II OZ 521/14

Sprawa dotyczyła zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2014 r. (sygn. akt II SA/Wr 799/13), którym zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne. Sąd I instancji zawiesił postępowanie, ponieważ skarżąca złożyła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po tym, jak wcześniej wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd uznał, że zgodnie z art. 56 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), wniesienie skargi po wszczęciu postępowania w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania administracyjnego obliguje sąd do zawieszenia postępowania. Skarżąca w zażaleniu podnosiła zarzuty naruszenia przepisów p.p.s.a. oraz Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.), wskazując m.in. na późniejsze zawiadomienie o wszczęciu postępowania nieważnościowego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku określonym w art. 56 p.p.s.a. NSA potwierdził, że wszczęcie postępowania nieważnościowego nastąpiło w dniu 17 września 2013 r., a skarga do Sądu I instancji została wniesiona 2 października 2013 r., co uzasadniało zastosowanie art. 56 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił również, że datą wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek strony jest data doręczenia żądania organowi, a nie data podjęcia przez organ pierwszej czynności procesowej, co oznacza, że późniejsze zawiadomienia stron nie miały wpływu na ocenę sytuacji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający