca 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Na skutek tego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego P. B. Prawo pomocy nie zostało skarżącemu cofnięte, co oznacza, że w dalszym ciągu jest zwolniony od kosztów sądowych i ma ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący na to postanowienie wniósł zażalenie. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z zażalenia oraz innych pism skarżącego wynika, że zasadniczym motywem złożenia przez niego ponownego wniosku o przyznanie mu prawa pomocy jest fakt, że radca prawny P. B. odmówił skarżącemu sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę. Fakt ten nie stanowi podstawy ponownego orzekania przez Sąd o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) właściwość sądu administracyjnego w sprawach z zakresu prawa pomocy w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika ogranicza się wyłącznie do ustanowienia takiego pełnomocnika. Konkretna osoba jest natomiast wyznaczana przez właściwą korporację prawniczą (art. 245 § 2 oraz art. 253 powołanej ustawy). Sąd nie mógłby więc wydać postanowienia zgodnego z intencją skarżącego, czyli takiego, które wykluczałoby jako jego pełnomocnika radcę prawnego P. B. Mógłby jedynie ponownie ustanowić mu pełnomocnika, co potwierdza stanowisko Sądu pierwszej instancji, że rozpoznanie wniosku skarżącego jest zbędne. W tym stanie sprawy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI