II OZ 33/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odrzucił zażalenie na zarządzenie WSA o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego, wskazując na brak wymogów formalnych zażalenia i prawomocne umorzenie postępowania.
Skarżący S. F. złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego WSA w Gdańsku o pozostawieniu bez rozpoznania jego pisma. Sprawa dotyczyła uprawnień kombatanckich. NSA odrzucił zażalenie, stwierdzając, że nie spełnia ono wymogów formalnych, a postępowanie zostało już prawomocnie umorzone postanowieniem WSA z dnia 12 maja 2004 r. na skutek cofnięcia skargi przez skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie S. F. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Gdańsku z dnia 25 października 2005 r., które pozostawiło bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 22 sierpnia 2005 r. Sprawa pierwotnie dotyczyła skargi S. F. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 lipca 2001 r. w przedmiocie uprawnień kombatanckich. Postanowieniem z dnia 12 maja 2004 r. WSA w Gdańsku umorzył postępowanie na skutek cofnięcia skargi przez skarżącego. Pomimo informacji o skutkach cofnięcia skargi i prawomocnym zakończeniu sprawy, skarżący nadal kierował pisma do sądu, które nie spełniały wymogów formalnych. Zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania zostało zaskarżone zażaleniem, które również nie spełniało wymogów formalnych określonych w art. 194 § 3 p.p.s.a. NSA podkreślił, że skarżący nie rozumie skutków prawomocnego umorzenia postępowania i braku możliwości dalszego kwestionowania decyzji. W związku z tym, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a., NSA odrzucił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie nie spełnia wymogów formalnych.
Uzasadnienie
Zażalenie powinno zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie, czego nie zawierało pismo skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 180
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 49 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pozostawienie pisma bez rozpoznania w przypadku braku sprecyzowania żądania.
p.p.s.a. art. 194 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymogi formalne zażalenia, w tym wskazanie zaskarżonego postanowienia, wniosek o zmianę lub uchylenie oraz uzasadnienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 194 § 3 p.p.s.a. Postępowanie w sprawie zostało prawomocnie umorzone postanowieniem z dnia 12 maja 2004 r. Skarżący nie rozumie skutków prawnomocnego umorzenia postępowania i braku możliwości dalszego kwestionowania decyzji.
Godne uwagi sformułowania
Skarżący najwyraźniej nie rozumie skutków prawomocnego umorzenia postępowania sądowego i wyjaśnień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które wielokrotnie wysyłano do niego. Sprawa ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 lipca 2001 r. została prawomocnie zakończona i nie przysługują w związku z tym S. F. już żadne środki prawne.
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania zażaleń i skutki prawomocnego umorzenia postępowania w sprawach administracyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i braku zrozumienia przez stronę skutków prawnych wcześniejszych rozstrzygnięć.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braku zrozumienia przez stronę skutków prawnych wcześniejszych rozstrzygnięć, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 33/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-01-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-01-06 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II SA/Gd 2558/01 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2004-05-12 Skarżony organ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Treść wyniku Odrzucono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 180 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. F. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 2558/01 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie ze skargi S. F. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 lipca 2001 r., nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 12 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w sprawie ze skargi S. F. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 lipca 2001 r. i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 10 zł. Umorzenie postępowania sądowego nastąpiło na skutek pisma skarżącego z dnia 13 kwietnia 2004 r., z którego wynikało, że skarżący cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pismem z dnia 15 kwietnia 2004 r. poinformował skarżącego o skutkach cofnięcia skargi i wyznaczył termin siedmiodniowy do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje skarżący wcześniejszy wniosek o cofnięciu skargi. Ponieważ odpowiedź na powyższe pismo (doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2004 r.) nie wpłynęła do dnia rozprawy - 28 kwietnia 2004 r., ogłoszenie orzeczenia odroczono na dzień 12 maja 2004 r. Odpis postanowienia z dnia 12 maja 2004 r. wraz z pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej, konieczności jej sporządzenia przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym oraz o możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, doręczono S. F. w dniu 20 maja 2004 r. W dniu 17 czerwca 2005 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo, S. F. o rozpatrzenie sprawy o odebranie uprawnień kombatanckich, chociaż z dalszej części tego pisma wynika, że skarżący wycofał skargę z Sądu. W związku z powyższym Sąd zwrócił się do S. F. pismem z dnia 24 czerwca 2005 r. o sprecyzowanie żądania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jednocześnie Sąd poinformował S. F., że sprawa o sygn. akt II SA/Gd 2558/01 została prawomocnie zakończona. W dniu 28 czerwca 2005 r. (data stempla pocztowego) wpłynęło do Sądu pismo S. F., stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 24 czerwca 2005 r. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2005 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania pismo S. F. z dnia 17 czerwca 2005 r. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że z pisma, którym skarżący odpowiedział na wezwanie Sądu z dnia 24 czerwca 2005 r. ani z kolejnych pism S. F. nie wynikała treść żądania, wobec czego należało pozostawić je bez rozpoznania, stosownie do art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a. W dniu 24 sierpnia 2005 r. (data prezentaty) wpłynęło kolejne pismo skarżącego. W związku z tym, Sąd pismem z dnia 17 października 2005 r. wezwał S. F. do określenia żądania pisma z dnia 24 sierpnia 2005 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Kolejne pismo wystosowane przez skarżącego również nie wskazało zakresu żądań skarżącego. Z tej przyczyny zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 października 2005 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 22 sierpnia 2005 r. Na powyższe zarządzenie S. F. wniósł pismem z dnia 29 października 2005 r. zażalenie, z którego wynika, jak i z poprzednich pism, iż nie może się z tym zgodzić, że odebrano mu uprawnienia kombatanckie i prosi o przychylne rozpatrzenie skargi, bo czuje się bardzo pokrzywdzony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie (pismo z dnia 29 października 2005 r.) nie spełnia wymogów formalnych, jakim powinny odpowiadać zażalenia, zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. Zażalenie stosownie do w/w przepisu powinno oprócz wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym, zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Tych wszystkich wymogów nie spełnia w/w pismo z dnia 29 października 2005 r., podobnie jak i wcześniej przesyłane pisma, po umorzeniu postępowania postanowieniem z dnia 12 maja 2004 r. Skarżący najwyraźniej nie rozumie skutków prawomocnego umorzenia postępowania sądowego i wyjaśnień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które wielokrotnie wysyłano do niego. Sprawa ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 18 lipca 2001 r. została prawomocnie zakończona i nie przysługują w związku z tym S. F. już żadne środki prawne. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.