II OSK 319/24

II OSK 319/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-03-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II OSK 3109/24 - Wyrok NSA z 2025-08-26
III SAB/Gl 191/24 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2024-09-11
VII SA/Wa 51/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-05-18
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 61, art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 51/23 w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 października 2022 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 51/23, oddalił skargę J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 października 2022 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2 sierpnia 2022 r., nr [...], nakazującą rozbiórkę [... wraz z urządzeniami towarzyszącymi na działkach ewid. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]i [...]obręb [...]
Skargą kasacyjną J.B. zaskarżył powyższy wyrok w całości. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że zachodzi poważne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków w postaci wydatkowania przez skarżącego bardzo dużych środków na dokonanie rozbiórki, która może okazać się niekonieczna i nielegalna, tj. ryzyka poniesienia znacznej szkody finansowej przez skarżącego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną T. B. wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Mając na uwadze przedmiot niniejszej sprawy oraz podnoszone przez skarżącego okoliczności w pierwszej kolejności wskazać należy, że złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji obowiązków z niej wynikających. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Tymczasem w przedmiotowej sprawie powołując się na konieczność poniesienia kosztów mających na celu sprostanie oczekiwaniom organów skarżący w żaden sposób nie wykazał, że uszczuplenie jego majątku w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji grozi wyrządzeniem mu znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. Bez wskazania, jaka jest rzeczywista sytuacja majątkowa skarżącego i zobrazowania kosztów wykonania nakazanych zaskarżoną decyzją prac nie można dokonać pełnej oceny, czy w sprawie zaistnieje niebezpieczeństwo, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący oprócz gołosłownych tez nie przedstawił żadnych dokumentów ani ekspertyz na poparcie swoich argumentów. Samo złożenie wniosku o wstrzymanie bez wykazania twierdzeń na jego poparcie nie może odnieść zamierzonego skutku. Fakt poniesienia szkody finansowej jest natomiast wpisany w wykonanie decyzji rozbiórkowej.
Ponadto w przedmiotowej sprawie nie pozostaje bez wpływu na ocenę przesłanek zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. podnoszona w pismach Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie (z 16 marca 2022 r. i 6 kwietnia 2022 r.) okoliczność bezpośredniego przyczynienia się wykonania rurociągu derywacyjnego spornej [...] na postępujące uszkodzenie prawej skarpy brzegowej potoku [...], co skutkowało – "z uwagi na tempo w jakim rośnie zagrożenie na działce nr [...]" (cyt. z decyzji organu I instancji z 2 sierpnia 2022 r., nr [...]) - powiązaniem orzeczonej przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozbiórki spornej [...] z robotami zabezpieczającymi skarpy brzegowe i dno potoku, których zakres określi zarządca potoku.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjnych, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.