II OZ 515/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie fundacji na odmowę dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie skargi na uchwałę o zmianie planu miejscowego, uznając, że przepisy P.p.s.a. o udziale organizacji społecznej nie mają zastosowania do skarg na akty prawa miejscowego.
Fundacja F. wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako uczestnik w sprawie skargi na uchwałę Rady Gminy Gierałtowice dotyczącą zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił dopuszczenia, wskazując, że procedura planistyczna nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu K.p.a., a art. 33 § 2 P.p.s.a. nie ma zastosowania. NSA oddalił zażalenie fundacji, podzielając stanowisko WSA i podkreślając, że przepisy ustawy o samorządzie gminnym dotyczące legitymacji do wniesienia skargi na akty prawa miejscowego mają charakter lex specialis.
Fundacja F. z siedzibą w K. wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika, zainicjowanym skargą J. S.A. na uchwałę Rady Gminy Gierałtowice z dnia 28 lutego 2012 r. nr XVII/143/12 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Fundacja powołała się na swoje cele statutowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 czerwca 2024 r. odmówił dopuszczenia fundacji do udziału w postępowaniu. Sąd pierwszej instancji uzasadnił swoją decyzję tym, że zgodnie z art. 33 § 2 P.p.s.a., dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu sądowym jest możliwe tylko w sprawach będących następstwem postępowania administracyjnego. Wskazał, że uchwała w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem podjętym po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu K.p.a., a procedura planistyczna jest odrębna. Ponadto, sąd przywołał art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu innych podmiotów niż skarżący. Fundacja złożyła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 33 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że art. 33 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie do postępowań sądowych zainicjowanych skargą na akt podjęty w ramach postępowania administracyjnego lub na bezczynność organu. Procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uregulowana odrębnie, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu K.p.a. NSA stwierdził, że przepisy ustawy o samorządzie gminnym (art. 101 ust. 1) mają charakter lex specialis w stosunku do P.p.s.a. w kwestii legitymacji do wniesienia skargi na akt prawa miejscowego, co wyklucza możliwość dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. w takich sprawach. W związku z tym, postanowienie WSA zostało uznane za prawidłowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organizacja społeczna nie może zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi na uchwałę rady gminy w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a.
Uzasadnienie
Procedura uchwalania planu miejscowego nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu K.p.a., a przepisy ustawy o samorządzie gminnym dotyczące legitymacji do wniesienia skargi na akt prawa miejscowego mają charakter lex specialis w stosunku do P.p.s.a., wyłączając zastosowanie art. 33 § 2 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
P.p.s.a. art. 33 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dopuszczenie podmiotu do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika, w tym organizacji społecznej, może mieć miejsce wyłącznie w postępowaniu sądowym zainicjowanym skargą na akt podjęty w ramach postępowania administracyjnego lub na bezczynność organu.
Pomocnicze
u.s.g. art. 101 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepis ten nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym innego podmiotu niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego.
K.p.a. art. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Definiuje postępowanie administracyjne, do którego nie zalicza się procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu K.p.a. Przepisy ustawy o samorządzie gminnym (art. 101 ust. 1) mają charakter lex specialis w stosunku do P.p.s.a. w kwestii legitymacji do wniesienia skargi na akt prawa miejscowego. Art. 33 § 2 P.p.s.a. nie ma zastosowania do skarg na akty prawa miejscowego, takie jak uchwały w sprawie planów zagospodarowania przestrzennego.
Odrzucone argumenty
Art. 33 § 2 P.p.s.a. umożliwia dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym organizacji społecznej również w sprawach ze skarg na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego.
Godne uwagi sformułowania
Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej. Przepis art. 101 ust. 1 powołanej ustawy nie daje natomiast podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym innego pomiotu, niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego. W zakresie legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przepisy ustawy o samorządzie gminnym mają stosunek nadrzędny (lex specialis) w stosunku do regulacji P.p.s.a.
