II OZ 35/24
Podsumowanie
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające skargę na postanowienie PINB o uzupełnieniu dowodu, uznając, że na takie postanowienie dowodowe nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego uzupełniające postanowienie dowodowe, uznając je za niedopuszczalne. NSA oddalił zażalenie skarżącej, potwierdzając, że postanowienie dowodowe uzupełniające wydane na podstawie art. 77 § 2 K.p.a. nie jest samodzielnym aktem zaskarżalnym do sądu administracyjnego, a może być kwestionowane jedynie łącznie z decyzją kończącą postępowanie.
Sprawa dotyczyła zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę skarżącej na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2023 r. PINB uzupełnił swoje wcześniejsze postanowienie z dnia 7 stycznia 2020 r., dodając obowiązek wykonania i dostarczenia wyników pomiarów emisji hałasu. Sąd I instancji odrzucił skargę, wskazując, że postanowienie o uzupełnieniu dowodu nie ma samodzielnego bytu prawnego i nie kończy postępowania administracyjnego, a zatem nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Skarżąca wniosła zażalenie, argumentując, że posiada prawo do skargi i kwestionując zastosowanie art. 111 § 1 K.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 77 § 2 K.p.a., postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu może być zmienione lub uzupełnione, a na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie na podstawie art. 141 § 1 K.p.a. Ponadto, zgodnie z art. 142 K.p.a., może być ono kwestionowane łącznie z decyzją w odwołaniu. NSA wyjaśnił, że Sąd I instancji błędnie zakwalifikował postanowienie z dnia 14 kwietnia 2023 r. pod art. 111 § 1 K.p.a., gdyż w zakresie zmiany lub uzupełnienia postanowienia dowodowego nie stosuje się przepisów dotyczących zmiany lub uchylenia postanowień. Ponieważ postanowienie dowodowe nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, skarga na nie była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd uznał orzeczenie WSA za prawidłowe.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o uzupełnieniu postanowienia dowodowego nie jest samodzielnym aktem zaskarżalnym do sądu administracyjnego, ponieważ nie kończy postępowania administracyjnego ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Może być ono kwestionowane jedynie łącznie z decyzją kończącą postępowanie.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie dowodowe, które nie kończy postępowania. Zgodnie z art. 142 K.p.a., takie postanowienie może być kwestionowane łącznie z decyzją w odwołaniu. Zastosowanie art. 111 § 1 K.p.a. w tym przypadku jest nieuzasadnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia, które kończą postępowanie w sprawie lub rozstrzygają sprawę co do istoty.
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne lub narusza przepisy ustawy.
K.p.a. art. 77 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu; organ może to uczynić na żądanie strony lub z urzędu.
K.p.a. art. 141 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w kodeksie.
K.p.a. art. 142
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Postanowienie wydane na podstawie art. 77 § 2 K.p.a. może być kwestionowane łącznie z decyzją w odwołaniu.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 111 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten nie ma zastosowania do postanowień dowodowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o uzupełnieniu dowodu nie jest samodzielnym aktem zaskarżalnym do sądu administracyjnego. Na postanowienie dowodowe nie przysługuje zażalenie. Skarga na postanowienie dowodowe jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Odrzucone argumenty
Skarżąca posiada podmiotowe prawo do wniesienia skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przepis art. 111 § 1 K.p.a. znajduje uzasadnienie w sprawie. WSA uchybił przepisom art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie o uzupełnieniu lub jego odmowa nie ma samodzielnego bytu prawnego, a pozostaje częścią aktu administracyjnego nie kończy postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga co do istoty sprawy nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie. może być ono kwestionowane łącznie z decyzją w odwołaniu
Skład orzekający
Roman Ciąglewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na postanowienia dowodowe w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uzupełnienia postanowienia dowodowego na podstawie art. 77 § 2 K.p.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze zaskarżalnością postanowień w postępowaniu administracyjnym, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
Sektor
budownictwo
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II OZ 35/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-02-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-01-16 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Roman Ciąglewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane VII SA/Wa 1126/23 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2023-11-30 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 3 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. 2023 poz 775 art. 77 § 2, art. 142 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1126/23 o odrzuceniu skargi A. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia 14 kwietnia 2023 r., nr I OT/73/2023 w przedmiocie uzupełnienia postanowienia postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 listopada 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy, z dnia 14 kwietnia 2023 r., nr I OT/73/2023, w przedmiocie uzupełnienia postanowienia. Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem skargi jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia 14 kwietnia 2023 r., nr I OT/73/2023, o uzupełnieniu postanowienia tego organu z dnia 7 stycznia 2020 r., nr I OT/4/2020. Powołując się na treść art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), dalej: "K.p.a.", WSA wskazał, że zawarta w powyższym przepisie konstrukcja instytucji uzupełnienia postanowienia/decyzji powoduje, iż orzeczenie o uzupełnieniu lub jego odmowa nie ma samodzielnego bytu prawnego, a pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. Wskazano, iż z uwagi na fakt, że zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga co do istoty sprawy, to nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". Wobec powyższego uznano, że skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości. Argumentując skarżąca wskazała, że posiada podmiotowe prawo do wniesienia skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Podniosła, iż wskazany przez Sąd I instancji przepis art. 111 § 1 K.p.a. nie znajduje żadnego uzasadnienia w sprawie. Wskazano na uchybienie przez WSA przepisom art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2023 r., nr I OT/73/2023, uzupełnił postanowienie tego organu z dnia 7 stycznia 2020 r., nr I OT/4/2020, na podstawie art. 77 § 2 K.p.a. (błędnie wskazanego przez strony jako: "art. 77 ust. 2"), poprzez dodanie obowiązku wykonania i dostarczenia do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy wyników pomiarów emisji hałasu generowanego przez instalację wodną. Przedmiotem postanowienia było przeprowadzenie środka dowodowego. Zgodnie z art. 77 § 2 K.p.a., organ może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu; organ może to uczynić na żądanie strony lub z urzędu. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 K.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w kodeksie postępowania administracyjnego. W przypadku postanowienia wydawanego na podstawie art. 77 § 2 K.p.a. takiego wskazania brak. Zgodnie z art. 142 K.p.a., może być ono kwestionowane łącznie z decyzją w odwołaniu (patrz: Barbara Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", C.H. Beck 2017, s. 454; Andrzej Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, "Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego", LEX/el. 2023, pkt 8 do art. 77). Sąd I instancji błędnie zakwalifikował postanowienie z dnia 14 kwietnia 2023 r. przypisując do niego podstawę prawną z art. 111 § 1 K.p.a. W zakresie zmiany, uzupełnienia lub uchylenia postanowienia dowodowego nie stosuje się przepisów Kodeksu dotyczących zmiany lub uchylenia postanowień (patrz: A. Wróbel, op. cit. pkt 8 do art. 77). Na działanie organu w przedmiocie zakreślonym przez skarżącą nie przysługuje zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a zatem w myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego (patrz: A. Wróbel, op. cit. pkt 8 do art. 77; Tadeusz Woś [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", pod red. T. Wosia, WK 2016, pkt 39 do art. 3). W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Powyższe rozważania uprawniają do przyjęcia, że orzeczenie Sądu I instancji jest prawidłowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę