II OZ 59/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżący dysponują wystarczającymi dochodami do pokrycia kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując na ich miesięczny dochód przekraczający 4000 zł. Skarżący wnieśli zażalenie, argumentując licznymi postępowaniami i ponoszonymi kosztami. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że osoby z takim dochodem nie mogą być uznane za potrzebujące pomocy prawnej w celu pokrycia kosztów sądowych.
Sprawa dotyczyła zażalenia D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które odmówiło im przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd I instancji uzasadnił odmowę tym, że skarżący dysponują stałym, łącznym miesięcznym dochodem w kwocie 4052 zł, co pozwala im na pokrycie kosztów postępowania, w tym wpisu od skargi wynoszącego 500 zł. Skarżący wnieśli zażalenie, podnosząc, że prowadzą wiele postępowań sądowych i ponoszą znaczne koszty. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na posiedzeniu niejawnym, oddalił je jako bezzasadne. NSA podkreślił, że instytucja prawa pomocy ma na celu wsparcie osób o znikomych dochodach. W ocenie NSA, skarżący, uzyskujący dochód ponad 4000 zł miesięcznie, nie spełniają kryteriów do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd uznał postanowienie WSA za zgodne z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, osoby te nie mogą być uznane za osoby, którym należy przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż nie wykazują, że nie są w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Uzasadnienie
Instytucja prawa pomocy jest przeznaczona dla osób o znikomych dochodach lub pozbawionych dochodów, znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Stały dochód przekraczający 4000 zł miesięcznie wyklucza przyznanie takiej pomocy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 246 § 1 pkt 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być udzielone osobie fizycznej, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
p.p.s.a.
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez NSA na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący dysponują stałym, miesięcznym dochodem w łącznej kwocie ponad 4000 zł, co pozwala im na pokrycie kosztów postępowania. Osoby z takim dochodem nie spełniają kryteriów do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Odrzucone argumenty
Skarżący podnieśli, że prowadzą liczne postępowania i ponoszą znaczne koszty, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
Skład orzekający
Bożena Walentynowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja kryteriów przyznawania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym dla osób fizycznych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji dochodowej skarżących i specyfiki postępowania sądowoadministracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, która jest ważna dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
Dane finansowe
WPS: 500 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 59/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2009-01-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-01-15 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Bożena Walentynowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane II SA/Wr 175/04 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2009-11-25 II OZ 296/10 - Postanowienie NSA z 2010-04-13 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 246 par 1 pkt 2, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 175/04 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi D. i M. W. oraz M. W. i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania i przedłożenia projektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił D., M., M. i J. W. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący dysponują stałym, miesięcznym dochodem w łącznej kwocie 4052 zł. Zdaniem Sądu w tej sytuacji są oni w stanie pokryć koszty postępowania w niniejszej sprawie, które na obecnym etapie ograniczają się do solidarnego wpisu od skargi i wynoszą 500 zł, szczególnie, iż skarga w przedmiotowej sprawie wniesiona została w 2004 r. W ocenie Sądu I instancji skarżący nie wykazali w swoim wniosku, aby nie byli w stanie ponieść kosztów postępowania, co powodowało konieczność odmówienia przyznania im prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Zażalenie na to postanowienie wnieśli D. i M. W., domagając się jego uchylenia, zmiany i przyznania im prawa pomocy. W uzasadnieniu żalący się podnieśli, iż z ich skarg i wniosków toczą się liczne postępowania przed wieloma sądami, w związku z czym ponoszą oni znaczne koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozbawione jest uzasadnionych podstaw. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domagali się skarżący, może być udzielone osobie fizycznej jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny, co wynika z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.). Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący, którzy uzyskują stały miesięczny dochód (z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż ich wspólny dochód wynosi ponad 4000 zł miesięcznie) nie mogą być za takie osoby uznani. Za całkowicie zasadne uznać należy zatem stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy w żądanym zakresie, zaś zaskarżone postanowienie za wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI