II OZ 310/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie K.P. i odrzucił zażalenie R.P., D.K. i D.K. na postanowienie WSA odrzucające sprzeciw K.P. w sprawie prawa pomocy, uznając niedopuszczalność wniesienia sprzeciwu i zażalenia przez osoby niebędące stronami postępowania.
NSA rozpatrywał zażalenia na postanowienie WSA, które odrzuciło sprzeciw K.P. od odmowy przyznania prawa pomocy D.K. przez referendarza sądowego. Sąd pierwszej instancji uznał, że sprzeciw K.P. był niedopuszczalny, ponieważ prawo do zaskarżenia postanowienia referendarza przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. NSA podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie K.P. Ponadto, NSA odrzucił zażalenia R.P., D.K. i D.K. jako niedopuszczalne, ponieważ nie byli oni stronami postępowania, którego dotyczyło zaskarżone postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2024 r., które odrzuciło sprzeciw K. P. od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego D. K. przyznania prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że sprzeciw K. P. był niedopuszczalny, ponieważ prawo do jego wniesienia przysługuje wyłącznie wnioskodawcy, a postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie dotyczy interesu prawnego innych stron. W związku z tym, zażalenie K. P. na postanowienie o odrzuceniu jej sprzeciwu zostało oddalone. Odnośnie zażaleń R. P., D. K. i D. K., NSA stwierdził, że również były one niedopuszczalne, ponieważ osoby te nie były adresatami zaskarżonego postanowienia WSA, które dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych K. P. w postępowaniu wpadkowym. W konsekwencji, zażalenia te zostały odrzucone. Orzeczenie opiera się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności dotyczących prawa pomocy i zaskarżania postanowień referendarza.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Wyłącznie wnioskodawca, który ubiega się o prawo pomocy.
Uzasadnienie
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy dotyczy wyłącznie interesu prawnego wnioskodawcy, dlatego tylko on posiada legitymację do zaskarżenia postanowienia referendarza w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 259 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego strona może wnieść sprzeciw.
p.p.s.a. art. 259 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Na postanowienie sądu administracyjnego o odrzuceniu sprzeciwu przysługuje zażalenie.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przewidziano odrzucenie skargi kasacyjnej (i odpowiednio zażalenia) wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej.
p.p.s.a. art. 194
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 252
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 258
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzeciw od postanowienia referendarza w przedmiocie prawa pomocy może wnieść wyłącznie wnioskodawca. Osoby niebędące stronami postępowania wpadkowego nie posiadają legitymacji do zaskarżania postanowień dotyczących tej strony.
Godne uwagi sformułowania
Wyłącznie podmiot, który na mocy przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi legitymuje się statusem strony, posiada legitymację do zaskarżenia rozstrzygnięć wskazanych w art. 258 tej ustawy. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia.
Skład orzekający
Andrzej Jurkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, dopuszczalności wnoszenia sprzeciwu i zażalenia przez osoby niebędące stronami postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i postanowieniami referendarza.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy wąskiego zagadnienia dopuszczalności środków zaskarżenia w kontekście prawa pomocy. Nie zawiera elementów zaskakujących ani szerokiego znaczenia praktycznego dla ogółu.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 310/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-03-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Odrzucono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 178, 194, 197, 252, 258, 260 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P., R.P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 322/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi K. P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P. 2. odrzucić zażalenie R.P., D. K. i D.K. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 322/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw K. P. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 322/24 odmawiającego D.K. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że uprawnienie do zaskarżenia postanowienia referendarza sądowego, którym odmówiono przyznania prawa pomocy, przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie zażalenia przez K. P. na kierowane do D. K. rozstrzygnięcie. Wyłącznie podmiot, który na mocy przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi legitymuje się statusem strony, posiada legitymację do zaskarżenia rozstrzygnięć wskazanych w art. 258 tej ustawy. Zażaleniem K. P., R.P., D. K. i D. K. zaskarżyli powyższe postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Jak przyjął NSA w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I GPS 1/09, na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie w zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że sprzeciw K. P. jest niedopuszczalny. Stroną postępowania o przyznanie prawa pomocy jest bowiem wyłącznie wnioskodawca i ani strona przeciwna, ani inni uczestnicy postępowania nie biorą w nim udziału, gdyż postępowanie to nie dotyczy ich interesu prawnego. W tych warunkach jeżeli sprzeciw od postanowienia o odmowie przyznania D. K. prawa pomocy wniosła K. P., to Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że sprzeciw K. P. jest niedopuszczalny, a tym samym wymagane było jego odrzucenie. Z tych względów zażalenie wniesione przez K. P. na postanowienie o odrzuceniu jej sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 3 października 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 322/24 odmawiające D.K. przyznania prawa pomocy, podlegało oddaleniu. Odnośnie zażalenia wniesionego przez R. P., D. K. i D. K. wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. R.P., D. K. i D. K. nie byli adresatami zaskarżonego postanowienia z 13 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 322/24, w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu, była nią wyłącznie K. P. Powyższe postanowienie zapadło w postępowaniu wpadkowym wywołanym sprzeciwem K.P. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tej osoby. Dlatego też zażalenie R. P., D. K. i D.K. na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 13 listopada 2024 r. o odrzuceniu sprzeciwu K. P. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji a na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. jak w pkt 2 sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI