II OZ 542/10

II OZ 542/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-07-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-05-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Leszek Leszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 643/09 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-09-01
II OSK 1062/10 - Wyrok NSA z 2010-11-04
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. G. i J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 643/09 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w sprawie ze skarg B. J. C., [...] Sp. z o.o., E. G. i J. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji węzła drogowego oraz przebudowy ulicy postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2009 r. B. J.-C., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji węzła drogowego oraz przebudowy ulicy.
W dniu 27 maja 2009 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionego pismem z dnia 1 czerwca 2009 r. podniesiono, iż zaskarżoną decyzją Minister Infrastruktury zatwierdził projekt podziału nieruchomości, w tym działki nr [...] stanowiącej własność skarżącej, nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności i ustalił termin wydania nieruchomości objętych liniami rozgraniczającymi. Wskazano następnie, że inwestor przystąpił do wykonania zaskarżonej decyzji i wystosował do właścicieli, w tym do skarżącej, wezwania do wydania nieruchomości, wyznaczając ostateczny termin do dokonania tej czynności na dzień [...] maja 2008 r. W związku z powyższym, w ocenie skarżącej zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Rozpoczęcie inwestycji spowoduje bowiem dokonanie na nieruchomości bardzo istotnych zmian w postaci usunięcia części gruntu, położenia kolejnych warstw drogi, wbudowania betonowych, na trwale związanych z gruntem części konstrukcji. Przywrócenie do stanu poprzedniego będzie niezwykle trudne i wiązać się będzie ze znacznymi nakładami, co spowoduje niepowetowaną szkodę w majątku skarżącej. Ponadto wskazano, ze Wojewoda Mazowiecki wydał już pozwolenie na budowę inwestycji, której dotyczy niniejsze postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 643/09 odmówił B. J.-C. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]. W uzasadnieniu podano, że ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), na podstawie której zostały wydane przedmiotowe decyzje, ma szczególny charakter, bowiem jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Sąd stwierdził, że specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu realizacji inwestycji. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2008 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji dla budowy węzła [...]-[...] w Warszawie, przebudowy ul. [...] na terenie m.st. Warszawy w województwie mazowieckim oraz zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości drogi, trzeba uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego. Powyższe okoliczności w porównaniu z możliwymi negatywnymi skutkami wykonania zaskarżonej decyzji dla skarżącej, przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie ich wykonania.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli E.G. i J. G., domagając się jego zmiany przez uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji i wstrzymanie jej wykonania w odniesieniu do ich działek. Wskazali, że ustawa o działalności gospodarczej nie przewiduje niezwłocznej likwidacji przedsiębiorstwa tylko z tego powodu, że ,,działa ono na terenie objętym spec-ustawą" i nadanej na jej podstawie klauzuli natychmiastowej wykonalności. Podano ponadto, że wobec braku odnośnych przepisów ,,spec-ustawy" do ich przedsiębiorstwa nie znajdzie zastosowania zasada super ficie solo cedit.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma fakt, że ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), na podstawie, której została wydana skarżona decyzja, ma szczególny charakter. Jej celem jest bowiem regulacja prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowaniem nimi przez inwestora w celu budowy drogi. Wstrzymanie tejże decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania tej ustawy. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi należało zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. Powyższe okoliczności w porównaniu z możliwymi negatywnymi skutkami wykonania przedmiotowych decyzji dla skarżącego przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Nie ulega wątpliwości, że decyzja o lokalizacji drogi (w tym przypadku węzła drogowego i przebudowy drogi) stanowi podstawę do wydania pozwolenia na budowę. Nie może to jednak uzasadniać udzielenia ochrony tymczasowej. Po pierwsze zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja jest tylko z jednym warunków koniecznych dla uzyskania pozwolenia na budowę. Po drugie natomiast w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę, które może prowadzić do faktycznego rozpoczęcia robót budowlanych, stronom tego postępowania przysługuje możliwość uzyskania ochrony tymczasowej, o ile zdecydują się złożyć stosowny wniosek. Uznać zatem należy, że ich interesy w tym postępowaniu będą należycie zabezpieczone.
Odnośnie zawartego w zażaleniu, a dotyczącego klauzuli natychmiastowej wykonalności wniosku wskazać należy, że pozostaje on bez związku z zaskarżonym postanowieniem. Na obecnym etapie postępowania bowiem Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie zasadność postanowienia z dnia 22 czerwca 2009 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z 22 stycznia 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 31 lipca 2008 r.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.