II OZ 30/26

II OZ 30/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 745/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-11-18
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 745/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 266/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P. i D. K.; 2. odrzucić zażalenie R. P. i D. K.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 745/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 lutego 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone D. K. 30 czerwca 2025 r., natomiast K. P. 10 lipca 2025 r. W zakreślonym terminie żadna ze skarżących nie uiściła należnego wpisu od skargi wobec czego, powołanym na wstępie postanowieniem z 18 listopada 2025 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę.
Pismami z 22 grudnia 2025 r. zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli K. P. i R. P. oraz D. K. i D. K.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie K. P. i D. K. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).
W niniejszej sprawie skarżące K. P. i D. K. nie były zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostały zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Po prawomocnym zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania skarżącym prawa pomocy zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału VII zarządzeń z dnia 12 czerwca 2025 r. o wezwaniu K. P. oraz D. K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 22 marca 2024 r., wzywających odpowiednio obie skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżące nie uiściły przedmiotowego wpisu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżące nie uzupełniły braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie K. P. i D. K. należało oddalić.
Zażalenie wniesione przez R. P. i D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. R. P. i D. K. nie byli bowiem stronami postępowania – nie byli adresatami zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosili skargi i nie wykazali, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył ich interesów prawnych.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.