II OZ 626/12

II OZ 626/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-07-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
I SAB/Wa 96/12 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2012-04-11
II OZ 776/12 - Postanowienie NSA z 2012-09-21
II OZ 3/13 - Postanowienie NSA z 2013-01-16
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 194 par. 1 pkt 9
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 25 lipca 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2012 roku, sygn. akt I SAB/Wa 96/12 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/12 odmawiające uzupełnienia postanowienia w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości A. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 27 kwietnia 2012 r. odmawiające uzupełnienia w zakresie zwrotu kosztów postępowania postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 r. umarzającego postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości A. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania odwołania. Sąd wskazał, że zarówno art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), jak i pozostałe przepisy ustawy, w szczególności art. 157 p.p.s.a., w którym uregulowano przesłanki uzupełnienia wyroku bądź postanowienia sądu, nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie oddalenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku (postanowienia kończącego postępowanie) może być przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości A. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W zażaleniu zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 136 § 2, art. 157 § 2 i § 3, art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. W zażaleniu podkreślono, że ocena formy postanowienia o odmowie uzupełniania orzeczenia o postanowienie o zwrocie kosztów nie powinna pomijać samej istoty postanowienia – jego przedmiotu jako dotyczącego "zwrotu kosztów"
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie skarżąca nie kwestionowała postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 r. umarzającego postępowanie, a jedynie wniosła o jego uzupełnienie poprzez zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r. Sąd I instancji odmówił uzupełniania postanowienia w żądanym zakresie. Bezwątpienia przedmiotem powyższego postanowienia był zwrot kosztów postępowania. Zatem zgodnie z powołanym wyżej art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. postanowienie to było zaskarżalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.