II OZ 350/10

II OZ 350/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-03-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zofia Flasińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II SA/Wr 477/05 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2008-10-03
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 67 par 5 , 194 par 2, 220 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 477/05 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi D. W., M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2009 r. (k. 171 – 174) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił sporządzoną osobiście przez D. W. skargę kasacyjną na postanowienie tego Sądu z dnia 3 października 2008 r. o odrzuceniu skargi D. W. i M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] maja 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia tego organu z dnia [...] lutego 2005 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego.
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 r. (k. 205-207) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie z dnia 8 czerwca 2009 r., albowiem zostało ono sporządzone przez skarżącą osobiście. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 3 sierpnia 2009 r. (k.240), a skarżącym w dniu 14 sierpnia 2009 r. (k. 247).
W dniu 17 sierpnia 2009 r. zażalenia na to postanowienie wnieśli D. W. i M. W. (pismo z dnia 15 sierpnia 2009 r. – k.241-242, uzupełnione pismem z dnia 10 września 2009 r. – k.280) oraz J. W. i M. W. (pismo z dnia 16 sierpnia 2009 r. - k. 243).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 sierpnia 2009 r. J. W. i M. W. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od tego zażalenia w kwocie 100 zł (k. 246). Skarżący D., M., J. i M. W. wnieśli zażalenie na to zarządzenie (k. 281). Postanowieniem z dnia 20 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie (k. 294-296). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 października 2009 r. (k.312) J. W. i M. W. zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 sierpnia 2009 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządzenie to zostało im doręczone 19 listopada 2009 r. (k.321,322).
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenia D. W. i M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie z dnia 20 lipca 2009 r. o odrzuceniu zażalenia D. W. (k. 324-332).
Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zażalenia na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W tej sprawie odpis postanowienia z dnia 20 lipca 2009 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 3 sierpnia 2009 r., a skarżącym w dniu 14 sierpnia 2009 r. Zdaniem Sądu, termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie liczyć należało od dnia doręczenia jego odpisu ustanowionemu pełnomocnikowi. Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 20 lipca 2009 r. upływał dla D. i M. W. w dniu 10 sierpnia 2009 r. Skarżący wnieśli zażalenie w dniu 17 sierpnia 2009 r., a więc już po upływie tego terminu.
Jako powód odrzucenia zażalenia J. W. i M. W., Sąd wskazał niewykonanie przez nich prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 sierpnia 2009 r. i nieuiszczenie wpisu sądowego od tego zażalenia w wyznaczonym terminie. Sąd wskazał, iż stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Na marginesie Sąd I instancji zaznaczył, że wprawdzie D. W., J. W. i M. W. wnieśli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 października 2009 r., jednakże zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, będące wykonaniem prawomocnego zarządzenia przewodniczącego wydziału o ustaleniu wysokości wpisu jest niezaskarżalne. Skarżący zostali o tym pouczeni.
Zażalenie na to postanowienie wnieśli D. W., M. W., J. W. i M. W., żądając jego uchylenia, gdyż jest bezwzględnie nieważne. Skarżący podnieśli, iż postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r. Sąd przywrócił ich adwokatowi termin do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, lecz zażalenie to nie zostało przesłane i rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Odpisy postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2009 r. o odrzuceniu zażalenia D. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 czerwca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących D. W. i M. W. w dniu 3 sierpnia 2009 r., a skarżącym D. W., M. W., J. W. i M. W. w dniu 14 sierpnia 2009 r. Przewidziany w art. 194 § 2 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie rozpoczął bieg dla D. W. i M. W. od dnia doręczenia odpisu tego orzeczenia ich pełnomocnikowi. Zgodnie bowiem z treścią art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Doręczenie dokonane w takim wypadku pod adresem strony jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutku procesowego (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 3, Warszawa 2009, s. 224). Wskazany termin upłynął dla skarżących D. W. i M. W. w dniu 10 sierpnia 2009 r. Skarżący wnieśli zażalenie w dniu 17 sierpnia 2009 r., a więc po upływie tego terminu. Zasadnie więc Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu tego zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Sąd I instancji prawidłowo również orzekł o odrzuceniu zażalenia J. W. i M. W. na postanowienie z dnia 20 lipca 2009 r. Skarżący ci, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 października 2009 r., zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2009 r. i uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W związku z tym, że nie wykonali oni tego zarządzenia, ich zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W zażaleniu skarżący podnieśli zarzut dotyczący nierozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia pełnomocnika skarżących D. i M. W. na postanowienie Sądu z dnia 8 czerwca 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. W.. W odniesieniu do tego zarzutu wskazać należy, iż zażalenie pełnomocnika skarżących na postanowienie z dnia 8 czerwca 2009 r. znajduje się obecnie na etapie postępowania międzyinstancyjnego w Sądzie I instancji i nie zostało jeszcze przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł go rozpoznać.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.