II OZ 458/09

II OZ 458/09 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-09-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-05-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Łuczaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II SA/Lu 1071/05 - Wyrok WSA w Lublinie z 2007-02-28
II OZ 566/06 - Postanowienie NSA z 2006-05-25
II OZ 567/06 - Postanowienie NSA z 2006-05-25
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 175, art. 194 par. 2 i 4, art. 184 w związku z art. 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 1071/05 o odrzuceniu zażalenia G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 1071/05 w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 1071/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) odrzucił zażalenie G.S. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 20 sierpnia 2008 r. odrzucające skargę kasacyjną G. S.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania G. S. od wyroku Sądu z dnia 28 lutego 2007 r. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony G. S. w dniu 11 września 2008 r. w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a
W dniu 26 września 2008 r. G. S. odebrał osobiście w siedzibie Sądu odpis powyższego postanowienia z dnia 20 sierpnia 2008 r., zaś w dniu 30 września 2008 r. złożył sporządzone osobiście zażalenie na to postanowienie.
Sąd stwierdził, że skoro odpis postanowienia z dnia 20 sierpnia 2008 r. został doręczony uczestnikowi w trybie doręczenia zastępczego w dniu 11 września 2008 r., to termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 18 września 2008 r. Zatem zażalenie wniesione w dniu 30 września 2008 r. zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził, że nawet gdyby uznać, iż odpis postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną G. S. został doręczony w dniu 26 września 2008 r., a tym samym zażalenie zostało wniesione w terminie, to zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, gdyż zostało sporządzone osobiście przez uczestnika. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Tylko podmioty wymienione w art. 175 § 2 p.p.s.a., do których G. S. nie należy, uprawnione są do wniesienia zażalenia na takie postanowienie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył G. S., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia G. S. stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił jaki podmiot sporządził zażalenie na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2008 r. Ponadto zdaniem uczestnika postępowania Sąd wadliwie ustalił, że termin do złożenia zażalenia upłynął w dniu 18 września 2008 r., gdyż pierwsza awizacja miała miejsce w dniu 11 września 2008 r. Zatem doręczenie zastępcze miało miejsce w dniu 25 września 2008 r., a termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 2 października 2008 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." - zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 sierpnia 2008 r. doręczono G. S. w trybie doręczenia zastępczego – art. 73 p.p.s.a. - w dniu 11 września 2008 r. (k. 363). W tej sytuacji termin do wniesienia zażalenia biegł od dnia 12 września 2008 r. i upłynął w dniu 18 września 2008 r. G. S. złożył zażalenie osobiście w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 30 września 2008 r. (k. 368 akt sądowych). Tym samym środek odwoławczy G. S. został wniesiony z uchybieniem terminu ustawowego, o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do zarzutu wnoszącego zażalenie, że Sąd pierwszej instancji wadliwie ustalił datę upływu termin do złożenia zażalenia stwierdzić należy, że z koperty znajdującej się w aktach sprawy (k. 363) wynika, iż przesyłkę zawierająca odpis postanowienia z dnia 20 sierpnia 2008 r., adresowaną do G. S. awizowano po praz pierwszy w dniu 27 sierpnia 2008 r., powtórne awizo nastąpiło w dniu 4 września 2008 r., natomiast w dniu 12 września 2008 r. przesyłka, jako nie podjęta w terminie została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił datę upływu termin do złożenia powyższego zażalenia.
Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zatem Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, iż zażalenie na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2008 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu ustawowego z art. 194 § 2 p.p.s.a. i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Ponadto należy stwierdzić – na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji - że nawet, gdyby zażalenie na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało wniesione w terminie określonym w art. 194 § 2 p.p.s.a, to i tak podlegałoby odrzuceniu z uwagi na niespełnienie wymogu z art. 194 § 4 p.p.s.a.
Zgodnie bowiem z art. 194 § 4 p.p.s.a zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przymus adwokacki przewidziany w tym przepisie to szczególnego rodzaju wymaganie o charakterze formalnym środka odwoławczego. Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 w związku z 197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.).
Zatem, odnosząc się do zarzutu żalącego, iż Sąd pierwszej instancji nie ustalił jaki podmiot sporządził zażalenie na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2008 r. należy wskazać, iż z art. 194 § 4 p.p.s.a. nie wynika obowiązek Sądu badania, jaki podmiot sporządził powyższe zażalenie. Jeśli strona należy do osób wymienionych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., to winna powołać się na tę okoliczność, aby wykazać swoje uprawnienie do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej / podobnie jak i zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Przez sporządzenie zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej należy rozumieć zarówno jej napisanie, jak i podpisanie. Zażalenie na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2008 r. zostało podpisane osobiście przez G. S.. Z akt sprawy nie wynika, aby G. S. należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a., a zatem aby miał wymaganą ustawowo zdolność do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Nadto G. S., podnosząc powyższy zarzut, nie powołał się na okoliczność, iż należy – wbrew ustaleniom Sądu pierwszej instancji – do kręgu osób o jakich mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Sporządzenie w niniejszej sprawie zażalenia przez samą stronę, niebędącą adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony ustawowy wymóg wynikający z art. 194 § 4 w związku z art. 175 § 2 p.p.s.a.
A zatem, skoro w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika – jak nakazuje przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. - Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał je za niedopuszczalne.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.