II OZ 402/05

Naczelny Sąd Administracyjny2005-05-19
NSAAdministracyjneWysokansa
prawo pomocyustanowienie adwokatakoszty sądowesytuacja materialnapostępowanie administracyjnesądownictwo administracyjnezażalenieprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA uchylił postanowienie WSA w sprawie odmowy ustanowienia adwokata z urzędu, uznając, że ocena skomplikowania sprawy nie jest podstawą do odmowy, a decydujące są przesłanki materialne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił ustanowienia adwokata dla skarżących, uznając sprawę za nieskomplikowaną. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że uzasadnienie odmowy oparte na braku skomplikowania sprawy jest pozbawione podstaw prawnych. NSA podkreślił, że przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, zależy wyłącznie od sytuacji materialnej wnioskodawcy, zgodnie z art. 246 § 1 PPSA.

Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, które częściowo odmówiło zwolnienia od kosztów sądowych i odmówiło ustanowienia adwokata dla skarżących Z. i E. D. Skarżący, będący w trudnej sytuacji materialnej, wnieśli o prawo pomocy, wskazując na swoje niskie dochody i liczne dzieci na utrzymaniu. WSA w Szczecinie zwolnił ich od wpisu sądowego w kwocie 100 zł, ale odmówił dalszego zwolnienia oraz ustanowienia adwokata, argumentując, że sprawa nie jest skomplikowana i skarżący mogą sami bronić swoich praw. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to uzasadnienie za błędne. NSA podkreślił, że zgodnie z Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, zależy wyłącznie od wykazania przez wnioskodawcę trudnej sytuacji materialnej (art. 246 § 1 PPSA). Ocena skomplikowania sprawy nie może być podstawą do odmowy ustanowienia adwokata. Sąd zauważył również niejasność w postanowieniu WSA dotyczącą zakresu odmowy zwolnienia od kosztów. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Uzasadnienie odmowy ustanowienia adwokata z powodu nieskomplikowania sprawy jest pozbawione podstawy prawnej i niedopuszczalne. Przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, zależy jedynie od wykazania przez wnioskodawcę trudnej sytuacji materialnej.

Uzasadnienie

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, wyłącznie od wykazania przez wnioskodawców, iż znajdują się w sytuacji materialnej wskazanej w art. 246 § 1 pkt 1 lub pkt 2. Jedyna przesłanka decydująca o przyznaniu prawa pomocy ma charakter materialny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (3)

Główne

PPSA art. 246 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, zależy jedynie od wykazania przez wnioskodawców, iż znajdują się w sytuacji materialnej wskazanej w art. 246 § 1 pkt 1 lub pkt 2. Jedyna zatem przesłanka, która decyduje o przyznaniu prawa pomocy ma charakter materialny.

Pomocnicze

PPSA art. 185

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 197

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uzasadnienie odmowy ustanowienia adwokata z powodu nieskomplikowania sprawy jest błędne. Przyznanie prawa pomocy zależy wyłącznie od sytuacji materialnej wnioskodawcy. Postanowienie WSA było niejasne w zakresie odmowy zwolnienia od kosztów.

Godne uwagi sformułowania

Sądowe uzasadnienie odmowy ustanowienia adwokata z tego powodu, iż sprawa nie jest skomplikowana a skarżący poradzą sobie w obronie swych praw bez profesjonalnego zastępcy prawnego jest pozbawione podstawy prawnej i jako takie niedopuszczalne. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia bowiem przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, jedynie od wykazania przez wnioskodawców, iż znajdują się w sytuacji materialnej wskazanej w art. 246 § 1 pkt 1 lub pkt 2. Jedyna zatem przesłanka, która decyduje o przyznaniu prawa pomocy ma charakter materialny.

Skład orzekający

Wojciech Chróścielewski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, w szczególności przesłanek przyznania adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji osób fizycznych ubiegających się o prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje kluczową zasadę prawa pomocy, podkreślając, że dostęp do wymiaru sprawiedliwości nie powinien być ograniczany przez subiektywną ocenę skomplikowania sprawy, a jedynie przez obiektywne kryteria materialne.

Sąd: skomplikowanie sprawy to nie powód do odmowy adwokata z urzędu!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 402/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Chróścielewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tezy
1. Uzasadnienie odmowy ustanowienia adwokata z tego powodu, iż sprawa nie jest skomplikowana a skarżący poradzą sobie w obronie swych praw bez profesjonalnego zastępcy prawnego jest pozbawione podstawy prawnej i jako takie niedopuszczalne.
2. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ uzależnia przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, jedynie od wykazania przez wnioskodawców, iż znajdują się w sytuacji materialnej wskazanej w art. 246 par. 1 pkt 1 lub pkt 2. Jedyna zatem przesłanka, która decyduje o przyznaniu prawa pomocy ma charakter materialny.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. i E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 922/04 o zwolnieniu Z. i E. D. od wpisu sądowego od złożonego zażalenia w kwocie 100 zł, a w pozostałym zakresie odmawiające zwolnienia oraz o odmowie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 listopada 2004 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez T. J. decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego.
W dniu 19 stycznia 2005 r. uczestnicy postępowania Z. i E. D. złożyli zażalenie na to postanowienie, a wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że są bezrobotni bez prawa do zasiłku. Utrzymują się z zasiłków rodzinnych, zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka, co daje łącznie kwotę 703 zł miesięcznie. Na utrzymaniu skarżących pozostaje dziewięcioro dzieci, w tym dwoje bezrobotnych bez prawa do zasiłku. Wnioskodawcy oświadczyli, że posiadają dom o pow. 54 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 2,20 ha.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zwolnił Z. i E. D. od wpisu sądowego od złożonego zażalenia w kwocie 100 zł a w pozostałym zakresie odmówił zwolnienia oraz odmówił ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wskazane przez Z. i E. D. okoliczności i przedłożone dowody świadczą, iż nie są oni w stanie uiścić wpisu sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnośnie odmowy ustanowienia adwokata Sąd stwierdził, iż sprawa będąca przedmiotem zażalenia nie jest skomplikowana pod względem faktycznym lub prawnym w stopniu przekraczającym umiejętności i możliwości obrony swych praw przez wnioskodawców. Ponadto ustawa Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga, aby na etapie wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji strona była reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Pismem z dnia 11 marca 2005 r. E. i Z. D. złożyli na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 lutego 2005 r. zażalenie, w którym wnieśli o przyznanie pomocy prawnej tj. adwokata lub radcy prawnego. Skarżący podnieśli, iż ich przeciwnik procesowy ma do pomocy kilku adwokatów lub radców a oni z powodu nieznajomości procedur nie są w stanie przeciwstawić się im i nawet będąc na rozprawie replikować. Skarżący nie posiadają odpowiednich środków aby bez zagrożenia bytu rodziny zlecić sprawę adwokatowi.
Odpowiedź na zażalenie złożył T. J., który wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, gdyż przedstawiony przez uczestników postępowania stan majątkowy nie polega w całości na prawdzie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Sądowe uzasadnienie odmowy ustanowienia adwokata z tego powodu, iż sprawa nie jest skomplikowana a skarżący poradzą sobie w obronie swych praw bez profesjonalnego zastępcy prawnego jest pozbawione podstawy prawnej i jako takie niedopuszczalne.
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia bowiem przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata, jedynie od wykazania przez wnioskodawców, iż znajdują się w sytuacji materialnej wskazanej w art. 246 § 1 pkt 1 lub pkt 2. Jedyna zatem przesłanka, która decyduje o przyznaniu prawa pomocy ma charakter materialny. Tymczasem Sąd, jak to wskazano wyżej, odmawiając przyznania adwokata nie dokonał właściwej analizy sytuacji materialnej wnioskodawców powołując się bezpodstawnie na brak zasadności ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
Należy także zauważyć, iż niejasny wydaje się być punkt I sentencji zaskarżonego postanowienia. Sąd zwalniając bowiem skarżących od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł a w pozostałym zakresie odmawiając tego zwolnienia, nie wskazał w jakim zakresie odmówił tego zwolnienia. Nie wynika to także z akt sprawy.
W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2005 r. jako wadliwe należało uchylić.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI