FSK 1214/04

FSK 1214/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2004-11-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska - Nowacka /sprawozdawca/
Edmund Łój /przewodniczący/
Jerzy Rypina
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
I SA/Wr 3146/03 - Postanowienie WSA w Opolu z 2004-03-08
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Edmund Łój, Sędziowie NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), Jerzy Rypina, Protokolant Marzena Miętek, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Magdaleny W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 marca 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 3146/03 w sprawie ze skargi Magdaleny W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 23 października 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę Magdaleny W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 23 października 2003 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Sąd wskazał, iż pismem z dnia 3 lutego 2004 r. wezwano skarżącą na podstawie art. 49 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podpisanie nadesłanego odpisu skargi bądź nadesłanie ponownego jej odpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to doręczono stronie 6 lutego 2004 r. Mimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanych wyżej braków formalnych pisma. Na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 powołanej ustawy Sąd zatem skargę odrzucił.
W skardze kasacyjnej na to postanowienie Magdalena W. zarzuciła naruszenie art. 58 par. 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie skargi z powodu nie uzupełnienia braków formalnych skargi w ustawowym terminie, mimo że skarżąca braki te uzupełniła. Strona wniosła w związku z tym o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpoznania. Przyznając fakt otrzymania wezwania w dacie wskazanej w uzasadnieniu orzeczenia skarżąca podniosła, iż 11 kutego 2004 r. listem poleconym nadanym w Urzędzie Pocztowym w Brzegu wysłała podpisany odpis skargi. Ustaliła też, iż przesyłka zawierająca podpisany odpis skargi została doręczona adresatowi. Skarżąca podniosła ponadto z ostrożności procesowej, iż w jej ocenie brak podpisu na odpisie skargi nie powinien być, z uwagi na treść art. 46 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznany za brak formalny. Istotą odpisu jest bowiem to, iż nie jest on dokładnym powtórzeniem pisma procesowego. To do pisma procesowego stosuje się wymóg jego podpisania. Ten sam wymóg nie został zaś powtórzony w odniesieniu do odpisów pism /art. 47 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Skarżąca wyjaśniła także, iż skargę kasacyjną sporządziła zgodnie z art. 175 par. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osobiście, bowiem od 16 grudnia 2004 r. jest sędzią Sądu Rejonowego w B.
Dyrektor Izby Skarbowej nie udzielił odpowiedzi na skargę, wskazując jedynie, iż zarzuty skargi dotyczą postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Pozostaje poza sporem, iż w dniu 6 lutego 2004 r. skarżąca otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej odpisu. W aktach sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu znajduje się notatka służbowa, sporządzona przez pracownika Sądu, z której wynika, iż nadesłany przez skarżącą bez pisma przewodniego podpisany odpis skargi został potraktowany jako nowa skarga i wpisany do odpowiedniego repertorium pod sygnaturą I SO/Op 18/04. W aktach tych istotnie znajduje się podpisany odpis skargi, złożonej przez skarżącą w dniu 24 listopada 2003 r. Z załączonej do tychże akt koperty wynika, iż Magdalena W. nadała przesyłkę zawierającą odpis pisma w dniu 11 lutego 2004 r. Na kopercie wskazano też sygnaturę akt sprawy, której pismo dotyczy. Ze wskazanych wyżej dokumentów wynika zatem w sposób niewątpliwy, iż braki formalne skargi zostały uzupełnione w ustawowym terminie, który rozpoczął bieg 7 lutego 2004 r. i upływał 13 lutego 2004 r. Podkreślić przy tym należy, iż na kopercie, w której przesłano podpisany odpis skargi skarżąca podała sygnaturę akt sprawy, której pismo dotyczyło. Odrzucając skargę z uwagi na nie uzupełnienie w terminie jej braków formalnych sąd I instancji naruszył zatem art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jednocześnie zauważyć należy, odnosząc się do drugiego zarzutu skargi kasacyjnej, iż odpis pisma może być sporządzony dowolną techniką, powinien jednak oddawać pełną treść tego pisma i być poświadczony przez składającego pismo za zgodność z oryginałem. Wprawdzie istotnie można uznać, iż z art. 46 i 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika wprost obowiązek podpisania odpisu pisma w postępowaniu sądowym, to jednak z treści odpisu przynajmniej musi wynikać, iż oryginał był podpisany i przez kogo. Tymczasem znajdujący się w aktach sprawy odpis skargi /przesłany wraz ze skargą/ informacji takiej nie zawiera, nie jest zatem identyczny z oryginałem.
Z tych względów na podstawie art. 185 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.