II OZ 393/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił zarządzenie WSA wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, uznając, że ten sam sędzia nie mógł wydać zarządzenia jako przewodniczący wydziału WSA po wcześniejszym orzekaniu w tej sprawie w NSA.
Stowarzyszenie wniosło zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie, które wzywało do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Stowarzyszenie argumentowało, że powinno być zwolnione z kosztów jako organizacja pożytku publicznego i podnosiło zarzuty niezgodności przepisów p.p.s.a. z Konstytucją RP. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie, stwierdzając nieważność postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ ten sam sędzia wydał zarządzenie jako przewodniczący wydziału WSA po wcześniejszym orzekaniu w tej sprawie w NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Stowarzyszenia "[...]" na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które wzywało do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Stowarzyszenie kwestionowało to zarządzenie, powołując się na status organizacji pożytku publicznego i argumentując, że powinno być zwolnione z kosztów postępowania. Podnosiło również zarzuty dotyczące niezgodności przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) z Konstytucją RP oraz powoływało się na Konwencję z Aarhus. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując akta sprawy, stwierdził nieważność postępowania. Uzasadnił to tym, że ten sam sędzia, który wcześniej orzekał w sprawie jako sędzia delegowany w NSA, wydał następnie zarządzenie jako przewodniczący wydziału WSA. Sąd uznał, że taka sytuacja odpowiada dyspozycji art. 183 § 2 pkt 4 w związku z art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który dotyczy przypadków nieważności postępowania. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżone zarządzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taki przypadek stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności postępowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sytuacja, w której ten sam sędzia orzeka w danej sprawie raz jako sędzia delegowany w NSA, a następnie wydaje zarządzenie jako przewodniczący wydziału WSA, będące konsekwencją wcześniejszego rozstrzygnięcia NSA, wypełnia dyspozycję art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dotyczącego nieważności postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 183 § § 2 pkt 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sytuacja, gdy ten sam sędzia orzeka w danej sprawie raz jako sędzia delegowany w NSA, po czym wydaje zarządzenie jako przewodniczący wydziału WSA, będące następstwem wcześniej wydanego postanowienia w sądzie drugiej instancji, stanowi przypadek nieważności postępowania.
p.p.s.a. art. 185 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonego zarządzenia w związku ze stwierdzoną nieważnością postępowania.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 18 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 198
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stosowanie przepisów działu IV do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego.
u.d.p.p.i.w. art. 24
Ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie
Powołany przez skarżącego jako podstawa do zwolnienia z kosztów postępowania.
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § § 2 ust. 1 pkt 1
Podstawa do ustalenia wysokości wpisu sądowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów o składzie sądu (art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) poprzez wydanie zarządzenia przez sędziego, który wcześniej orzekał w tej samej sprawie w NSA.
Odrzucone argumenty
Argumenty dotyczące zwolnienia z kosztów postępowania na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (nie rozstrzygnięte wprost z uwagi na stwierdzenie nieważności).
Godne uwagi sformułowania
Tego typu przypadek, kiedy ten sam sędzia orzeka w danej sprawie raz jako sędzia delegowany w Naczelny Sądzie Administracyjnym, po czym wydaje zarządzenie, jako przewodniczący wydziału wojewódzkiego sądu administracyjnego, będące następstwem wcześniej wydanego postanowienia w sądzie drugiej instancji, odpowiada dyspozycji art. 183 § 2 pkt 4 (in fine) w związku z art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nieważności postępowania w sądach administracyjnych, w szczególności w kontekście naruszenia przepisów o składzie sądu i niezależności orzekania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie ten sam sędzia występuje w dwóch instancjach w powiązanych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z niezależnością sądownictwa i potencjalnym konfliktem interesów lub naruszeniem przepisów o składzie sądu, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Sędzia nie może orzekać w tej samej sprawie w dwóch instancjach – NSA uchyla zarządzenie WSA.”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 393/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-04-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-03-28 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Ochrona środowiska Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku Uchylono zaskarżone zarządzenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 185 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1432/05 wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisów skargi i do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 maja 2005 r., [...] w przedmiocie uzgodnień na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone zarządzenie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 stycznia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Stowarzyszenia "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2005 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu wszczętym skargą na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 maja 2005 r. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2006 r., zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), skarżące Stowarzyszenie "[...]" zostało wezwane do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. od skargi wniesionej na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 maja 2005 r. oraz do nadesłania czterech odpisów skargi. Do wykonania zarządzenia Stowarzyszenie zostało wezwane pismem Sądu z dnia 20 lutego 2006 r. doręczonym w dniu 23 lutego 2006 r. W dniu 1 marca 2006 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęło zażalenie, błędnie nazwane sprzeciwem, na powyżej wskazane zarządzenie w części wzywającej do uiszczenia wpisu od skargi. W zażaleniu tym podniesiono, że Stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego i powinno zostać zwolnione od kosztów postępowania w oparciu o art. 24 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz.U. Nr 96, poz. 873) skoro ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a. zwolnienia takiego nie przewiduje. Stowarzyszenie wskazało także na treść orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2005 r. (II OZ 825/05), którym Sąd uchylił zaskarżone postanowienie w przedmiocie prawa pomocy i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Dodatkowo Stowarzyszenie powołało art. 9 Konwencji z Aarhus dotyczący likwidowania barier w społecznej kontroli nad ochroną środowiska oraz zarzuciło niezgodność przepisów p.p.s.a. z Konstytucją RP. Sygn. akt II OZ 393/06 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 198 p.p.s.a. do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym także przepis art. 183 p.p.s.a. Stosownie zaś do § 1 tego przepisu, Naczelny Sąd Administracyjny bierze z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przypadki zostały określone w § 2 art. 183 p.p.s.a. Analizując akta sprawy należy zauważyć, iż zaskarżone zarządzenie wydał ten sam sędzia, który wcześniej jako sędzia delegowany rozpoznawał zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 1432/05 i wydał w tej sprawie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 stycznia 2006 r., sygn. akt II OZ 1344/05. Zaskarżone zarządzenie przewodniczącego z dnia 20 lutego 2006 r., jest zaś konsekwencją rozstrzygnięcia podjętego wcześniej przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 stycznia 2006 r. Tego typu przypadek, kiedy ten sam sędzia orzeka w danej sprawie raz jako sędzia delegowany w Naczelny Sądzie Administracyjnym, po czym wydaje zarządzenie, jako przewodniczący wydziału wojewódzkiego sądu administracyjnego, będące następstwem wcześniej wydanego postanowienia w sądzie drugiej instancji, odpowiada dyspozycji art. 183 § 2 pkt 4 (in fine) w związku z art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI