II OZ 55/24

II OZ 55/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II SA/Kr 993/23 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2023-09-12
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 184, art. 197 § 2, art. 198, art. 220 § 1 i § 3, art. 230 § 1 i 2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 993/23 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze sprzeciwu M. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 maja 2023 r. nr 203/2023, znak: WOB.7721.172.2023.NOGI w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli stanu technicznego budynku postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
M. B. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 maja 2023 r. nr 203/2023, znak: WOB.7721.172.2023.NOGI w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli stanu technicznego budynku. Postanowieniem z 12 września 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 993/23 Sąd odrzucił sprzeciw jako wniesiony z uchybieniem terminu.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie ale nie uiścił wpisu sądowego od tego środka odwoławczego.
Zarządzeniem z 27 listopada 2023 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej P.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej jako rozporządzenie) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie powyższe doręczono 27 grudnia 2023 r. (zpo k. 36 akt).
W piśmie z 2 stycznia 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, zaskarżając je w całości. Wskazał, że kwota wpisu jest zbyt wysoka. Skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego zarządzenia i podnosi, że biorąc pod uwagę rodzaj sprawy, kwota 100 zł wydaje się zbyt wysoka.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej P.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Jak stanowi art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).
W myśl art. 220 § 1 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału wzywa wnoszącego skargę (tutaj: zażalenie) do opłacenia należnego od niej wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia.
Wysokość wpisu od zażalenia w niniejszej sprawie określa § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, stanowiąc, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Niewątpliwie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu wydane przez wojewódzki sąd administracyjny zatem wysokość wpisu sądowego Przewodniczący Wydziału określił prawidłowo zgodnie z ww. przepisem rozporządzenia.
Twierdzenie skarżącego, że ów wpis jest zbyt wysoki i nie przystaje do rodzaju sprawy nie mogło stanowić podstawy do uchylenia zarządzenia bowiem o jego wysokości przesądził ustawodawca wydając rozporządzenie w tym zakresie i Przewodniczący zobligowany był postąpić zgodnie z obowiązującym przepisem prawa.
Ponadto wskazać należy, że obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, który jest jednym z kosztów sądowych odpada w sytuacjach wskazanych w art. 239 § 1 pkt 1 – 4 P.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że sprawa skarżącego nie dotyczy skargi z zakresów wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. a- h, ani nie jest on podmiotem wskazanym w art. 239 § 1 pkt 2-3 P.p.s.a. a zatem nie korzysta z ustawowego zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych. Jednak jeśli jego sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie 100 zł wpisu sądowego może na każdym etapie postępowania wystąpić do sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części stosownie do art. 243 – art. 262 P.p.s.a. W procedurze tej skarżący może uzyskać zwolnienie od kosztów postępowania jak stanowi art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału II zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., mając na uwadze, że składając zażalenie skarżący nie uiścił wymaganego przepisami wpisu sądowego od zażalenia, postąpił słusznie wzywając go zarządzeniem do uiszczenia tegoż wpisu w wysokości 100 zł. W tych okolicznościach sprawy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału uznać należało za prawidłowe i nie podlegało ono uchyleniu ani zmianie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.