Skład orzekający
Leszek Kiermaszek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska, że organizacje społeczne nie mogą być dopuszczane do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako uczestnicy w sprawach dotyczących skarg na akty prawa miejscowego (w tym plany zagospodarowania przestrzennego) na podstawie ogólnych przepisów P.p.s.a., ze względu na specyfikę tych postępowań i przepisy szczególne."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw ze skarg na akty prawa miejscowego, a nie innych postępowań sądowoadministracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w kontekście planowania przestrzennego i udziału organizacji społecznych, co jest istotne dla prawników zajmujących się tą dziedziną.
“Czy organizacje społeczne mogą blokować plany zagospodarowania przestrzennego? NSA wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 515/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-10-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-08-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Leszek Kiermaszek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Administracyjne postępowanie Skarżony organ Rada Gminy Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 33 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2023 poz 40 art. 101 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji F. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 446/24 o odmowie dopuszczenia Fundacji F. z siedzibą w K. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi J. S.A. z siedzibą w J. na uchwałę Rady Gminy Gierałtowice z dnia 28 lutego 2012 r. nr XVII/143/12 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie J. S.A. z siedzibą w J. wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy Gierałtowice z dnia 28 lutego 2012 r., nr XVII/143/12 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z 7 maja 2024 r. Fundacja F. z siedzibą w K. (dalej: "wnioskodawca'') wniosła o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym przywołaną powyżej skargą. Wnioskodawca powołał się na cele statutowe fundacji mające uzasadniać udział organizacji społecznej w postępowaniu ze skargi na uchwałę w sprawie planu miejscowego. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. akt ll SA/Gl 446/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wnioskodawcy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w świetle art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a.") dopuszczenie podmiotu do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika może mieć miejsce wyłącznie w postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi jest następstwem postępowania administracyjnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała w przedmiocie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, stanowiąca akt prawa miejscowego, nie została podjęta po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Sąd przywołał także poglądy judykatury zgodnie z którymi przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40, ze zm.) nie daje podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym innego pomiotu, niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, domagając się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 33 § 2 P.p.s.a. poprzez niezasadną odmowę dopuszczenia wnioskodawcy do postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wnioskodawcy wyraził pogląd, że art. 33 § 2 P.p.s.a. umożliwia dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania organizacji społecznej również w sprawach ze skarg na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 33 § 2 P.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W świetle brzmienia tego przepisu, dopuszczenie podmiotu w charakterze uczestnika postępowania, w tym organizacji społecznej, może mieć miejsce wyłącznie w postępowaniu sądowym zainicjowanym skargą na akt podjęty w ramach postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), ewentualnie na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez organ takiego postępowania. Procedura związana z uchwalaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określona przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. W sprawie dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie dochodzi do załatwienia sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu przepisów K.p.a. Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej. Odrębność tego postępowania dotyczy nie tylko podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale także wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę na podstawie przepisów ustawy o samorządzie gminnym (zob. postanowienie NSA z 29 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 64/14, LEX nr 1452941). Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. A zatem wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego stwarza dopiero możliwość przeprowadzenia merytorycznej oceny rodzaju tego naruszenia wobec podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność planu miejscowego. Przepis art. 101 ust. 1 powołanej ustawy nie daje natomiast podstaw do dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym innego pomiotu, niż wnoszący skargę na akt prawa miejscowego. Uwaga ta dotyczy także udziału organizacji społecznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ocena bowiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonywana jest pod kątem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu, który wniósł skargę. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 8 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 922/18, LEX nr 2576589 i przywołane w nim orzecznictwo). Dlatego Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że przepisu art. 33 § 2 P.p.s.a. nie można zastosować w sprawie, gdyż w zakresie legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przepisy ustawy o samorządzie gminnym mają stosunek nadrzędny (lex specialis) w stosunku do regulacji P.p.s.a. Powoływanie się przez pełnomocnika wnioskodawcy na powyższy przepis jest więc nieskuteczne, a postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika tego postępowania należy uznać za prawidłowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI