II OZ 573/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę linii energetycznej, uznając brak wykazania przez skarżących niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący J. K., I. K. i T. K. wnieśli skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę linii energetycznej, domagając się wstrzymania jej wykonania z uwagi na nieodwracalne skutki i straty na posesji. WSA odmówił wstrzymania, uznając brak wystarczającego uzasadnienia wniosku. Skarżący w zażaleniu zarzucili naruszenie art. 61 § 3 Ppsa i art. 75 K.p.a., domagając się uchylenia postanowienia. NSA oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżący nie wykazali niebezpieczeństwa znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków, a wniosek dowodowy złożony na etapie zażalenia był spóźniony.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący J. K., I. K. i T. K. wnieśli skargę na tę decyzję, załączając wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na nieodwracalne skutki i straty na posesji. Sąd I instancji uznał, że skarżący nie wykazali wystarczająco okoliczności przemawiających za wstrzymaniem, mimo że decyzje dotyczące pozwolenia na budowę mogą powodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący w zażaleniu zarzucili naruszenie art. 61 § 3 Ppsa, twierdząc, że niebezpieczeństwo znacznej szkody zostało udowodnione, oraz art. 75 K.p.a. za pominięcie depozycji dowodzących szkody. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że skarżący nie wywiązali się z obowiązku wykazania konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Ogólne twierdzenia o stratach i uciążliwościach nie są wystarczające. NSA zaznaczył, że wykonanie obiektu budowlanego odbywa się na ryzyko inwestora. Wniosek dowodowy złożony na etapie zażalenia uznano za spóźniony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazali wystarczająco konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
Uzasadnienie
Skarżący przedstawili jedynie ogólne twierdzenia o stratach i uciążliwościach, nie podając konkretnych danych pozwalających na ocenę, czy grożąca szkoda jest znaczna lub czy skutki są trudne do odwrócenia. Wykonanie obiektu budowlanego odbywa się na ryzyko inwestora.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
Ppsa art. 61 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pomocnicze
Ppsa art. 174 § pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 75
Kodeks postępowania administracyjnego
Ppsa art. 203 § pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 210 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 197 § § 1 i 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie wykazali niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek dowodowy złożony na etapie zażalenia jest spóźniony.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 61 § 3 Ppsa poprzez bezzasadne przyjęcie braku niebezpieczeństwa znacznej szkody. Zarzut naruszenia art. 75 K.p.a. poprzez pominięcie depozycji skarżących dowodzących zakresu szkody.
Godne uwagi sformułowania
wykonanie obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na budowę, które może zostać usunięte z mocą wsteczną z obrotu prawnego, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora. Za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jak trafnie przyjął sąd I instancji - nie można uznać ogólnych twierdzeń skarżących, iż wywoła ona dla nich nieodwracalne skutki, straty na posesji i uciążliwości.
