II OZ 492/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z powodu braku podpisu strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy, ponieważ nie został on podpisany przez stronę, a jedynie przez jej pełnomocnika. Skarżąca wniosła zażalenie, argumentując naruszenie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podnosząc, że zaginęła, co uniemożliwiło jej osobiste podpisanie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, wskazując, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być podpisany osobiście przez stronę, nawet jeśli działa ona przez pełnomocnika.
Sprawa dotyczyła zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które pozostawiło bez rozpoznania jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powodem takiej decyzji WSA było to, że wniosek nie zawierał podpisu samej skarżącej, a jedynie jej pełnomocnika procesowego. Pełnomocnik skarżącej, radca prawny S. N. - B., wniósł zażalenie, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym art. 246, 252, 125 i 126. Argumentował, że skarżąca zaginęła, co uniemożliwiło jej osobiste podpisanie wniosku, i wniósł o zawieszenie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 252 § 1 PPSA, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony i być przez nią osobiście podpisany, nawet jeśli działa ona przez pełnomocnika. Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał skarżącą do własnoręcznego podpisania wniosku, a wobec niewykonania tego zarządzenia, prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania. NSA podkreślił, że przepisy dotyczące zawieszenia postępowania (art. 125 i 126) nie miały zastosowania do zaskarżonego postanowienia, choć zauważył, że wniosek o zawieszenie postępowania złożony przez pełnomocnika powinien zostać rozpoznany przez WSA. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być podpisany osobiście przez stronę, nawet jeśli działa ona przez pełnomocnika.
Uzasadnienie
Przepis art. 252 § 1 PPSA stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony i być przez nią podpisany. Brak osobistego podpisu strony, nawet w sytuacji działania przez pełnomocnika, uzasadnia pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
PPSA art. 252 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony i być przez nią osobiście podpisany.
PPSA art. 257
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umożliwia pozostawienie wniosku bez rozpoznania w przypadku niewykonania zarządzenia sądu.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 252 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 257
Pomocnicze
PPSA art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 197 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 125
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie miał zastosowania do zaskarżonego postanowienia.
PPSA art. 126
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis nie miał zastosowania do zaskarżonego postanowienia.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 125
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 126
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być podpisany osobiście przez stronę, nawet jeśli działa ona przez pełnomocnika.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącej, kwestionujące pozostawienie wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania z powodu braku podpisu strony.
Godne uwagi sformułowania
Skoro wniosek powinien zawierać oświadczenie strony, to winien być podpisany przez nią osobiście, nawet wówczas, gdy działa ona przez pełnomocnika.
Skład orzekający
Zdzisław Kostka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności konieczność osobistego podpisu strony."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie wniosków o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowych wymogów formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 492/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-05-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-04-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane III SA/Gd 736/05 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2006-08-17 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, , , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 736/05 o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 13 października 2005 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem pozostawił wniosek skarżącej K. B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż nie zawierał podpisu skarżącej, a jedynie podpis jej pełnomocnika procesowego. W zażaleniu skarżącej, sporządzonym przez pełnomocnika radcę prawnego zarzucono naruszenie przez Sąd art. 246 w zw. z art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie art. 125 i 126 powołanej ustawy. Uzasadniając zażalenie pełnomocnik stwierdził, iż skarżąca zaginęła, z tego powodu nie może osobiście podpisać wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym pełnomocnik wniósł także o zawieszenie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Skoro wniosek powinien zawierać oświadczenie strony, to winien być podpisany przez nią osobiście, nawet wówczas, gdy działa ona przez pełnomocnika. W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy wypełniony został przez pełnomocnika skarżącej – radcę prawnego S. N. – B., który oświadczył ponadto, że dane majątkowe w nim zawarte oparte są na wyjaśnieniach teściowej skarżącej i nie są do końca zweryfikowane. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał skarżącą do własnoręcznego podpisania wniosku i następnie wobec niewykonania zarządzenia pozostawił go bez rozpoznania. Postępowanie takie jest zgodne z art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 125 i art. 126 powołanej ustawy wskazać należy, że przepisy te nie miały zastosowania przez Sąd pierwszej instancji, gdyż zaskarżone postanowienie nie dotyczyło zawieszenia postępowania. Niemniej jednak zauważyć należy, że pełnomocnik skarżącej wniosek o zawieszenie postępowania złożył, co powoduje, że Sąd pierwszej instancji powinien go rozpoznać. W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI