II OZ 512/06

II OZ 512/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-05-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Czapska - Górnikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Inspekcja sanitarna
Sygn. powiązane
II SA/Sz 1226/04 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2005-09-29
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
II OZ 512 / 06 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 maja 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 1226/04 odrzucające wniosek "o wyznaczenie nowego terminu do złożenia wniosku o kasację wyroku" Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 września 2005r. sygn. akt II SA/Sz 1226/04 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie z dnia 23 sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
II OZ 512 / 06
U Z A S A D N I E N I E
Wyrokiem z dnia 29 września 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie z dnia 23 sierpnia 2004r. orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. J. S. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, który uwzględniony został postanowieniem Sądu z dnia 24 października 2005r. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką adwokat W. J., któremu wnioskodawczyni 12 grudnia 2005r. udzieliła pełnomocnictwa do prowadzenia przedmiotowej sprawy, pismem z dnia 17 lutego 2006r. zawiadomił skarżącą i Sąd, że po dokładnej analizie sprawy stwierdził brak podstaw do wniesienia kasacji. Skarżąca w dniu 28 lutego 2006r. złożyła wniosek o "wyznaczenie nowego terminu do złożenia wniosku o kasację wyroku", podnosząc, iż nie zgadza się ze stanowiskiem adwokata w przedmiocie braku podstaw do sporządzenia i wniesienia kasacji.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 marca 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek J. S. wyjaśniając przede wszystkim, iż przepisy ustawy z dni 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. nie przewidują takiej instytucji, jak "wyznaczenie nowego terminu do złożenia wniosku o kasację wyroku".
Jednocześnie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, iż z uwagi na to, że rozpatrywany wniosek pochodzi od strony nie będącej prawnikiem, co obliguje do najdalej idącej staranności w odczytaniu woli strony, Sąd doszedł do przekonania, że nawet gdyby wniosek strony odczytać jako żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to również taki wniosek podlegałby odrzuceniu.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca żąda przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ponieważ uważa że adwokat sporządzając opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wykonał swoje obowiązki w sposób nierzetelny.
W ocenie Sądu, fakt, że pełnomocnik odmówił skarżącej sporządzenia skargi kasacyjnej nie mógł być okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do jej wniesienia. Powołując się na orzecznictwo Sąd stwierdził, że odmowa przez pełnomocnika wniesienia skargi kasacyjnej ze względu na jej oczywistość bezzasadność jest równoznaczna ze spełnieniem obowiązku udzielenia pomocy prawnej stronie. Ponadto udzielenie pomocy prawnej w takiej postaci nie podlega kontroli Sądu. Zgodnie z powyższym wniosek skarżącej, należało uznać za niedopuszczalny i odrzucić go na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. S., domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do złożenia przez nią skargi kasacyjnej. Zarzuty przytoczone przez skarżącą w zażaleniu pokrywały się z tymi jakie zostały przedstawione we wniosku, a w głównej mierze dotyczyły zawinionego braku działania pełnomocnika oraz jego zdaniem skarżącej nierzetelnej pomocy prawnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji stwierdzające, iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują takiej instytucji jak "wyznaczenie nowego terminu do złożenia wniosku o kasację wyroku". Dyspozycja przepisu art. 177 § 1 p.p.s.a. wskazana w zaskarżonym postanowieniu jest w tym zakresie jednoznaczna. Trafnie też zauważył Sąd, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest to termin procesowy zawity, który nie podlega ani przedłużeniu, ani też skróceniu, natomiast strona może wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie.
Treść wniesionego zażalenia wskazuje, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo odczytał faktyczną treść rozpatrywanego wniosku, przyjmując, iż jest to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę stwierdza, iż odmowa sporządzenia kasacji przez adwokata wyznaczonego przez sąd nie wpływa bezpośrednio na bieg terminu do jej wniesienia, bowiem terminy procesowe zawite są terminami ciągłymi, a wobec braku przepisów szczególnych nie ma podstaw do przyjęcia zawieszenia lub przerwania biegu tego terminu ze względu na stanowisko pełnomocnika strony.
Dopuszczając możliwość przywrócenia terminu zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. i jednolitym orzecznictwem, konieczną przesłanką jest brak winy strony oraz jej pełnomocnika. Podzielić trzeba pogląd wyrażony zarówno przez Sąd pierwszej instancji, jak prezentowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2000 r., III CZP 14/00 OSNC 2001, nr 2, poz. 21, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2002r. IV CKN 424/01 OSNC 2004r., Nr 3, poz. 39), iż odmowa wniesienia kasacji ze względu na jej oczywistą bezzasadność jest równoznaczna ze spełnieniem obowiązku udzielenia pomocy prawnej stronie, a w konsekwencji nie sposób rozpatrywać upływu terminu w aspekcie braku winy. W takiej sytuacji powoływanie się przez stronę na fakt, iż nie podziela stanowiska swego pełnomocnika co do braku podstaw do wniesienia kasacji jest bezskuteczne jako okoliczność usprawiedliwiającą brak winy strony.
Nie sposób podzielić wywodów strony skarżącej, że sam fakt odmowy sporządzenia kasacji jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W konsekwencji stwierdzić trzeba, iż wniosek skarżącej jest niedopuszczalny, wobec braku ustawowych warunków jego dopuszczalności określonych w art. 86 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.