II OZ 446/24

II OZ 446/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-09-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Kr 1356/23 - Wyrok WSA w Krakowie z 2024-01-30
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 86, 87, 184, 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1356/23 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 29 sierpnia 2023 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1356/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił M. B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1356/23.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że sentencja ww. wyroku została doręczona skarżącemu M. B. dnia 9 lutego 2024 r. Pismem z dnia 4 marca 2024 r. M. B. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wnosząc jednocześnie o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku oraz o ponowne rozpatrzenie sprawy na posiedzeniu jawnym.
Uzasadniając odmowę przywrócenia przedmiotowego terminu Sąd podniósł, że odpis sentencji wyroku został skarżącemu M. B. doręczony w dniu 9 lutego 2024 r. na adres [...], [...]-[...] [...]. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru M. B. potwierdził własnoręcznym podpisem (k. 46 sądowych akt sprawy) odbiór odpisu sentencji wyroku z pouczeniem, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, który jest dokumentem urzędowym wskazano skarżącego jako odbiorcę pisma. Termin, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. upływał w dniu 16 lutego 2024 r. (piątek). Zatem wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony po terminie. Odnosząc się natomiast do podnoszonych we wniosku o jego przywrócenie okoliczności Sąd stwierdził, że nie wskazują one na brak winy w uchybieniu złożenia wniosku w terminie. Wprawdzie pismem z dnia 25 stycznia 2024 r. skarżący wskazywał nowy adres do korespondencji tj. ul. [...][...], [...]-[...] [...], jednak w okolicznościach przedmiotowej sprawy pozostaje to - w ocenie Sądu - bez wpływu na ocenę przesłanek przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Między doręczeniem odpisu sentencji na nieaktualny adres a uchybieniem terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zachodzi bowiem związek przyczynowo-skutkowy. Zdaniem Sądu, skoro pod starym adresem skarżący odebrał przesyłkę osobiście, na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jej odbioru zalegające w aktach sprawy, okoliczność, że nie był to nowy adres nie ma wpływu na ocenę przesłanek z art. 87 p.p.s.a. Sąd powinien był doręczyć skarżącemu odpis sentencji wyroku na nowy adres, jednak skarżący odebrał przesyłkę pod starym adresem, będąc tym samym prawidłowo pouczonym o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Zażaleniem M. B. zaskarżył powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że wbrew ustaleniom Sądu pierwszej instancji to nie on osobiście odebrał sentencję wyroku pod adresem [...], [...]-[...] [...], ale dokonał tego jego syn Ł.B. mieszkający pod tym adresem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, że przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji słusznie przyjął, że skarżący nie wykazał takich okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku bez swojej winy. Należy bowiem podzielić wyrażony w zaskarżonym postanowieniu pogląd, zgodnie z którym okoliczność nadania przez Sąd pierwszej instancji odpisu sentencji wyroku na nieaktualny adres skarżącego nie miała wpływu na uchybienie ww. terminowi z uwagi na osobiste odebranie pod tym adresem przez skarżącego sentencji wyroku z dnia 30 stycznia 2024 r. wraz z pouczeniem o trybie jest zaskarżenia. Ze znajdującego się w aktach sądowych przedmiotowej sprawy zwrotnego potwierdzenia przesyłki zawierającej sentencję wydanego w sprawie wyroku, a dokładniej ze złożonego na niej podpisu wynika jednoznacznie, że to sam skarżący M. B. a nie jego syn Ł. odebrał sporną przesyłkę. Potwierdził do również doręczyciel zaznaczając na omawianym potwierdzeniu, iż przesyłkę doręczono adresatowi M. B. Przy czym podkreślenia wymaga, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą zwrotne potwierdzenie odbioru, jeżeli zostało sporządzone w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dokument urzędowy, który dowodzi temu, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. W związku z tym w niniejszej sprawie należało przyjąć, że wprawdzie pod innym adresem ale jednak został zrealizowany cel przedmiotowego doręczenia, tj. aby korespondencja dotarła do adresata aby ten mógł się z nią zapoznać. Prawidłowo w tych okolicznościach Sąd pierwszej instancji odmówił na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. przywrócenia terminu bowiem argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu nie potwierdziła braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.