II OZ 458/06

II OZ 458/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-05-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1334/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-06-21
II OSK 1295/06 - Wyrok NSA z 2007-10-03
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1334/04 o przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 lipca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty legalizacyjnej postanawia: 1) uchylić punkt II zaskarżonego postanowienia w części odmawiającej przyznania prawa pomocy w zakresie pozostałym. 2) w pozostałym zakresie zażalenie oddalić
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o przyznaniu M. P. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie pozostałym.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku w zakresie całkowitym z uwagi na to, że skarżący M. P. ustanowił dla siebie adwokata. Stosując więc art. 246 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanego dalej p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył M. P., podnosząc w nim, że pełnomocnictwo jakiego udzielił adwokatowi sporządzającemu skargę kasacyjną zostało udzielone i przedłożone Sądowi wyłącznie dla spełnienia warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej jaką skarżący wniósł. Pełnomocnictwo to zostało wypowiedziane. Na tej podstawie stwierdzenie Sądu o tym, że strona ustanowiła pełnomocnika mija się z prawdą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1) p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek skarżącego obejmował zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jak wynika z powyższego wniosku skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z bezrobotną żoną i utrzymuje się z bardzo niskiego świadczenia rentalnego w wysokości 532,15 zł. brutto. Na tej podstawie zasadność wniosku, nie budzi zastrzeżeń. Fakt, że do sporządzenia skargi kasacyjnej skarżący skorzystał z usług adwokata nie wyklucza możliwości przyznania mu pełnomocnika z urzędu do reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na rozprawie w sytuacji kiedy pełnomocnictwo udzielone poprzedniemu pełnomocnikowi zostało przez stronę cofnięte.
Fakt ustanowienia adwokata z wyboru miałby znaczenie dla wniosku o przyznanie prawa pomocy wówczas, gdyby skarżący częściowo cofnął czy ograniczył swój wniosek o przyznanie tego prawa w zakresie całkowitym, co jednak nie nastąpiło w rozpoznawanej sprawie. Dla oceny zasadności wniosku nie ma jednak on znaczenia, bowiem prawo pomocy zależy wyłącznie od sytuacji osobistej i materialnej osoby ubiegającej się o nie.
Sugestia zawarta w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2006 r. (sygn. II Oz 1373/05) oznaczała tylko tyle, że rozpoznając ponownie wniosek skarżącego Sąd I instancji powinien rozważyć – w sytuacji braku podstaw do przyznania pełnego pomocy – przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Należy podkreślić, że zażalenie obejmowało całe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2006 r. Kwestionowało natomiast zasadność jedynie jego punktu drugiego, dlatego też celowym było oddalenie zażalenia, na postanowienie Sądu I instancji w części uwzględniającej wniosek skarżącego.
Dlatego na podstawie art. 184 i 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.