II OZ 481/24

II OZ 481/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-09-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
II OZ 890/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-29
VII SA/Wa 2669/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2024-02-23
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 214 § 2, art. 220 § 1 i 3, art. 230 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz B. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2669/23 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 8 grudnia 2022 r., nr LXXIII/2413/2022 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 8 grudnia 2022 r., nr LXXIII/2413/2022 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarządzeniem z 27 maja 2024 r. wezwał B. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. (winno być "w P." – przyp. NSA) zastępowaną przez profesjonalnego pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2024 r. w kwocie 100 (sto) złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535; dalej "rozporządzenie").
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosły D. sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz B. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w P., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarządzenie zaskarżono w całości.
Zaskarżonemu zarządzeniu, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 t.j., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zarzucono naruszenie:
1. art. 220 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia przez uznanie, że zażalenie z 14 maja 2024 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia skarżących do udziału w charakterze uczestników postępowania, sygn. akt VII SA/Wa 2669/23 podlega wpisowi od każdego ze skarżących osobno wobec czego wezwano B. sp. z o.o. sp.k. do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia w kwocie 100 zł, podczas gdy przedmiot zażalenia stanowiło jedno orzeczenie wobec czego brak jest podstaw do uiszczania wpisu w podwójnej wysokości.
Na podstawie powyższego zarzutu wniesiono, na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości oraz na podstawie art. 203 pkt 1 w zw. z art. 205 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 210 § 1 p.p.s.a. o zwrot niezbędnych kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Po wpłynięciu środka odwoławczego do zadań Sądu I instancji należy zbadanie czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym, a także czy został uiszczony wpis. W razie potrzeby Sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu.
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Do pism, o których mowa w tym przepisie należy między innymi zażalenie. W przypadku gdy zażalenie nie zostało należycie opłacone, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia pisma uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.
W świetle powołanego w zażaleniu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, pobiera się w wysokości 100 zł. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że wysokość należnego wpisu została określona prawidłowo.
W myśl art. 214 p.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej (§ 1). Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie (§ 2 zd. 1), w przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (§ 2 zd. 2). W niniejszej sprawie zastosowanie ma zdanie drugie art. 214 p.p.s.a. § 2 p.p.s.a., tym samym żaląca spółka została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu i pouczona o rygorze niezastosowania się do wezwania oraz poinformowana, że uiszczony wpis został zaliczony na poczet wymaganego wpisu od zażalenia drugiej żalącej spółki – D. sp. z o.o. z siedzibą w W., gdyż w niniejszej sprawie nie występuje solidarność materialna podmiotów wnoszących zażalenie.
W art. 214 § 2 p.p.s.a. uregulowano przypadek opłacania pisma, wnoszonego przez kilka osób, w sytuacji gdy w sprawie występuje kilka podmiotów w charakterze skarżącego (art. 51 p.p.s.a.). Osoby, których uprawnienia lub obowiązki są wspólne, wnosząc jedno pismo, uiszczają jedną opłatę. Natomiast, jeżeli te osoby, mają odrębne uprawnienia lub obowiązki, wniesienie przez kilka osób jednego pisma powoduje konieczność uiszczenia opłaty przez każdą z tych osób oddzielnie w zależności od indywidualnego uprawnienia lub obowiązku. W takiej sytuacji do uiszczenia opłaty należy wezwać każdą z tych osób. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki zawiązane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe z obowiązku uiszczenia opłaty. (por. postanowienie NSA z 24.09.2014 r., II GZ 292/14).
Natomiast w przypadku tzw. współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W rozpoznawanej sprawie istnieje współuczestnictwo formalne, a wniesienie skargi w jednym piśmie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a.
Uprawnienia lub obowiązki żalących spółek związane z przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne. Żalące spółki są bowiem użytkownikami wieczystymi różnych nieruchomości stanowiącymi oddzielne tytuły prawne, z którymi związany jest oddzielny interes prawny stanowiący podstawę wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym. Trzeba też zaznaczyć, że wpis sądowy od wniesionej skargi kasacyjnej oraz opłata od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku została uiszczona w wysokości odpowiadającej oddzielnemu interesowi prawnemu za każdą ze spółek.
Z tych też względów przytoczony w zażaleniu zarzut należy uznać za niezasadny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.