II OZ 474/05

II OZ 474/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Stanisław Nowakowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1137/04 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2004-10-18
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny Izba Ogólnoadministracyjna w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA (del.) Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1137/04 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie z jego skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Opisanym wyżej postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako spóźnione zażalenie skarżącego L. S. w sprawie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 18 października 2004 r. Sąd Wojewódzki odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych. Na postanowienie to zażalenia L. S. nie złożył, a wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi.
Sąd stwierdził, że skarżący L. S. otrzymał postanowienie w dniu 27 października 2004 r., a termin do złożenia wniosku upływał zatem w dniu 3 listopada 2004 r., natomiast skarżący złożył go w dniu 19 listopada 2004 r. a więc po terminie. W tej sytuacji postanowieniem z dnia 29 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego w przedmiocie przywrócenia do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.).
Na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2004 r. zażalenie złożył pełnomocnik skarżącego – adwokat – w którym wnosi o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2005 r. sąd pierwszej instancji odrzuciła zażalenie L. S. jako spóźnione. Sąd przyjął bowiem, że skarżący postanowienie sądu z dnia 29 listopada 2004 r. odebrał w dniu14 grudnia 2004 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 21 grudnia 2004 r.
Z kolei na to postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył pełnomocnik skarżącego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 29 listopada 2004 r. upłynął w dniu 21 grudnia 2004 r., wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu sprawie.
Pełnomocnik w zażaleniu podnosi, że bezsporne jest, iż postanowienie z dnia 29 listopada 2004r. odebrane zostało przez skarżącego w dniu 14 grudnia 2004r. W terminie 7 dni od tej daty tj. w dniu 21 grudnia 2004r. skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów postępowania oraz wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, a postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego przyznając mu pełnomocnika. W pozostałej części wniosek skarżącego został oddalony. Dalej podaje, że w dniu 10 lutego 2005 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła adwokata pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego, a stosowne pismo w tym względzie zostało doręczone do Kancelarii Adwokackiej w dniu 14 lutego 2005r.
Powołując się na treść art. 244 § 2 ustawy P.p.s.a. pełnomocnik w dniu 14 lutego 2005r., zwrócił się pisemnie do skarżącego o nadesłanie podpisanego blankietu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu. Pełnomocnictwo nadesłane zostało w dniu 11 marca 2005r. i po analizie akt sprawy zażalenie na postanowienie z dnia 29 listopada 2005r. złożone zostało w dniu 17 marca 2005r. Z tego względu pełnomocnik uważa, że uznać należy, iż został zachowany 7- dniowy termin do złożenia zażalenia na postanowienie, o którym mowa wart. 194 § 2 ustawy P.p.s.a. Wniosek taki – zdaniem pełnomocnika - wynika z faktu, iż pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2004r. w ciągu 7 dni od daty uzyskania podpisanego przez skarżącego blankietu pełnomocnictwa. Bez tego pełnomocnictwa działanie pełnomocnika nie byłoby możliwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. W sprawie bezsporne jest, że skarżącemu doręczono postanowienie w dniu 14 grudnia 2004 r. Prawidłowo wiec sąd pierwszej instancji przyjął, że termin do złożenia wniosku upływał z dniem 21 grudnia 2004 r. Wywody pełnomocnika nie mają w sprawie znaczenia, ponieważ prezentują niespotykane dotąd rozumienie prawa. Termin ustawowy nie przedłuża się w zależności od tego kto i kiedy otrzyma stosowne pełnomocnictwo. Termin należy dochować, a w razie przekroczenia terminu można wnosić o jego przywrócenie wskazując na okoliczności uprawdopodobniające, że niezachowanie terminu nastąpiło bez winy strony mającej się do terminu zastosować. Profesjonalny pełnomocnik powinien zdawać sobie sprawę, że zarzuty muszą wskazywać na naruszenie konkretnej normy prawnej. W postępowaniu administracyjnym nie stosuje się zasad współżycia społecznego ( na co powołuje się w zażaleniu na postanowienie z dnia 29 listopada 2004 r.), chyba że wynikają one w zastosowanej normy prawa materialnego. Pogłębienie natomiast zaufania do organów administracji publicznej ma miejsce jedynie i tylko wówczas, gdy organy te działają przestrzegając prawa. Stosowanie innych kryteriów niż prawne w stosunku do jakiejkolwiek ze stron jest niedopuszczalne.
Na marginesie jedynie należy podnieść, że pełnomocnik strony wnoszącej zażalenie w petitum zażalenia nawet nie wymienia zaskarżonego postanowienia z dnia 1 kwietnia 2005 r., którym odrzucono jego zażalenia na postanowienie z dnia 29 listopada 2004 r., zatem Sąd przyjął, ze zażalenie to (co uwidoczniono w uzasadnieniu) dotyczy postanowienia z dnia 1 kwietnia 2005 r.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. zażalenie oddalił.