II OZ 447/10

II OZ 447/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-05-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-04-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Czapska - Górnikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II SA/Kr 1275/08 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2009-07-28
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 252 par. 2, art. 257
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
II OZ 447 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1275/08 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku M. B. o ustanowienie adwokata urzędu w sprawie ze skargi M. B. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2008 r. sygn. II SA/Kr 17/08 postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
II OZ 447 / 10
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek M. B. o ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu powyższego zarządzenia wskazano, iż w niniejszej sprawie strona dwukrotnie składała wnioski o przyznanie prawa pomocy na urzędowych formularzach- w dniu 16 lutego 2009 r. i w dniu 8 lipca 2009 r. Postanowieniami referendarza sądowego z dnia 27 lutego 2009 r. i z dnia 27 września 2009 r. oddalono wnioski skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ponieważ postanowienia te nie zostały zaskarżone, stały się prawomocne.
Kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, zawarty w piśmie z dnia 3 października 2009 r. należało traktować, jako pismo wszczynające nowe postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do którego zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) przewidziany jest wymóg złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Formularz został skarżącej przesłany, jednak nie nadesłała go w zakreślonym terminie, co spowodowało pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Wskazując na przedstawione wyżej okoliczności, wobec uchybienia przez skarżącą obowiązkowi z art. 252 § 2 p.p.s.a., na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawiono powyższy wniosek bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła M. B., podtrzymując żądania zawarte w kierowanych dotychczas do Sądu pismach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I OPS 1/08, publ. ONSAiWSA 2008 r. z. 5, poz. 74) niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jak to miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związki z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, bez względu na to, czy wniosek złożyła osoba fizyczna, czy osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca, mimo skierowanego do niej wezwania, nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy i nie nadesłała wymaganego, urzędowego formularza PPF, uprzednio przesłanego jej w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego. Stwierdzić trzeba, iż postępowanie sądowe, w tym postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W tej sytuacji wobec dyspozycji art. 257 p.p.s.a., zasadnie pozostawiono wniosek skarżącej bez rozpoznania. Prawidłowość powyższej oceny skarżonego zarządzenia nie została podważona w rozpoznawanym zażaleniu, natomiast argumentacja w nim podniesiona pozostaje bez związku z przedmiotem rozpoznawanego środka zaskarżenia.
Z przedstawionych powyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako bezzasadne.