I OZ 1706/15

I OZ 1706/15 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2015-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-11-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I SAB/Wa 760/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2016-05-16
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86 § 1 , art. 87 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 760/14 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 760/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 760/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie WSA w Warszawie z dnia 9 czerwca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 760/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej też jako ,,P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sąd stwierdził, że P. S. nie wykazał zaistnienia przesłanki braku winy. Skarżący wskazał, że opóźnienie w dokonaniu czynności spowodowane było niezależnie od skarżącego, jak również nie wynikało z jego błędu. W świetle powyższego zaś Sąd I instancji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do wniesienia zażalenia bez swojej winy. Tym samym, w ocenie Sądu, brak było podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu.
P.S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodobniając równocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.).
Z powyższego unormowania wynika, że brak winy w uchybieniu terminu stanowi konieczną i podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia co najmniej zwykłej w danych okolicznościach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminowi mówi się jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz że ta przeszkoda istniała przez cały czas aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10).
Skarżący nie wykazał, że w sprawie zaistniały niedające się przewidzieć wcześniej okoliczności, które w jakikolwiek sposób uniemożliwiłyby skarżącemu złożenie zażalenia na zarządzenie z dnia 9 czerwca 2015 r. w terminie. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący ograniczył się w istocie do argumentacji, że ewentualne opóźnienie w uchybieniu terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia było niezależne od skarżącego oraz że nie wynikało z jego błędu. Skarżący nie wskazał zatem na żadną konkretną okoliczność, która uprawdopodobniłaby ziszczenie się przesłanki braku winy. Tym samym uznać należy, że zasadnie Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia w/w zażalenia.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.