II OZ 529/17

II OZ 529/17 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2017-05-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-05-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Arkadiusz Despot - Mładanowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II OZ 1200/17 - Postanowienie NSA z 2017-10-10
II SA/Łd 718/16 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2017-10-27
II OZ 156/18 - Postanowienie NSA z 2018-02-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 299 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 718/16 odrzucające zażalenie B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 21 lipca 2016 r., nr S.K.O.4150.215.2016 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego dotyczącego odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. 5
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 718/16 odrzucił zażalenie B. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 17 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 21 lipca 2016 r., nr S.K.O.4150.215.2016 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego dotyczącego odmowy ustalenia warunków zabudowy.
Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r., po rozpoznaniu wniosku B. B., odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków skargi.
W dniu 12 grudnia 2016 r. skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 i 15 grudnia 2016 r. – doręczonymi skarżącej w dniu 23 grudnia 2016 r. – wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł oraz złożenie odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W dniu 15 grudnia 2016 r. skarżąca uiściła wpis od zażalenia.
Odrzucając zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winno spełniać zażalenie wnoszone do sądu administracyjnego (art. 194 § 3 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). W szczególności oznacza to, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Zarządzeniami z dnia 14 i 15 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz do złożenia odpisu zażalenia. Zarządzenia doręczono w dniu 23 grudnia 2016 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia ekspirował z dniem 30 grudnia 2016 r. W dniu 15 grudnia 2016 r. skarżąca uiściła wpis od zażalenia. Mimo upływu terminu skarżąca nie złożyła odpisu zażalenia, czyli nie uzupełniła wszystkich jego braków formalnych, zatem podlega ono odrzuceniu na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy naruszenie art. 194 § 3 w zw. z art. 47 § 1 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie zażalenia skarżącej, pomimo że nie doszło do skutecznego wezwania do uzupełnienia braków.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że potwierdza, że otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu, jednak w jej ocenie nie zostało jej skutecznie doręczone wezwanie do przesłania odpisu zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 299 § 1 p.p.s.a. stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką. Należy zauważyć, że art. 299 § 1 p.p.s.a. został zmieniony przez art. 15 pkt 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1311) i w powołanym wyżej brzmieniu obowiązuje od dnia 22 września 2015 r. (zob. art. 23 pkt 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r.). Przed wskazaną nowelizacją art. 299 § 1 p.p.s.a. w każdym wypadku, gdy strona miała miejsce zamieszkania albo siedzibę za granicą, nakładał obowiązek ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania albo siedzibę w Polsce. Znowelizowany art. 299 § 1 p.p.s.a., w przypadku gdy strona ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, przewiduje doręczenie korespondencji sądowej bezpośrednio stronie.
W niniejszej sprawie Sąd I instancji odrzucił, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia - niezłożenie odpisu zażalenia. Należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia powyższego braku formalnego zostało doręczone na podany w skardze adres: ul. [...]. Jednakże, z pism kierowanych do Sądu w niniejszej sprawie przez skarżącą wynika, że ma ona miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej – [...]. W szczególności, w zażaleniu na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. skarżąca podaje adres: [...] i wskazuje, że adres do korespondencji w kraju jest "wymuszony prawem niezgodnym z przepisami Unii Europejskiej". Z akt sprawy wynika ponadto, że w dacie składania zażalenia na postanowienie z dnia 17 listopada 2016 r. skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, o którym mowa w art. 299 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnika do reprezentowania przed sądami administracyjnymi ustanowiła dopiero na etapie składania zażalenia na postanowienie z dnia 17 lutego 2017 r. W tym stanie rzeczy, w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynikało, że skarżąca ma miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, Sąd winien doręczyć wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na wskazany przez nią adres w [...], zgodnie z art. 299 § 1 p.p.s.a. Zatem doręczenie niniejszego wezwania na adres: [...], uznany przez Sąd I instancji za adres do korespondencji, nie jest doręczeniem skutecznym. Aktualnie, wobec ustanowienia pełnomocnika - r.pr. Z. P., Sąd I instancji wezwie ponownie skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, doręczając wezwanie jej pełnomocnikowi.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji. W przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego orzeka wojewódzki sąd administracyjny w orzeczeniu kończącym postępowanie.
-----------------------
3