II OZ 49/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Stowarzyszenia na uchwałę Rady Gminy Lipnica w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie, postanowieniem z dnia 28 października 2025 r., WSA odmówił uzupełnienia swojego wcześniejszego postanowienia z dnia 9 września 2025 r. o analizę zarzutów dotyczących legitymacji procesowej Stowarzyszenia do wniesienia skargi na podstawie art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 31 § 1 i § 4 k.p.a. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie odmawiające uzupełnienia, argumentując, że brak rozstrzygnięcia tych kwestii jest równoznaczny z nierozpoznaniem całości skargi i stanowi przesłankę do zastosowania instytucji uzupełnienia postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd uznał, że WSA zasadnie stwierdził, iż postanowienie z dnia 9 września 2025 r. nie może zostać uzupełnione. NSA podkreślił, że wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może służyć merytorycznej zmianie rozstrzygnięcia ani stanowić polemiki z zapadłym orzeczeniem. W ocenie NSA, strona w istocie kwestionuje rozstrzygnięcie o niedopuszczalności skargi i zmierza do jego zmiany, co wykracza poza ramy instytucji uzupełnienia postanowienia. Sąd wskazał, że wniosek nie dotyczy braków sentencji, lecz domaga się uzupełnienia motywów rozstrzygnięcia, co jest niedopuszczalne.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający