II OZ 291/25

II OZ 291/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-03-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
II SA/Rz 1277/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2024-12-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184, art. 195 § 3, z art. 197 § 2, art. 220 § 1 i 3,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1277/24 o umorzeniu postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2024 r. nr SKO.415/589/2022 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2024 r. nr SKO.415/589/2022 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Skarga ta nie została opłacona.
Zarządzeniem z 20 września 2024 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej P.p.s.a.) oraz § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej jako rozporządzenie) wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe przesłano na adres skarżącego 20 września 2024 r. a doręczono 3 października 2024 r. (zpo k. 20 akt).
W piśmie z 10 października 2024 r. skarżąca w odpowiedzi na powyższe wezwanie wniosła "skargę w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 września 2024 r." domagając się jego uchylenia i zwolnienia z opłaty wpisu sądowego w wysokości 500 zł w związku z trudną sytuacją finansową Spółki. Spółka wskazała, że będąc ofiarą oszustwa obecnie nie może normalnie działać, nie posiada środków finansowych na opłacenie jakichkolwiek kosztów sądowych bez uszczerbku swojego utrzymania.
Składając na wezwanie sądu formularz o prawo pomocy PPPr Spółka zmieniła zakres pomocy wskazując wyłącznie na ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z 14 listopada 2024 r. starszy referendarz sądowy odmówił ustanowienia na rzecz skarżącej adwokata z urzędu. Doręczono je 29 listopada 2024 r.
W piśmie z 6 grudnia 2024 r. skarżąca poinformowała, że uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł. Z rejestru opłat prowadzonego przez Sąd wynika, ze skarżąca 6 grudnia 2024 r. dokonała wpłaty 500 zł tytułem "wpis od zażalenia do sygn. II SPP/Rz 224/24.
Postanowieniem z 18 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe uznając, że skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w żądanej przez Sąd wysokości przed przesłaniem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego zatem aktualnie rozstrzyganie w przedmiocie złożonego przez skarżącą zażalenia na zarządzenie przewodniczącego Wydziału II wzywające do uiszczenia wpisu sądowego jest bezprzedmiotowe.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany z uwagi na dokonaną wpłatę wpisu sądowego od skargi w terminie. Podkreśliła, że opłata została dokonana w terminie 7 dni od otrzymania pisma i była prawidłowa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że podstawą prawną umorzenia postępowania zażaleniowego stanowił art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), który stanowi, że jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie musiał wykazać, że zanim akta sprawy z zażaleniem skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały przekazane do NSA celem rozpatrzenia tego zażalenia wystąpiły okoliczności, które czyniły bezprzedmiotowym zainicjowane przez skarżącą postępowanie zażaleniowe.
W realiach niniejszej sprawy taką okolicznością jest uiszczenie przez skarżącą wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w dniu 6 grudnia 2024 r. bowiem powoduje to brak konieczności oceny legalności zaskarżonego zarządzenia skoro skarżąca wykonała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Co prawda w tytule przelewu kwoty 500 zł wskazano, ze jest to wpis od zażalenia do sygn. akt II SPP/Rz 224/24 ale sama skarżąca w swoim piśmie z 6 grudnia 2024 r. stwierdza, że przedkłada dowód uiszczonej opłaty wpisu od skargi w kwocie 500 zł.
Wobec tego wątpliwości Sądu nie budziła wpłata 500 zł, którą wbrew tytułowi wpłaty należało uznać za wpis sadowy od skargi. W tej sytuacji rozstrzyganie o legalności zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi było bezprzedmiotowe i zainicjowane przez skarżącą postępowanie zażaleniowe podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe zgodnie z art. 195 § 3 P.p.s.a. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i nie zasługiwało na uchylenie czy zmianę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.