II OZ 526/13

II OZ 526/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2013-07-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-06-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II SA/Wr 621/10 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2012-12-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 220 par. 3 i 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
par. 2 ust. 1 pkt 7
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 2 lipca 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2013 roku sygn. akt II SA/Wr 621/10 wzywające J.K. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2013 roku sygn. akt II SA/Wr 621/10 o pozostawieniu pisma z dnia 11 marca 2013 roku bez rozpoznania w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2010 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał J.K. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2013 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jako podstawę wezwania Sąd I instancji wskazał § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Podniósł, że sprawa dotyczy kosztów sądowych i jako taka jest wolna od wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismo jest zażaleniem, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych czy to na podstawie przepisów ustawy czy też na podstawie orzeczenia sądu.
Prawidłowo również ustalona została wysokość wpisu. Należy wprawdzie zaznaczyć, że w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazano wysokości wpisu od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, niemniej jednak Rada Ministrów była upoważniona jedynie do określenia wysokości wpisów. Oznacza to, że brak stosownej regulacji w tym akcie prawnym nie może przesądzać o braku obowiązku uiszczenia takiego wpisu. Obowiązek ten jasno bowiem wynika z przepisów rangi ustawowej, w szczególności art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jego wysokość zaś można określić na podstawie art. 233 p.p.s.a., przyjmując w tym przypadku, że powinien on być wpisem minimalnym przewidzianym przez ustawę - 100 zł, tym bardziej, że właśnie taką wysokość wpisu ustawodawca przewidział dla zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Odpowiednie potraktowanie zarządzenia przewodniczącego z postanowieniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest w tym przypadku zgodne z konwencją uregulowań prawnych dotyczących zarządzenia przewodniczącego przyjętych na gruncie ustawy p.p.s.a. W tym zakresie wskazać trzeba na art. 167 p.p.s.a., który stanowi, że przepisy działu III rozdziału 10 "Orzeczenia sądowe" stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego oraz art. 198 p.p.s.a. nakazującego odpowiednie stosowanie do zarządzeń przewodniczącego przepisów działu IV rozdziału 2 "zażalenie" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 42/11, LEX nr 1071318).
Podnoszone w zażaleniu argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 4 p.p.s.a., zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3, wolne jest od wpisu. Z kolei stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że jedynie zażalenia na postanowienia o odrzuceniu bądź zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia czy skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, nie podlegają obowiązkowi uiszczenia wpisu. W niniejszej zaś sprawie pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 11 marca 2013 r. wobec nieuzupełnienia braków formalnych pisma. Brak więc było podstaw do zastosowania w tym przypadku przepisu art. 220 § 4 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.