II OZ 543/11

II OZ 543/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-07-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Gd 139/11 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2011-09-14
II OSK 720/12 - Postanowienie NSA z 2013-07-31
II OZ 534/11 - Postanowienie NSA z 2011-06-30
IV SA/Wa 1399/09 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2012-08-29
II OZ 807/11 - Postanowienie NSA z 2011-09-21
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 63 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 139/11 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w sprawie ze skargi P. z siedzibą w G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia (...) listopada 2010 r., nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 grudnia 2010 r. P. Sp. z o.o. w G. wniosło skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia (...) listopada 2010 r. uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia (...) sierpnia 2010 r., nr (...) i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uchyloną decyzją organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił C. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę obiektu handlowo-usługowego w miejscu istniejącego budynku przeznaczonego do rozbiórki z zachowaniem elewacji Kina P., na terenie położonym w S. przy ul. B. (...), działki nr (...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...) karta mapy (...).
Jednocześnie skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie zakwestionowanej decyzji w części dotyczącej przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Niewstrzymanie powyższego zdaniem skarżącej spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków naruszających zarówno prawa jej jak i osób trzecich. Zdaniem strony skarżącej opisane w skardze rażące naruszenia prawa mogą doprowadzić do wystąpienia katastrofy budowlanej oraz zagrożenia życia i zdrowia użytkowników budynków znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji.
Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, przy czym przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja organu II instancji nie posiada tak rozumianej cechy wykonalności. Jej istotą jest bowiem uchylenie w całości decyzji Prezydenta Miasta S. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższe nie rodzi dla stron żadnych praw, ani obowiązków określonych prawem materialnym, zatem nie może skutkować powstaniem okoliczności określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd wskazał także, że dopiero ostateczna decyzja wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej przedmiotowego pozwolenia na budowę może ewentualnie wywołać niekorzystne skutki opisywane przez stronę skarżącą w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej Spółki.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło P. Sp. z o.o. z siedzibą w G., żądając uchylenia tego postanowienia i zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów proceduralnych w postaci art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że charakter zaskarżonej decyzji organu II instancji wyklucza wstrzymanie jej wykonania w zakresie objętym wnioskiem, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę zatwierdzającego przedmiotowy projekt budowlany, ewentualnie wydanie takiego pozwolenia na budowę oraz realizacja inwestycji wyrządziłaby, z przyczyn o których mowa w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze, zarówno skarżącemu jak i innym użytkownikom sąsiednich nieruchomości znaczną i niepowetowaną szkodę. Nadto rażące naruszenie przepisów prawa, o których mowa w niniejszej skardze może doprowadzić do katastrofy budowlanej oraz zagrożenia życia i zdrowia użytkowników budynków znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. Zdaniem skarżącej Spółki naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem w przypadku, gdyby Sąd nie naruszył wskazanego wyżej przepisu wydałby postanowienie zgodnie ze złożonym wnioskiem.
W odpowiedzi na zażalenie pismem z dnia 10 maja 2011 r. C. Sp. z o.o. wniosła o jego oddalenie jako bezzasadnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.
Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z treści art. 61 § 1 p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu ani czynności. Od powyższej zasady są wyjątki. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sądowi, sąd może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie.
Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że co do zasady, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy stanu zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie administracyjnym (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Jan Paweł Tarno, wyd. LexisNexis Warszawa 2010, s. 204, uzasadnienie do postanowienia NSA z dnia 18.08.2009 r., sygn. II OZ 665/09). Zatem wykonaniu podlegają tylko takie akty, które wywołują skutek materialnoprawny.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rację ma Sąd I instancji wskazując, że zakwestionowana decyzja w części, w której skarżąca domaga się wstrzymanie jej wykonalności, tj. w części dotyczącej przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji nie kreuje dla stron postępowania żadnych praw ani obowiązków. Trafnie także wskazano, że dopiero ostateczna decyzja merytorycznie rozstrzygająca sprawę będzie kształtowała określone prawa i obowiązki. Wówczas gdy decyzja taka zostanie zaskarżona do sądu administracyjnego, na wniosek skarżącego możliwe będzie jej wstrzymanie, pod warunkiem jednak, że zajdą przewidziane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki.
W tej sytuacji wniesione zażalenie jako nie zawierające usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.