Skład orzekający
Robert Sawuła
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykazanie przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej, w szczególności w sprawach budowlanych. Konieczność konkretnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym i wymogów dowodowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. Brak nietypowych faktów czy przełomowej interpretacji prawnej.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 573/16 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2016-06-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2016-05-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Sygn. powiązane VII SA/Wa 1712/15 - Wyrok WSA w Warszawie z 2016-08-31 II OSK 2685/16 - Wyrok NSA z 2018-11-08 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 61 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Dnia 7 czerwca 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K., I. K. i T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1712/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K., I. K. i T. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2015r, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 16 lipca 2015 r. skarżący J. K., I. K. i T. K. wnieśli skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Żyrardowskiego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...]pozwolenia na budowę napowietrznej linii 110 kV na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], powiat żyrardowski, w ramach inwestycji przebudowa napowietrznej linii 110 kV Żyrardów - Mszczonów na terenie gm. [...]. Do skargi skarżący załączyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] z uwagi na nieodwracalne dla nich skutki. Skarżący podnieśli, że nie uchylenie zaskarżonej decyzji może dla nich oznaczać wiele uciążliwości oraz straty na posesji. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie wykazali okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem pozwolenia na budowę. Sąd wojewódzki zwrócił uwagę, że ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Zdaniem tegoż sądu zaistnienia takich skutków szczegółowo skarżący jednak we wniosku nie przedstawili. Zażaleniem – reprezentowani przez pełnomocnika – J. K., I. K. i T. K. zaskarżyli ww. orzeczenia w całości i na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa) podnieśli zarzuty naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: 1. art. 61 § 3 Ppsa, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy a polegające na bezzasadnym przyjęciu przez sąd I instancji, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżących, pomimo iż okoliczność ta została przez skarżących udowodniona, a nadto szkoda ta jest konkretna i policzalna i nie jest związana z posadowieniem na nieruchomości skarżących słupa i linii wysokiego napięcia; 2. art. 75 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm., dalej K.p.a.) poprzez całkowicie bezzasadne pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego niniejszej sprawy depozycji skarżących dowodzących zakres i wielkość szkody w majątku skarżących. Mając na uwadze powyższe wnoszą o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz na zasadzie art. 203 pkt 2 Ppsa i art. 210 § 1 Ppsa zasądzenie od organu solidarnie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami. Jednocześnie wnoszą o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do niniejszego zażalenia zdjęć na okoliczności w nich stwierdzone, a w szczególności na okoliczność wielkości zakresu szkody powstałej w majątku skarżących na skutek posadowienia na ich nieruchomości słupa wysokiego napięcia oraz instalacji linii napowietrznej 110 kV. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 Ppsa stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący żądając wstrzymania wykonania decyzji nie wywiązali się z obowiązku wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji w sposób odpowiadający wymogom z art. 61 § 3 Ppsa rozważył wskazane przez skarżących okoliczności, w sposób prawidłowy zakwalifikował, jako niespełniające przesłanek przewidzianych tym przepisem, skutkujących koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jak trafnie przyjął sąd I instancji - nie można uznać ogólnych twierdzeń skarżących, iż wywoła ona dla nich nieodwracalne skutki, straty na posesji i uciążliwości. Tymczasem – jak już podniesiono – skarżący powinni podać we wniosku określone okoliczności, ale także chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza ogólnikowe twierdzenia. Sąd podejmujący rozstrzygnięcie w tej kwestii musi mieć bowiem możliwość dokonania analizy oraz oceny materiału, pozwalającego zająć stanowisko co do zaistnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Brak uzasadnienia złożonego wniosku, a tym samym brak uprawdopodobnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa, uniemożliwia Sądowi jego ocenę pod kątem zasadności zastosowania instytucji ochrony tymczasowej w konkretnej sprawie oraz uwzględnienie żądania strony. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że analizą objęte są argumenty podane przez stronę, stąd winne one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Jedną z przesłanek wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, a oceniając rozmiar ewentualnej szkody należy uwzględnić okoliczności obiektywne i subiektywne – indywidualne dotyczące strony. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obejmuje taką materię, którą niełatwo jest zmienić w razie wykonania aktu. Zatem musi być także rozważana w kontekście specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnili dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki trudne do odwrócenia, czy narazi ich na szkodę. Co więcej, zasadnie przy tym zaznaczył sąd I instancji, że wykonanie obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na budowę, które może zostać usunięte z mocą wsteczną z obrotu prawnego, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora. Zasadności postanowienia WSA w Warszawie nie może zmienić podnoszony dopiero na etapie zażalenia wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do niniejszego zażalenia zdjęć na okoliczność szkód w majątku skarżących na skutek posadowienia na ich nieruchomości słupa wysokiego napięcia oraz instalacji linii napowietrznej 110 kV. Zgłaszanie wniosku dowodowego na etapie zażalenia jest spóźnione, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w ramach postępowania zażaleniowego ocenia legalność działania sądu I instancji w związku z wydanym postanowieniem. Nie rozpatruje natomiast powtórnie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 Ppsa w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI