II OZ 394/13

II OZ 394/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2013-05-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-05-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
II OZ 607/12 - Postanowienie NSA z 2012-07-19
II SAB/Bk 5/12 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2014-05-30
II OSK 2304/14 - Wyrok NSA z 2015-02-24
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 18, 19
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Bk 5/12 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego od orzekania w niniejszej sprawie w sprawie ze skargi J.W. na przewlekłość postępowania Wojewody Podlaskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Hajnowskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Bk 5/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek J.W. o wyłączenie sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego od orzekania w niniejszej sprawie z jej skargi na na przewlekłość postępowania Wojewody Podlaskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Hajnowskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie niniejszej nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego zawarte w art. 18 § 1 pkt 1-7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". W ocenie Sądu brak było również podstaw do przyjęcia, że w sprawie została spełniona przesłanka z art. 19 P.p.s.a., albowiem orzeczenie wydane z udziałem sędziego Jacka Pruszyńskiego we wskazanej przez skarżącą sprawie nie powoduje przyjęcia, że zaszły obiektywne okoliczności uzasadniające wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie. W ocenie Sądu powody wyłączenia sędziego wskazane we wniosku prze stronę świadczą raczej o tym, że strona subiektywnie odbiera sędziego jako "nieprzychylnie do niej nastawionego".
Zażalenie na powyższe wniosła skarżąca żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu strona podniosła, że nie podziela argumentów Sądu, które legły u podstaw zakwestionowanego postanowienia, gdyż:
1/ Sąd nie ocenił właściwe zasadniczej kwestii, iż sędzia ten brał udział w orzekaniu w sprawie II SA/Bk 32/12, gdzie orzeczono na niekorzyść strony dopuszczając się szeregu uchybień proceduralnych,
2/ Sąd pominą także fakt, iż w niniejszej sprawie, tak samo jak w sprawie II SA/Bk 32/12 pojawia się kwestia jej interesu prawnego, a w konsekwencji posiadania przymiotu strony,
3/ Sąd pominął fakt, że sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie nie zapoznał się z aktami sprawy, a w szczególności z wyrokiem NSA z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 208/06, z którego wyraźnie wynika jej interes w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę całego przedsięwzięcia inwestycyjnego na działce nr [...] w wsi I. i nie czuje się tym wyrokiem związany.
Nadto wskazano na orzeczenia NSA z dnia 8 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 1157/12 i z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 559/12, gdzie zdaniem skarżącej zajęto odmienne stanowisko, niż Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Dalej wskazując na stanowisko Trybunału Konstytucyjnego (SK 53/04 z dnia 13.12.2005 r.) skarżąca podniosła, że gwarancje bezstronności sędziowskiej muszą być pojmowane szerzej jako umożliwiające wyłączenie w przypadku okoliczności zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia na w pełni zobiektywizowanych przesłankach.
Na koniec skarżąca wskazała, że jej obawa jest tego rodzaju, że "kwestionowany sędzia może zachować się jak przy orzekaniu w sprawie II SA/Bk 32/12, ponieważ w przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią jest mój przymiot strony, oparty również na w/w wyroku NSA".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami postępowania oraz nie mieli wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować powstaniem wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Jan Paweł Tarno. Wyd. LexisNexis Warszawa 2010, s. 76).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca żadna z przesłanek wskazana w treści art. 18 § 1 P.p.s.a. powodująca wyłączenie sędziego od orzekania z mocy ustawy. Jak wynika z uzasadnienia zażalenia wątpliwości co do bezstronności sędziego skarżąca upatruje w tym, że sędzia WSA Jacek Pruszyński wyrządził jej "krzywdę popełniając znaczny błąd przy orzekaniu w sprawie II SA/Bk 32/12". Na skutek bowiem błędów proceduralnych, jakich zdaniem skarżącej dopuścił się ten sędzia, oraz nie respektowania wyroku NSA, którym sąd był związany, skład sędziowski orzekający we ww. sprawie wydał orzeczenie niezgodne z oczekiwaniami skarżącej i naruszające prawo.
Niniejsza sprawa została zainicjowana skargą skarżącej na przewlekłość postępowania Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Hajnowskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Natomiast sprawa o sygn. akt II SA/Bk 32/12 została zainicjowana także przez skarżącą, ale dotyczyła decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego nakazania rozbiórki obiektu budowlanego. A zatem nie mamy tutaj do czynienia z tożsamością spraw.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż udział sędziego którego wniosek dotyczy we wskazanych wyżej sprawach nie może skutkować przyjęciem, iż w stosunku do niego zachodzi przyczyna wyłączenia od orzekania z mocy prawa zawarta w art. 18 § 1 pkt 6a P.p.s.a.
W niniejszej sprawie brak jest również podstaw do wyłączenie sędziego od orzekania na podstawie art. 19 P.p.s.a. Przepis ten jako podstawę wyłączenia sędziego czyni samo powstanie wątpliwości co do bezstronności tego sędziego u strony zgłaszającej wniosek (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka-Medek, wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2009, s. 74, teza 1). Przy czym do uwzględnienia wniosku nie wystarczy samo subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego, lecz strona winna wskazać takie okoliczności, które obiektywnie wzbudziłyby wątpliwości co do tej bezstronności (porównaj: uzasadnienie do postanowienia NSA z dnia 22.02.2008 r., sygn. II FZ 60/08, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem z powyższego przepisu wynika, iż względną przyczyną wyłączenia sędziego jest jakakolwiek okoliczność, pod warunkiem iż mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Takich okoliczności nie wskazał zarówno sędzia Jacek Pruszyński w swoim oświadczeniu złożonym w sprawie, jak również sama skarżąca.
Przytoczonych przez skarżącą argumentów, iż dowodem na brak bezstronności sędziego jest sposób prowadzenia przez tego sędziego innej sprawy z udziałem skarżącej (tutaj II SA/Bk 32/12) nie sposób podzielić, albowiem zastrzeżenia co do sposobu procedowania danego sędziego oraz jego udział w wydaniu orzeczenia, z którego strona jest niezadowolona, nie mogą być uznane za okoliczności wywołujące uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności.
Natomiast wskazane przez skarżącą orzeczenia NSA dotyczące kwestii wyłączenia sędziego, w tym II OZ 1157/12, dotyczyły odmiennego stanu faktycznego. Orzeczeniem tym wyłączono sędziego od orzekania w sprawie nie z tego powodu, że sędzia ten orzekał już w innych sprawach z udziałem skarżącej, ale dlatego, że orzekał już w sprawie, która została zainicjowana tym samym wnioskiem co sprawa, w której orzekał Naczelny Sąd Administracyjny na skutek wniesionego przez skarżącą zażalenia. I dopiero ta okoliczność spowodowała przyjęcie, że po stronie sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie w sprawie II SAB/Bk 8/12 zaszła okoliczność tego rodzaju, że mogła wzbudzić uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego sędziego.
Dlatego też wniesione zażalenie jako bezzasadne, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. należało oddalić.