II OZ 386/06

II OZ 386/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Łuczaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 12 kwietnia 2006 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2005 roku, sygn. akt II SA/Sz 972/04 odrzucające wniosek J. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 25 sierpnia 2004 roku Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przeznaczenia do zalesienia gruntu rolnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 września 2005 roku (sygn. akt II SA/Sz 972/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 25 sierpnia 2004 roku w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przeznaczenia do zalesienia gruntu rolnego. Ogłoszenie powyższego wyroku nastąpiło bezpośrednio po zamknięciu rozprawy w dniu 7 września 2005 roku, na której strony - prawidłowo zawiadomione - nie stawiły się.
W dniu 7 listopada 2005 roku skarżący J. W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, iż z przyczyn od niego niezależnych nie dokonał czynności w terminie. Zaznaczył, że nie mógł uczestniczyć w rozmowy telefonicznej z pracownikiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 4 listopada 2005 roku. J. W. zarzucił Sądowi uchybienie obowiązkowi wynikającemu z art. 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 grudnia 2005 roku, wydanym na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Sąd pierwszej instancji, powołując się na treść art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., stwierdził, że w razie uchybienia terminowi Sąd może na wniosek strony postanowić o przywróceniu terminu, jeżeli strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem Sądu, ze stanu faktycznego sprawy wynika, że wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony. Wskazana przez stronę przeszkoda w dokonaniu czynności procesowej w terminie, to jest pobyt na leczeniu sanatoryjnym ustała w dniu 24 września 2005 roku. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został w dniu 7 listopada 2005 roku, a więc po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 21 grudnia 2005 roku.
W dniu 28 grudnia 2005 roku J. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
W uzasadnieniu środka odwoławczego skarżący zarzucił, iż Sąd pierwszej instancji odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uzasadnił jedynie zawinionym przez skarżącego przekroczeniem terminu. W ocenie skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zignorował, podniesiony we wniosku o przywrócenie terminu, zarzut niedopełnienia przez Sąd obowiązku z art. 6 p.p.s.a., co stanowiło zasadniczą i jedyną przyczynę niezachowania terminu przez skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego – art. 86 § 2 p.p.s.a.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie – art. 87 § 4 p.p.s.a.
A zatem, warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu /art. 86 § 1 i art. 87 § 2 /, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony / art. 86 § 2/, dochowanie terminu do wniesienia wniosku /art. 87 § 1 /, dopełnienie uchybionej czynności /art. 87 § 4 /.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku.
W rozpoznawanej sprawie J. W. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie podnosząc kilka okoliczności mających usprawiedliwić uchybienie terminu, a mianowicie: pobyt w sanatorium, nieobecność na rozprawie, nieznajomość prawa, brak pouczenia, że procedura nie przewiduje dostarczenia stronom odpisu wyroku z pouczeniem o przysługującym prawie do odwołania oraz naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 6 p.p.s.a.
Jako przyczynę uchybienia terminu Sąd pierwszej instancji przyjął jedynie pobyt w sanatorium i do tej okoliczności Sąd odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Poza rozważaniami i oceną Sądu pierwszej instancji pozostały pozostałe argumenty podniesione przez stronę.
Zgodnie z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez wniosek spóźniony należy rozumieć wniosek wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Początek biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu winien być ustalony na podstawie treści wniosku, w szczególności powołanych przez wnioskodawcę przesłanek przywrócenia terminu. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest fakt wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej w terminie. Okoliczność ta winna wynikać z treści wniosku o przywrócenie terminu, a jej nie wskazanie stanowi brak formalny (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie innej dacie. Jeśli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, Sąd winien wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.
( por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, str. 222).
W sytuacji, gdy strona powołuje się na kilka przyczyn uchybienia terminu o złożeniu wniosku o przywrócenie terminu po upływie terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. można mówić wówczas, gdy wniosek ten został złożony po upływie siedmiu dni od ustania tychże przyczyn.
W przypadku zachowania przez stronę terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), chociażby w zakresie niektórych tylko przyczyn wskazywanych przez stronę jako przyczyny uchybienia terminu, zachodzi konieczność merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu.
W niniejszej sprawie, gdyby hipotetycznie przyjąć, że przyczyną uchybienia terminu może być nieznajomość prawa oraz naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 6 p.p.s.a. i brak pouczenia, że procedura nie przewiduje dostarczenia stronom odpisu wyroku z pouczeniem o przysługującym prawie do odwołania, to wówczas można byłoby uznać, iż przyczyny te ustały w dniu 4 listopada 2004 roku to jest w dniu przeprowadzenia przez skarżącego rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu i uzyskania stosownych informacji. Jak zaś wyżej wskazano wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył w dniu 7 listopada 2004 roku.
W tym stanie rzeczy należy uznać, iż nie rozważenie wszystkich podniesionych przez skarżącego okoliczności mogło mieć wpływ na treść podjętego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 §1 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.