II OZ 26/06

II OZ 26/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-01-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 153/05 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-07-21
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko, , , po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 153/05 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2004 r., znak: [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 listopada 2005 r. oddalił wniosek D. W., M. W., M. W. i J. W. o przyznanie prawa pomocy, w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał na następujące okoliczności faktyczne sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący wykazali łączny dochód w kwocie 4320 zł, a w ich wspólnym gospodarstwie domowym na utrzymaniu pozostaje sześć osób, a poza tym nie posiadają jakiejkolwiek nieruchomości. W ocenie Sądu wskazany przez skarżących stan majątkowy i dochody umożliwiają pokrycie kosztów sądowych oraz koszty ustanowienia adwokata. Wskazane przez skarżących koszty, to normalne koszty ponoszone przez obywateli i przy ocenie możliwości finansowych nie mogą być wyjątkowo traktowane. Strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy winna poczynić oszczędności w swych wydatkach, a gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające powinna zwrócić się o pomoc państwa.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucili, iż jest ono niesprawiedliwe, dyskryminujące i pozbawia ich prawa do niezawisłego i sprawiedliwego Sądu. Zdaniem wnioskodawców uchylenie zaskarżonego postanowienia jest konieczne, gdyż jest niesprawiedliwe i dyskryminujące.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ocena zaskarżonego postanowienia sprowadza się więc w zasadzie do tego, czy zgodne z prawem było oddalenie wniosku D. W., M. W., M. W. i J. W. o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jak wynika z ustaleń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący są osobami, które uzyskują stały dochód w wysokości 4320 zł miesięcznie, a z ustaleń Naczelnego Sądu Administracyjnego poczynionych z urzędu wynika, iż skarżący posiadają ponadto nieruchomość (działki nr [...] o łącznej powierzchni 3.900, 00 m2 oraz dwa samochody (Fiat 126p rok produkcji 1989 r. oraz Opel rok produkcji 1981 r. zakupiony w 2000 r.).
Instytucja udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym ma charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej, czyli takich, których środki do życia są tak bardzo ograniczone, że nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Natomiast wnioskodawcy osiągają stałe miesięczne dochody oraz dysponują majątkiem w postaci nieruchomości i samochodów. Ma to zasadnicze znaczenie przy ocenie ich możliwości finansowych. Z tych względów słuszne jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzające, iż sytuacja materialna wnioskodawców nie uzasadnia przyznania im prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.