II OZ 348/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odrzucił zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie WSA utrzymujące w mocy odmowę przyznania prawa pomocy, uznając je za niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie WSA w Warszawie, które utrzymało w mocy odmowę przyznania prawa pomocy. Sąd uznał zażalenie K. P. za niedopuszczalne, ponieważ ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego. Zażalenie D. K. zostało odrzucone jako niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, gdyż nie była ona adresatką postanowienia WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenia wniesione przez K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 12 września 2024 r. WSA swoim postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 lipca 2024 r., które odmawiało przyznania prawa pomocy K. P. w sprawie dotyczącej skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. NSA, powołując się na art. 194 § 1 P.p.s.a., stwierdził, że zażalenie do NSA przysługuje tylko w przypadkach wyraźnie przewidzianych przez ustawę. Wskazał, że ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 § 1 P.p.s.a.), co oznacza, że takie postanowienia są prawomocne z chwilą wydania i nie przysługują od nich środki odwoławcze. W związku z tym, zażalenie K. P. zostało uznane za niedopuszczalne i odrzucone na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. Natomiast zażalenie D. K. zostało odrzucone z innej przyczyny – podmiotowej. D. K. nie była adresatką postanowienia WSA, a skutki prawne tego postanowienia dotyczyły wyłącznie K. P. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania zażaleniowego stosuje się przepisy o skardze kasacyjnej, w tym dotyczące odrzucenia skargi wniesionej z przyczyn niedopuszczalnych (art. 178 P.p.s.a.).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie nie przysługuje, ponieważ ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do NSA przysługuje tylko w przypadkach wyraźnie przewidzianych przez ustawę. Przepisy P.p.s.a. nie przewidują środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego, co oznacza, że takie postanowienia są prawomocne z chwilą wydania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 260 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 168 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 258 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak przewidzianych przez ustawę środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego. Zażalenie wniesione przez osobę niebędącą adresatem postanowienia jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych.
Godne uwagi sformułowania
ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze zażalenie wniesione przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia
Skład orzekający
Roman Ciąglewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących dopuszczalności zażaleń do NSA na postanowienia WSA w przedmiocie prawa pomocy, a także kwestii dopuszczalności zażalenia wnoszonego przez osobę niebędącą adresatem postanowienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i postanowieniami referendarza sądowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznych kwestii związanych z zaskarżaniem postanowień w przedmiocie prawa pomocy, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 348/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-03-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Roman Ciąglewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono zażalenia Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 194 § 1 , art. 260 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 163/24 o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 12 lipca 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 163/24 w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 grudnia 2023 r. nr 2106/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie D. K.. Uzasadnienie Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 163/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 12 lipca 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 163/24 o odmowie przyznania prawa pomocy K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 grudnia 2023 r. nr 2106/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D. K. i K. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w tym przepisie. Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a. Tym samym wniesione w niniejszej sprawie przez K. P. zażalenie należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1. Zażalenie wniesione przez D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne z innej przyczyny. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez D. K. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 września 2024 r. jest niedopuszczalne, ponieważ D. K. nie była adresatką tego postanowienia. Była nią wyłącznie K. P. Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI