II OZ 461/25

II OZ 461/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-04-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 83/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-01-08
II OZ 462/25 - Postanowienie NSA z 2025-04-10
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 83/24 w przedmiocie odrzucenia skargi K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 listopada 2023 r., nr 1876/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie R. P., D. K. i D. K.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 83/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 listopada 2023 r.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z "17 stycznia 2024 r." wezwano skarżącą K. P. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie i przesłanie do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 23 października 2024 r wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu, w związku z zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania doręczono skarżącej 13 listopada 2024 r. Skarżąca nie usunęła w terminie wskazanych braków formalnych. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.
Zażaleniem z dnia 12 lutego 2025 r. K. P., R. P., D. K. i D. K. zaskarżyli powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym poza wymogami dla samej skargi z pkt 1 – 3 tego przepisu. Jednym z wymogów pisma procesowego z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec braku podpisu własnoręcznego na skardze wniesionej do sądu Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma (skargi) bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga nie została własnoręcznie podpisana przez skarżącą. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował w związku z tym przywołane powyżej przepisy i wezwał wnoszącą skargę K. P. do jej podpisania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy nie wynika natomiast, by K. P. w wyznaczonym terminie uczyniła zadość temu wezwaniu. Tym samym Sąd miał podstawy aby skargę K. P. odrzucić, a zatem jej zażalenie nie mogło odnieść zamierzonego skutku.
Odnośnie do zażalenia wniesionego przez R. P., D. K. i D. K. stwierdzić należy, iż podlegało ono odrzuceniu jako niedopuszczalne. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. R. P., D. K. i D. K. nie byli adresatami ocenianego postanowienia z dnia 8 stycznia 2025 r., jego adresatką była wyłącznie K. P..
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.